Mam problem z moim tatą, jest on bardzo nerwowym człowiekiem. Każda zmiana w jego otoczeniu musi pop
4
odpowiedzi
Mam problem z moim tatą, jest on bardzo nerwowym człowiekiem. Każda zmiana w jego otoczeniu musi poprzedzić się olbrzymią kłótnia ze mną oraz moja mamą. Bardziej martwi się o swoje psy niż o nas jako rodzinę. Nie dba o siebie, o swój wygląd oraz otoczenie. Nie chce słuchać co my mamy do powiedzenie, wszystko robi na ostatnią chwilę, a jak już się uda to jest to zrobione i tak za późno z mizernymi zyskami. Próbujemy go zmienić, narzucić jakiś cykl pracy, ale uważa, że to co on robi jest najlepsze, a wszyscy inni robią źle. Na wizytę u lekarza nie chce się zgodzić, zaraz podnosi głos i się kłóci. Co zrobić z takim człowiekiem? Jak z nim rozmawiać? Z góry dziękuję za odpowiedzi.
Witam. Opisana sytuacja, relacja z tatą jest bardzo trudna. Niestety warto mieć świadomość, iż czasami nie wiele można zrobić dla drugiego człowieka, za to bardzo dużo dla siebie. Pracując nad sobą, nad sposobem mówienia, reagowania, postępowania siłą rzeczy jego reakcje, możliwe, iż także sposób myślenia będą ulegały z czasem z zmianie. Polecam kontakt z psychologiem celem dokonania dokładnej analizy Państwa sytuacji
Witam.Nie nalezy probowac zmieniac innej doroslej osoby,gdyz jest to bezcelowe :ona i tak zrobi to co będzie uwazala.Proby zmiany taty przez Ciebie i mamę przypominają ""kopanie się z koniem".Tracicie na to energię ,powstają konflikty a on i tak sie nie zmienia.Zmieniac mozna jedynie samego siebie tak aby lepiej znosić obecnosc toksycznej osoby.Potrzebny jest kontakt z psychologiem celem wprowadzenia pewnych nowych zachowan u Ciebie i mamy.Pozdrawiam
Mamy bardzo niewielki wpływ na to, czy inne osoby się zmienią i jak - zwłaszcza, jeśli same nie widzą takiej potrzeby. To nie zmienia faktu, że jeśli jesteśmy w relacji z taką "trudną" osobą i jeśli jest to osoba nam bliska, to po prostu bywa ciężko. To co możemy zrobić, to próbować zrozumieć, jak taka sytuacja wpływa na nasze życie i co możemy zrobić, aby żyło nam się lepiej, niezależnie od tego, czy ta osoba zmieni swoje zachowanie. Samemu trudno to zrobić, ponieważ najczęściej brakuje nam dystansu. Dlatego przydają się rozmowy ze specjalistą, który patrzy na sytuację z boku, jest profesjonalnie przygotowany do analizy problemu i ma doświadczenie we wspieraniu innych w podobnych sytuacjach. Pozdrawiam i życzę odwagi w dbaniu o siebie.
Twoja sytuacja jest bardzo trudna, bo próbujesz wpłynąć na osobę, która nie chce się zmieniać i reaguje agresją na jakiekolwiek próby ingerencji. Niestety, zmiana zachowania dorosłego człowieka, zwłaszcza jeśli jest on uparty i nie dostrzega problemu, jest bardzo trudna.
Co może być przyczyną jego zachowania?
1. Nadpobudliwość i impulsywność – może wynikać z nieumiejętności regulowania emocji, stresu lub nawet nierozpoznanych problemów psychicznych (np. zaburzenia lękowe, depresyjne, osobowościowe).
2. Lęk przed utratą kontroli – niektórzy ludzie buntują się przeciwko narzucaniu im zasad, bo traktują to jako próbę ich „zdominowania”.
3. Utrwalone wzorce zachowań– jeśli przez lata funkcjonował w ten sposób, to zmiana może wydawać mu się zagrożeniem, a nie pomocą.
4. Niechęć do konfrontacji z własnymi problemami – unikanie lekarzy, dbania o siebie, ignorowanie krytyki może wynikać z lęku przed przyznaniem, że coś jest nie tak.
Jak z nim rozmawiać?
- Unikaj bezpośrednich konfrontacji i oskarżeń („Zawsze się kłócisz!”, „Jesteś egoistą!”), bo to tylko wywoła agresję.
- Stosuj komunikat „ja”, np. „Czuję się zmęczona, gdy każda rozmowa kończy się kłótnią” zamiast „Zawsze musisz się kłócić!”.
- Znajdź sposób, by dotrzeć do jego wartości – skoro bardziej dba o psy niż o rodzinę, możesz np. powiedzieć: „Jeśli będziesz zdrowszy, psy dłużej będą miały opiekę” (jeśli to coś, co może do niego trafić).
- Daj mu pozorną kontrolę – zamiast mówić „Musisz iść do lekarza”, można spróbować: „Czy wolisz iść teraz, czy za tydzień? Może pójdziemy razem?”.
- Nie walcz tam, gdzie nie musisz – jeśli nie chce zadbać o wygląd czy robi wszystko na ostatnią chwilę, ale nie zagraża to jemu ani innym, może warto odpuścić walkę o każdą zmianę i skupić się na najważniejszych rzeczach.
Co możesz zrobić, jeśli on się nie zmieni?
Nie masz pełnej kontroli nad jego zachowaniem, ale masz wpływ na swoje reakcje. Jeśli czujesz, że ta sytuacja Cię wyniszcza, warto ustalić granice:
- Nie brać odpowiedzialności za jego błędy – jeśli coś zrobi źle, nie poprawiać po nim, nie brać winy na siebie.
- Unikać eskalacji kłótni – jeśli zaczyna krzyczeć, nie wchodź w to, zamiast tego powiedz „Nie chcę rozmawiać w takim tonie” i wyjdź.
- Dbać o własne zdrowie psychiczne – jeśli jego zachowanie bardzo Cię obciąża, warto rozważyć rozmowę z psychologiem dla siebie, żeby nauczyć się strategii radzenia sobie z toksycznym środowiskiem.
Nie da się zmienić człowieka, który nie chce się zmieniać, ale można zmienić sposób, w jaki się do niego podchodzi. Staraj się nie konfrontować go w sposób, który wywołuje agresję, znajdź sposoby na dotarcie do jego wartości i nie pozwól, by jego zachowanie całkowicie przejmowało kontrolę nad Twoim samopoczuciem.
Co może być przyczyną jego zachowania?
1. Nadpobudliwość i impulsywność – może wynikać z nieumiejętności regulowania emocji, stresu lub nawet nierozpoznanych problemów psychicznych (np. zaburzenia lękowe, depresyjne, osobowościowe).
2. Lęk przed utratą kontroli – niektórzy ludzie buntują się przeciwko narzucaniu im zasad, bo traktują to jako próbę ich „zdominowania”.
3. Utrwalone wzorce zachowań– jeśli przez lata funkcjonował w ten sposób, to zmiana może wydawać mu się zagrożeniem, a nie pomocą.
4. Niechęć do konfrontacji z własnymi problemami – unikanie lekarzy, dbania o siebie, ignorowanie krytyki może wynikać z lęku przed przyznaniem, że coś jest nie tak.
Jak z nim rozmawiać?
- Unikaj bezpośrednich konfrontacji i oskarżeń („Zawsze się kłócisz!”, „Jesteś egoistą!”), bo to tylko wywoła agresję.
- Stosuj komunikat „ja”, np. „Czuję się zmęczona, gdy każda rozmowa kończy się kłótnią” zamiast „Zawsze musisz się kłócić!”.
- Znajdź sposób, by dotrzeć do jego wartości – skoro bardziej dba o psy niż o rodzinę, możesz np. powiedzieć: „Jeśli będziesz zdrowszy, psy dłużej będą miały opiekę” (jeśli to coś, co może do niego trafić).
- Daj mu pozorną kontrolę – zamiast mówić „Musisz iść do lekarza”, można spróbować: „Czy wolisz iść teraz, czy za tydzień? Może pójdziemy razem?”.
- Nie walcz tam, gdzie nie musisz – jeśli nie chce zadbać o wygląd czy robi wszystko na ostatnią chwilę, ale nie zagraża to jemu ani innym, może warto odpuścić walkę o każdą zmianę i skupić się na najważniejszych rzeczach.
Co możesz zrobić, jeśli on się nie zmieni?
Nie masz pełnej kontroli nad jego zachowaniem, ale masz wpływ na swoje reakcje. Jeśli czujesz, że ta sytuacja Cię wyniszcza, warto ustalić granice:
- Nie brać odpowiedzialności za jego błędy – jeśli coś zrobi źle, nie poprawiać po nim, nie brać winy na siebie.
- Unikać eskalacji kłótni – jeśli zaczyna krzyczeć, nie wchodź w to, zamiast tego powiedz „Nie chcę rozmawiać w takim tonie” i wyjdź.
- Dbać o własne zdrowie psychiczne – jeśli jego zachowanie bardzo Cię obciąża, warto rozważyć rozmowę z psychologiem dla siebie, żeby nauczyć się strategii radzenia sobie z toksycznym środowiskiem.
Nie da się zmienić człowieka, który nie chce się zmieniać, ale można zmienić sposób, w jaki się do niego podchodzi. Staraj się nie konfrontować go w sposób, który wywołuje agresję, znajdź sposoby na dotarcie do jego wartości i nie pozwól, by jego zachowanie całkowicie przejmowało kontrolę nad Twoim samopoczuciem.
Podobne pytania
- Mój problem polega na tym że cały czas czuje nieprzyjemny zapach. Często brałam tabletki dopochwowe na infekcje intymne które zawsze mi pomagały i zapach znikał oraz objawy. Teraz mam tak że swędzenia, pieczenia ani bólu nie czuje a nieprzyjemny zapach jest. Przez długi czas nie chciałam uwierzyć że…
- Mam malutkie krostki (nie wyróżniają się, kolor różowawy taki jak wargi sromowe) na wargach sromowych mniejszych (ułożone są mniej więcej w linii prostej w stronę ujścia pochwy). Czuje ból (pieczenie) podczas dotykania i próby stosunku. Po stosunku u Partnera także wystąpiła wysypka (czerwone krostki…
- Mam 19 lat, od miesiąca przeszlam na antykoncepcje hormonalna, przed ostatnia tabletka z hormonami zaczelam krwawic, utrzymuje się to 3 dni, wygląda jak mniej obfita miesiaczka. Dodam, ze mam zdiagnozowana nadzerke i dzien przed krwawieniem zastosowalam pierwsza pigulke dopochwowa z maslem kakaowym.…
- Po pieszczotach ręką dziewczynie zaczął spóźniać się okres (już 16 dzień) (dziewczyna ma 15 lat); plemniki z pewnością nie dostały się do pochwy. Co może być przyczyną? Co robić?
- Mam pytanie czy mam szanse wrócić do uprawnień pracy powyżej 3 metrów , w 2015 roku miałem wypadek z wysokości i w lutym 2019 miałem badania okresowe z medycyny pracy u pani neurolog nie przeszedłem badań i pani neurolog wpisala mi zdolność do pracy do 3 metrów, do lutego 2019 przechodziłem normalnie…
- Czy podczas seksu analnego z dziewicą może ona zajść w ciążę? Dodam że jest kilka dni przed okresem
- Czy akupunkturą można wspomagać terapię dot. bóle fantomowe, utrzymujące się od kilku lat od amputacji kończyny ? Jeśli nie akupunkturą to czy są inne metody ? Będę wdzięczna za odpowiedź
- Czy 10cio miesięczne dziecko może już się odstawić od piersi czy stałe pokarmy zastąpią wartości z piersi? Je kaszki obiadki deserki. Dziękuję za odpowiedź
- Mam stwierdzoną cukrzycę ciążowa, glukoze mam nieprawidłową tylko na czczo. Biorę insuline, co parę dni zwiekszam dawkę o 2 j, ale cukier jest bez zmian max 98mg czy z insulina czy bez cukier jest w tych samych granicach, dlaczego ???
- Mam 13 miesięczna córkę. Od jakiegoś czasu dolegał jej katar, lecz dzis w nocy zaczęła wymiotować. Najpierw zwymiotowała cały pokarm, później leciała już ttlko gęsta wydzielina, prawdopodobnie flegma, która od kataru spłynęła do gardła. Córka nie ma gorączki, ani biegunki. Jedyne objaw to katar i czasami…
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.