Mam pewien problem z kontaktami z ludźmi. Mam 23 lata i jestem kobietą. Od jakiegoś czasu bardzo dra

Dzień dobry. Zaczęła Pani od otwartego i zdecydowanego przedstawienia się: "Mam 23 lata i jestem kobietą". Myślę, że to ma duże znaczenie. Co to dla Pani znaczy - być kobietą? Jakie ma Pani wyobrażenia, oczekiwania, doświadczenia związane z kobiecością? Jakie przekazy rodzinne na temat tego aspektu własnej tożsamości otrzymała Pani? Jakie kobiety "powinny być"? Jakie kobiety w Pani rodzinie były i są?W czasie rozmowy z Panią skupiłabym się na początek nad znaczeniem dla Pani : "bycie kobietą". Temat kobiecości, bycia kobietą, otwiera temat mężczyzn. Co należy do świata mężczyzn? Jacy mężczyźni byli w Pani rodzinie, w domu? Czy mężczyznom można ufać? Czy są silni czy słabi? Czy są wierni czy opuszczają, zostawiają, zdradzają. A może krzywdzą? Zahamowania społeczne, o których Pani pisze, mogą mieć związek z potrzebą "bycia blisko z mężczyzną". Nie zalecałabym walczyć z trudnościami, o których Pani pisze ani pokonywać ich siłą. Zaciekawiłabym się natomiast, o co tak naprawdę chodzi? Czego wyrazem są zahamowania społeczne właśnie teraz, w Pani życiu? Jakie mają znaczenie? Co wyrażają? Jaki mają sens? Przed czym chronią? Samej może Pani być trudno znaleźć wspólny mianownik opisywanych trudności. Bardzo pomocna będzie rozmowa z psychoterapeutą - osoba z zewnątrz, zajmująca się profesjonalnie problemami, może Pani pomóc. Pozdrawiam. Alina Krzekotowska

Dzień dobry,

Lęk jest czymś normalnym, a nawet naturalnym przy poznawaniu nowych osób, gdyż nie wiemy kim ta osoba jest i naturalną reakcją naszego organizmu jest uczucie lęku. Jednak jak rozumiem to uczucie lęku w jakiś sposób powoduje taki dyskofort którego ostatecznie nie jest Pani wstanie przełamać? Utrudnia też to Pani jakieś bliższe relacje, szczególnie z płcią przeciwną?. Jak rozumiem zauważyła Pani też zależność taką ,że kiedy to ktoś zaczyna pierwszy jest Pani łatwiej zacząć znajomość niz jakby miała to Pani zacząć pierwsza ? Warto było by się przyjżeć co to znaczy że chce Pani bliższej relacji? Czego Pani w tej relacji by potrzebowała? Jak do tej pory Pani funkcjonowała w takich relacjach? Pyta Pani jak sobie radzić , jak rozumiem z tym uczuciem lęku, niepewnośći? Mnie ciekawi co kryje się za tym uczuciem się kryje. Może warto spróbować jakieś formy terapi aby się temu przyjżeć, lub można też samemu próbować za akceptować uczucie lęku które temu towarzyszy i spróbować wyjść poza to uczucie w relacji z inną osobą.

Pozdrawiam serdecznie
Mateusz Dąbrowski

Dzień dobry,

Ten mechanizm często wiąże się z lękiem społecznym lub silnym napięciem związanym z oceną przez innych. Organizm reaguje wtedy tak, jakby był w zagrożeniu – pojawia się panika, napięcie, „pustka w głowie”, blokada mowy. To nie jest kwestia słabej woli, tylko automatycznej reakcji układu nerwowego. To, że obcy ludzie często się przed Tobą otwierają, może świadczyć o Twojej empatii, uważności i spokojnej obecności. Jednocześnie masz prawo czuć się skrępowana i stawiać granice – słuchanie innych nie powinno odbywać się kosztem Twojego komfortu.
Zachęcam do podjęcia psychoterapii, nurt poznawczo-behawioralny posiada określone protokoły do pracy z opisanymi przez Ciebie trudnościami.

Pozdrawiam serdecznie