Mam okropny problem ze sobą, nie potrafię normalnie rozmawiać z ludźmi ponieważ nie widzę w tym żadn
3
odpowiedzi
Mam okropny problem ze sobą, nie potrafię normalnie rozmawiać z ludźmi ponieważ nie widzę w tym żadnych pozytywów, ciągle jest u mnie źle i szczerze nie było dnia w którym byłoby dobrze, nie czuję się dobrze ze sobą i najchętniej bym ze sobą skończyła, czuję się niechciana i czuję się jakbym była dla każdego problemem przez co zerwałam kontakt z ludźmi bo chcę się odizolować na jakiś czas, nie chcę już każdemu mówić jak u mnie źle ponieważ to nie ma sensu a i tak nikt nie umie sprawić, że chociaż przez chwilę byłoby dobrze, nie potrafię nie robić kłótni nikomu, wręcz czuję się chora jak się z kimś nie pokłócę a później cierpię, to wszystko jest straszne bo nie potrafię normalnie żyć, boję się ludzi a jednocześnie ich nienawidzę i nie chcę rozmawiać z nikim, najlepiej by było dla mnie jakbym miała swoje własne 4 ściany w których miałabym swój ukryty świat, wolę być w samotności bo nie chcę nikomu sprawiać problemów ani przykrości swoim zachowaniem ponieważ jestem również wybuchowa, myślę, że nie dam rady się zmienić na lepsze a jest to bardzo uciążliwe... Nie nawidzę siebie i wszystko mi w sobie przeszkadza przez co nie akceptuję siebie i tego jaka jestem. Naprawdę czuję się poddana i nie mam już na nic sił a mam tylko 16 lat... Nie umiem sobie poradzić z zazdrością dlatego lepiej będzie jak naprawdę zostanę sama, ale czy to wszystko będzie dobre? Czy można jeszcze coś z tym zrobić?
Opisujesz ogrom bólu i cierpienia. Czasem warto może posiedzieć z kimś w ciszy, z kimś kto będzie ale nie odrzuci. Nienawiść i izolacja którą opisujesz jest niepokojąca. Może warto na tyle ile będziesz w stanie porozmawiać z psychologiem szkolnym , pedagogiem kimś kto wysłucha i zrozumie a nie oceni. Jesteśmy istotami społecznymi, pozostawanie samemu sobie nikomu nie służy, tym bardziej że piszesz o pogrążaniu się w rozpaczy.Pozdrawiam
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Oczywiście, że da się "coś" z tym zrobić- i to dużo dobrego. Jesteś w okresie, gdy dojrzewa Twoje ciało, osobowość, Twoje postawy i przekonania. Rozmowa ze specjalistą i dalsza praca terapeutyczna pomoże Ci przyjrzeć się dokładnie temu, co się z Tobą teraz dzieje, jak reagujesz na sytuacje, co czujesz i myślisz. Wszystko to w bezpiecznej atmosferze, bez oceniania Cię. Dobry specjalista, któremu zaufasz, pozwoli Ci się przyjrzeć tym wszystkim zjawiskom, ale też wzmocnić Twoje zasoby, nauczy jak radzić sobie z silnymi emocjami, złością, stresem. Kiedy poczujesz się gotowa, popracujecie też nad relacjami społecznymi, które- bardzo w to wierzę- dadzą Ci dużo radości. Warto zgłosić się do psychologa szkolnego, Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej, poprosić kogoś bliskiego o wsparcie. Pozdrawiam i życzę dużo dobrego
dobrze że napisałaś, serio. to, co opisujesz, brzmi jak piekło w pigułce: ciągłe poczucie pustki, wzajemne kłótnie, izolacja, myśli o skończeniu ze sobą. nie będę ładnie mówić, to, co przeżywasz, jest poważne i zasługuje na natychmiastową pomoc. masz 16 lat, więc masz prawo do wsparcia i masz prawo nie radzić sobie z tym sama.
najważniejsze teraz, szybkie, konkretne kroki
jeśli masz teraz plan albo łatwy dostęp do środków, albo myślisz, że możesz zrobić sobie krzywdę, dzwoń natychmiast na numer alarmowy 112 albo idź do najbliższego szpitala. to nie przegięcie, to zabezpieczenie.
zadzwoń albo napisz na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, 116 111. działa 24/7, anonimowo i poufnie, możesz porozmawiać z kimś kto rozumie młodzież i kryzysy. to dobre miejsce, jeśli chcesz zacząć od rozmowy bez oceniania.
jeśli chcesz porozmawiać z psychologiem, telefonem kryzysowym dla dorosłych w Polsce są też linie i organizacje, które oferują wsparcie, warto to sprawdzić i zadzwonić, nawet jeśli boisz się mówić.
jeśli nie jesteś w bezpośrednim niebezpieczeństwie, krótkie techniki, które możesz zrobić teraz
, 5,4,3,2,1: wymień 5 rzeczy które widzisz, 4 które możesz dotknąć, 3 które słyszysz, 2 które czujesz zapachem, 1 którą możesz posmakować, to sprowadza w dół poziom paniki
, oddech: wdech 4s, przytrzymaj 4s, wydech 6s. powtórz kilka razy
, zapisz teraz 3 rzeczy które zrobiłaś dobrze dziś (nawet bardzo małe). to oszuka mózg, żeby nie ignorował drobnych zwycięstw
, ogranicz kontakty, jeśli to pomaga, ale nie izoluj się całkowicie, spróbuj utrzymać jeden bezpieczny kontakt (np. członek rodziny, nauczyciel, szkolny pedagog, przyjaciel), komu możesz krótko powiedzieć: „nie czuję się dobrze”
co dalej (bardziej praktycznie)
, umów się na rozmowę ze szkolnym pedagogiem/psychologiem albo poproś zaufaną dorosłą osobę, żeby pomogła ci skontaktować się ze specjalistą, warto to zrobić nawet gdy wydaje się beznadziejne
, terapia (psychoterapia, a w kryzysie psychiatra) naprawdę pomaga przy chronicznym poczuciu beznadziei i problemach z impulsywnością, poproś rodziców/opiekunów o wsparcie w załatwieniu tego
, jeżeli twoje kłótnie i wybuchowość są częścią tego, zostaw to w rozmowie terapeuty, są konkretne metody (np. terapia DBT) uczące radzenia sobie z impulsywnością i silnymi emocjami
jeśli boisz się mówić o samobójstwie, powiedz to prosto: „boję się, że mogę sobie zrobić krzywdę”, to wystarczy, żeby uruchomić pomoc. telefon 116 111 to bezpieczny, anonimowy start, jeśli nie chcesz od razu mówić rodzicom.
kilka rzeczy, które chcę, żebyś wiedziała, choć to może brzmieć banalnie
, to nie twoja wina, że tak się czujesz, mózg w depresji/przewlekłym kryzysie zniekształca rzeczywistość (wszystko jest czarne), ale to da się leczyć
, mając 16 lat masz naprawdę duże szanse na poprawę jeśli dostaniesz wsparcie, im wcześniej, tym lepiej
, izolacja daje ulgę chwilę, ale nie rozwiązuje źródła bólu, dlatego ważne jest znalezienie bezpiecznej osoby lub linii wsparcia z którą możesz zacząć działać krok po kroku
źródła i konkretne numery (żebyś nie musiała szukać)
Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, 116 111, działa 24/7, anonimowo, poufnie.
jeśli jesteś w bezpośrednim zagrożeniu, 112.
przydatne zasoby, linie i informacje o lokalnym wsparciu (poradnie, linie antydepresyjne) — istnieją organizacje które pomagają telefonicznie i online, warto skorzystać z wyszukiwarki lokalnych usług albo zapytać 116 111 o rekomendacje.
mogę zostać tu z tobą dalej
jeśli chcesz, możesz napisać mi teraz, czy masz plan, czy masz dostęp do środków, czy jesteś sama w domu, to ważne, żebym wiedziała czy potrzebujesz natychmiastowej interwencji. jeśli wolisz nie rozmawiać o tych szczegółach, ok, najważniejsze, żebyś zadzwoniła na 116 111 albo na 112 w razie zagrożenia.
nie będę poflaczała, powiem wprost: zasługujesz na pomoc i na to, żeby przestało tak boleć. nie musisz przez to przechodzić sama. zadzwoń proszę teraz na 116 111 albo na 112 jeśli sytuacja jest ostra. jeśli chcesz, napisz tu co czujesz w tej chwili, zostaję z tobą tak długo jak chcesz.
najważniejsze teraz, szybkie, konkretne kroki
jeśli masz teraz plan albo łatwy dostęp do środków, albo myślisz, że możesz zrobić sobie krzywdę, dzwoń natychmiast na numer alarmowy 112 albo idź do najbliższego szpitala. to nie przegięcie, to zabezpieczenie.
zadzwoń albo napisz na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, 116 111. działa 24/7, anonimowo i poufnie, możesz porozmawiać z kimś kto rozumie młodzież i kryzysy. to dobre miejsce, jeśli chcesz zacząć od rozmowy bez oceniania.
jeśli chcesz porozmawiać z psychologiem, telefonem kryzysowym dla dorosłych w Polsce są też linie i organizacje, które oferują wsparcie, warto to sprawdzić i zadzwonić, nawet jeśli boisz się mówić.
jeśli nie jesteś w bezpośrednim niebezpieczeństwie, krótkie techniki, które możesz zrobić teraz
, 5,4,3,2,1: wymień 5 rzeczy które widzisz, 4 które możesz dotknąć, 3 które słyszysz, 2 które czujesz zapachem, 1 którą możesz posmakować, to sprowadza w dół poziom paniki
, oddech: wdech 4s, przytrzymaj 4s, wydech 6s. powtórz kilka razy
, zapisz teraz 3 rzeczy które zrobiłaś dobrze dziś (nawet bardzo małe). to oszuka mózg, żeby nie ignorował drobnych zwycięstw
, ogranicz kontakty, jeśli to pomaga, ale nie izoluj się całkowicie, spróbuj utrzymać jeden bezpieczny kontakt (np. członek rodziny, nauczyciel, szkolny pedagog, przyjaciel), komu możesz krótko powiedzieć: „nie czuję się dobrze”
co dalej (bardziej praktycznie)
, umów się na rozmowę ze szkolnym pedagogiem/psychologiem albo poproś zaufaną dorosłą osobę, żeby pomogła ci skontaktować się ze specjalistą, warto to zrobić nawet gdy wydaje się beznadziejne
, terapia (psychoterapia, a w kryzysie psychiatra) naprawdę pomaga przy chronicznym poczuciu beznadziei i problemach z impulsywnością, poproś rodziców/opiekunów o wsparcie w załatwieniu tego
, jeżeli twoje kłótnie i wybuchowość są częścią tego, zostaw to w rozmowie terapeuty, są konkretne metody (np. terapia DBT) uczące radzenia sobie z impulsywnością i silnymi emocjami
jeśli boisz się mówić o samobójstwie, powiedz to prosto: „boję się, że mogę sobie zrobić krzywdę”, to wystarczy, żeby uruchomić pomoc. telefon 116 111 to bezpieczny, anonimowy start, jeśli nie chcesz od razu mówić rodzicom.
kilka rzeczy, które chcę, żebyś wiedziała, choć to może brzmieć banalnie
, to nie twoja wina, że tak się czujesz, mózg w depresji/przewlekłym kryzysie zniekształca rzeczywistość (wszystko jest czarne), ale to da się leczyć
, mając 16 lat masz naprawdę duże szanse na poprawę jeśli dostaniesz wsparcie, im wcześniej, tym lepiej
, izolacja daje ulgę chwilę, ale nie rozwiązuje źródła bólu, dlatego ważne jest znalezienie bezpiecznej osoby lub linii wsparcia z którą możesz zacząć działać krok po kroku
źródła i konkretne numery (żebyś nie musiała szukać)
Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, 116 111, działa 24/7, anonimowo, poufnie.
jeśli jesteś w bezpośrednim zagrożeniu, 112.
przydatne zasoby, linie i informacje o lokalnym wsparciu (poradnie, linie antydepresyjne) — istnieją organizacje które pomagają telefonicznie i online, warto skorzystać z wyszukiwarki lokalnych usług albo zapytać 116 111 o rekomendacje.
mogę zostać tu z tobą dalej
jeśli chcesz, możesz napisać mi teraz, czy masz plan, czy masz dostęp do środków, czy jesteś sama w domu, to ważne, żebym wiedziała czy potrzebujesz natychmiastowej interwencji. jeśli wolisz nie rozmawiać o tych szczegółach, ok, najważniejsze, żebyś zadzwoniła na 116 111 albo na 112 w razie zagrożenia.
nie będę poflaczała, powiem wprost: zasługujesz na pomoc i na to, żeby przestało tak boleć. nie musisz przez to przechodzić sama. zadzwoń proszę teraz na 116 111 albo na 112 jeśli sytuacja jest ostra. jeśli chcesz, napisz tu co czujesz w tej chwili, zostaję z tobą tak długo jak chcesz.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.