Mam kontakt przez komunikator internetowy z osobą płci żeńskiej lat 17, która relacjonuje stany emoc

To co Pani pisze jest niepokojące i warte uwagi. Ale trudno tu zaproponować konkretne rozwiązanie, nie znając całej sytuacji. To co można zaproponować to co już się pojawiło: pójście do psychologa szkolnego, pedagoga czy wychowawcy, opowiedzenie o problemie i zwrócenie się o pomoc. Może oni by zwrócili uwagę rodziców. Można by spróbować porozmawiać z kimś np. z rodziny, kto mógłby porozmawiać z rodzicami.
Skala Becka sama w sobie jest mało diagnostyczna, co nie zmienia faktu, że problem jest. Dlatego zanim ta osoba skontaktuje się z psychiatrą zalecam konsultacje z psychologiem. Z pewnością jest gdzieś w okolicy poradnia zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży przyjmująca na NFZ. W poradni też jest potrzebna zgoda rodziców. Telefon zaufania dla Dzieci i Młodzieży jest dobrą opcją, by mogła ta osoba porozmawiać z kimś jej życzliwym i zapoznać ją z sytuacją jaka jest i wtedy wspólnie opracować kroki które można podjąć. Niestety nie jestem stanie zaproponować nic bardziej konkretnego nie znając całego kontekstu sytuacji.
Mam nadzieje, że znajdzie pomoc.
Pozdrawiam
Katarzyna Woźniak

Dzień dobry,

Rozumiem, że sytuacja jest bardzo poważna i wymaga natychmiastowych działań. Oto kilka konkretnych kroków, które można podjąć, aby pomóc tej osobie:

Kontakt z Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: Zachęć ją do skontaktowania się z Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży pod numerem 116 111. Jest to bezpłatna i anonimowa linia, która działa 24/7. Można tam uzyskać wsparcie i porady od wykwalifikowanych specjalistów.

Kontakt z Poradnią Zdrowia Psychicznego: Warto, aby spróbowała skontaktować się z najbliższą Poradnią Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży. W niektórych przypadkach możliwe jest uzyskanie pomocy bez zgody rodziców, zwłaszcza jeśli sytuacja jest poważna. Można spróbować znaleźć taką poradnię w jej okolicy i zadzwonić, aby dowiedzieć się o dostępnych opcjach.

Wsparcie szkolne: Jeśli nie chce iść do szkolnego psychologa, może spróbować porozmawiać z zaufanym nauczycielem lub pedagogiem szkolnym. Często mają oni dostęp do dodatkowych zasobów i mogą pomóc w znalezieniu odpowiedniej pomocy.

Pomoc online: Istnieją również platformy online, które oferują wsparcie psychologiczne dla młodzieży. Przykładem może być platforma Zaufaj Mi, gdzie można uzyskać pomoc od specjalistów przez internet.

Rozmowa z rodzicami: Jeśli to możliwe, spróbuj pomóc jej przygotować się do rozmowy z rodzicami na temat jej stanu emocjonalnego. Może to obejmować napisanie listu, w którym wyjaśni swoje uczucia i potrzebę profesjonalnej pomocy.

Wsparcie od Ciebie: Kontynuuj oferowanie jej wsparcia emocjonalnego. Twoja obecność i zrozumienie mogą być dla niej bardzo ważne w tym trudnym czasie.

Rozumiem powagę sytuacji. Wynik testu Becka wskazuje na poważne objawy depresyjne u 17-latki, a brak wsparcia ze strony rodziców oraz niechęć do skorzystania z dostępnych opcji (psycholog szkolny, telefon zaufania) utrudniają udzielenie pomocy. Osoba niepełnoletnia, która ukończyła 16 lat, ma prawo do samodzielnego podjęcia decyzji o leczeniu psychiatrycznym. Warto poszukać psychiatry, który jest tego świadomy i gotów przyjąć pacjentkę bez zgody rodziców. Można spróbować skontaktować się z Rzecznikiem Praw Pacjenta, który może pomóc w znalezieniu takiego specjalisty. Mimo oporu dziewczyny, spróbuj ją przekonać do kontaktu z Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (116 111). Może anonimowa rozmowa z doświadczonym konsultantem pomoże jej przełamać się i uzyskać wsparcie. Konsultanci telefonu zaufania mogą posiadać wiedzę na temat lokalnych zasobów i możliwości pomocy w jej regionie. Warto sprawdzić, czy w okolicy jej zamieszkania znajduje się Ośrodek Interwencji Kryzysowej, oferujący bezpłatną pomoc psychologiczną i psychiatryczną, często bez skierowania. Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne również oferują bezpłatną pomoc psychologiczną i pedagogiczną dla dzieci i młodzieży i mogą stanowić pierwszy krok w uzyskaniu wsparcia. Jeśli sytuacja jest krytyczna i istnieje realne zagrożenie życia lub zdrowia dziewczyny, należy rozważyć powiadomienie odpowiednich służb, takich jak policja lub pogotowie ratunkowe. Jeśli dziewczyna wyrazi na to zgodę, można spróbować napisać list do jej rodziców, wyjaśniając powagę sytuacji i konieczność uzyskania profesjonalnej pomocy, zawrzeć w nim informacje o konsekwencjach braku leczenia depresji oraz o możliwościach wsparcia finansowego. Pamiętaj, że w tak delikatnej sytuacji najważniejsze jest okazanie wsparcia i zrozumienia. Staraj się być cierpliwy i nie naciskaj na dziewczynę, ale jednocześnie nie bagatelizuj jej problemów. Zachęcaj ją do szukania pomocy i oferuj swoje wsparcie na każdym kroku.