Mam 20 lat. Od dłuższego czasu nie potrafię sobie poradzić z myślami i normalnym funkcjonowaniem. Sp

Bo w głowie kobiety rodzi się obraz związku, w którym jest gdzieś po drodze biała suknia i gromadka dzieci oraz potrzeba aby partner był ojcem dla jej dzieci. Każdy przejaw "odstępstwa" jest skrupulatnie notowany, analizowany a następnie "karany" :). Np utratą zaufania. Ale jeśli w zdrowym związku, opartym na szczerości ( w pewnych graniach rzecz jasna ), wzajemnym poczuciu przywiązania oraz wsparcia pojawią się nawet takie myśli, nic nie stoi na przeszkodzie otwarcie o tym porozmawiać.

Rozumiem, że nie ma Pani pewności, co do charakteru relacji, jaką partner buduje z koleżanką. Rozumiem, że to co Panią dręczy to jest niepokój związany z niejasnością sytuacji. Rozmowa, rozmowa, rozmowa, to jest najlepszy sposób wyjaśniania takich spraw i szukania rozwiązań. Powodzenia.

Dzień dobry, Pani wyraźnie zaznacza, że nie rozumie relacji Pana chłopaka z jego koleżanką. To pewnie rodzi w Pani dużo niepewności i lęku. Jednym z najlepszych rozwiązań będzie tutaj rozmowa z partnerem. Jeśli Pani nie zrozumie ich relacji, to bardzo trudno będzie ją zaakceptować, a brak akceptacji w tym przypadku będzie prowadził do frustracji, konfliktów i lęku. Pozdrawiam, Piotr Grzelak, psycholog.

Dzień dobry, nie wiem, czego dotyczy sytuacja i co sprawiło, że straciłaś zaufanie do swojego chłopaka. Zachęcam cię do wizyty u psychologa, z którym będziesz mogła porozmawiać o uporczywych myślach i poszukać rozwiązania. Pozdrawiam serdecznie, Joanna Szlasa-Więczaszek