Jestem mamą 3 letniego chłopca, który od kilku dni zaczął zachowywać się momentami bardzo nerwowo. P

2 odpowiedzi
Jestem mamą 3 letniego chłopca, który od kilku dni zaczął zachowywać się momentami bardzo nerwowo. Potrafi rzucić się na podłogę i płakać, krzyczeć, tupać nogami a nawet podejść i uderzyć. Najczęściej zdarza się to wtedy, kiedy czegoś mu się zabroni lub nie da tego co chce. Wcześniej zdarzało mu się zdenerwować ale naprawdę rzadko. Dodam, że w naszej rodzinie nic się nie zmieniło i nie wydarzyło nic złego. Ponieważ mój syn ma ciężką mowę i mówi naprawdę niewiele (chociaż ja jego język doskonale rozumiem i świetnie się dogadujemy) to zaczynam się zastanawiać czy może tu leży problem? Może te nerwy wynikają z tego, że nie potrafi słowami wyrazić swoich uczuć, spostrzeżeń? Czy powinnam gdzieś szukać pomocy? Ostatnio naprawdę nie poznaję swojego syna.
mgr Tomasz Przyłucki
Psycholog, Psycholog dziecięcy
Warszawa
Droga Mamo,
opisane przez Pani sytuacje mogą mieć przyczyny w typowym rozwoju dziecka, jednak dobrze by było się skonsultować z psychologiem dziecięcym. Sprawdzi on, czy dziecko rozwija się prawidłowo - krótki opis niestety nie zastąpi długiej rozmowy i obserwacji dziecka. Dobry psycholog powinien również przekazać, jak Ty, Droga Mamo, możesz pomóc dziecku w rozwoju, a także pokazać sposoby, jak radzić sobie z sytuacjami trudnymi. Zapraszam na konsultację stacjonarnie lub online.
Znajdź eksperta
mgr Katarzyna Barylska
Psycholog, Psycholog dziecięcy
Środa Wielkopolska
Dzień dobry, opisane zachowania są bardzo typowe dla wieku dziecka, ponieważ to czas silnych emocji i testowania granic. Słowo „nie” często budzi sprzeciw już od najmłodszych lat a przecież i my sami jako osoby dorosłe nie lubimy tego słowa prawda? ;-) Trudności w mowie mogą dodatkowo nasilać złość, bo dziecku trudniej wyrazić potrzeby.
Warto spóbować spokojnie i konsekwentnie stawiać granice nazywając emocje np. „widzę, że jesteś zły”, dawać wybór tam, gdzie to możliwe np. „ta czy ta bluzka?”, reagować na bicie zatrzymaniem i krótkim komunikatem, bez kar, wzmacniać każdą próbę komunikacji słownej.
Jeśli trudności w mowie są wyraźne warto skonsultować się z logopedą, a przy nasilonych „wybuchach” także z psychologiem dziecięcym. Ważne jest zadbanie również o swoje potrzeby i granice. To raczej etap rozwojowy ale wsparcie może bardzo pomóc. Powodzenia

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.