Jestem dorosłą kobietą i od ponad 3 miesięcy mam problem z owsicą. Mam 2,5 letnie dziecko, i choć to

Jestem dorosłą kobietą i od ponad 3 miesięcy mam problem z owsicą. Mam 2,5 letnie dziecko, i choć to je najbardziej podejrzewam o źródło zakażenia, ani ono, ani mąż nie mieli dotąd żadnych objawów, jak swędzenie, osobniki w kale czy w okolicach odbytu. U mnie zaczęło się od uczucia, jakby coś pełzało w okolicy odbytu. Poszłam do toalety i zauważyłam obłego, białego robaka długości ok. 1 cm. Oprócz tego występowało swędzenie odbytu, bóle w dolnej części brzucha. Po tym fakcie cała rodzina przyjęła Pyrantelum, mieszkanie zostało wysprzątane, sprawa zgłoszona do żłobka, gdzie również przeprowadzono sprzątanie przez specjalistyczną firmę itp. U mnie objawy nie ustąpiły, choć po pierwszej dawce w kale można było zaobserwować sporo owsików, a po drugiej dawce jakby się nasiliły. Wtedy dostałam od lekarza Vermox, który pomógł na krótki czas, może kilka dni, by problem wrócił ze zdwojona siłą w postaci biegunki pełnej robaków. Ogółem stosowałam dwie kuracje Pyrantelum, jedną Vermoxem, stosowałam mieszankę ziołową, wszystkie ludowe sposoby, jak czosnek, pestki dyni, kiszonki, sok z marchwi, nie jem cukru, prawie nie jem pszenicy, mleka, wszystko non stop piorę, prasuję, myję podłogi wrzątkiem, wyparzam szczoteczki do zębów, klamki, włączniki, deskę sedesową po każdym użyciu przecieram płynem do dezynfekcji, ręce myję po dotknięciu czegokolwiek, właściwie to mam już wielkie rany zamiast rąk, śpię w bieliźnie i piżamie, które codziennie po użyciu pakuję w foliowa torbę, a następnie piorę i prasuję, oczywiście leczenie zawsze dotyczy wszystkich domowników, a mimo to ciągle czuję mniej lub bardziej nasilone objawy. Doprowadza mnie to już do szaleństwa i uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Jestem rozdrażniona, zrozpaczona, nie mam na nic ochoty, brzydzę się mieszkania i siebie samej, nie mam wolnego czasu, bo każdą wolną chwile poświęcam na sprzątanie/prasowanie, zaniedbuję rodzinę j jestem na granicy wytrzymałości. Czy to da się kiedykolwiek zwalczyć, czy już zawsze będę musiała tak żyć?