Dzień dobry. Mój syn 11 lat zero zainteresowania szkołą, do nauki trzeba go ganiać,sam z własnej

Dzień dobry,

dziękuję za Pani wiadomość. To, co Pani opisuje, jest dość częstą trudnością u dzieci w tym wieku, ale jednocześnie jest to sygnał, że warto przyjrzeć się sytuacji bliżej.

Brak motywacji do nauki, trudności z koncentracją i konieczność ciągłego przypominania mogą wynikać z różnych przyczyn – nie zawsze jest to kwestia „niechęci”. Czasami dziecko może mieć trudność z utrzymaniem uwagi, szybciej się rozpraszać, nie wiedzieć, od czego zacząć lub czuć się przytłoczone obowiązkami.

Warto zwrócić uwagę na kilka rzeczy:
– czy syn rozumie materiał i nadąża za lekcjami,
– jak długo potrafi się skupić i co go najczęściej rozprasza,
– czy nie pojawia się zniechęcenie lub spadek wiary w siebie,
– jak wygląda jego organizacja nauki (czy ma stały rytm, przerwy).

Pomocne może być wprowadzenie krótszych, ale regularnych bloków nauki (np. 15–20 minut) przeplatanych przerwami oraz wspieranie go w rozpoczynaniu zadania („zacznijmy razem pierwsze zadanie”). Ważne jest też wzmacnianie wysiłku, a nie tylko efektów.

Jeśli trudności z koncentracją są nasilone i pojawiają się również w innych sytuacjach, warto rozważyć konsultację ze specjalistą, aby sprawdzić, co dokładnie stoi za tymi zachowaniami i jak najlepiej go wesprzeć.

Zapraszam na konsultację - zarówno z Panią, jak i z synem. Spotkanie z dzieckiem pozwala lepiej zrozumieć jego perspektywę, sposób myślenia i ewentualne trudności z koncentracją, a dzięki temu dobrać bardziej trafne formy wsparcia.

Z pozdrowieniami,
Kornelia Cichoń
psycholożka

Dzień dobry,
w opisanej sytuacji warto spojrzeć na problem szerzej, nie tylko jako „zero zainteresowania nauką”. Dla jedenastoletniego chłopca to również może być trudne i frustrujące — często dzieci same nie rozumieją, dlaczego nie potrafią się skupić, szybko się rozpraszają, odkładają obowiązki lub potrzebują ciągłego przypominania. To nie zawsze wynika ze złej woli lub niechęci do nauki.

Trudności z koncentracją, motywacją i organizacją nauki mogą mieć różne podłoże — od przeciążenia emocjonalnego, obniżonej motywacji szkolnej, trudności w zakresie funkcji wykonawczych i regulacji uwagi, po problemy neurorozwojowe. Bardzo ważne jest zbadanie, dlaczego tak się dzieje, zamiast skupiania się wyłącznie na wymaganiu od chłopca „większego skupienia”, ponieważ on zwyczajnie może nie wiedzieć, jak ma to zrobić.

Jeśli takie trudności utrzymują się dłużej i nie zostaną odpowiednio rozpoznane, problem może narastać — pojawia się spadek samooceny, napięcie wokół szkoły, konflikty z rodzicami i poczucie porażki u dziecka. Warto także zwrócić uwagę na wpływ nowych technologii, nadmiaru bodźców i ekranów, które obecnie bardzo obciążają koncentrację nastolatków. Tutaj niezwykle ważna jest higiena cyfrowa, ograniczenia ekranowe i odpowiednia równowaga między nauką, odpoczynkiem a aktywnością fizyczną.

Warto w tej sytuacji rozważyć konsultację ze specjalistą — psychologiem dziecięcym lub powiatową poradnią psychologiczno-pedagogiczną — aby ocenić funkcjonowanie poznawcze i emocjonalne syna oraz dobrać adekwatne wsparcie. Wczesna diagnoza i pomoc często pozwalają zapobiec pogłębianiu się trudności i znacząco poprawiają komfort funkcjonowania nastolatka w szkole oraz w domu. Pozdrawiam, zapraszam do konsultacji.