Ile razy można udowadniać swoją niewinność? Jestem w związku na odległość, z partnerem spędzamy dużo

Witam. Do zastanowienia jest dlaczego Pani na to wszystko się zgadza. Delikatnie rzecz ujmując nie wyglada to na zdrowa relacje. Myśle, ze ramy konwersacji tutaj są niewystarczające do rozwiązania problemu

Dzień dobry,
wyobrażam sobie, że to musi być ogromnie energetyczne, stresujące dla Pani... Bycie bezpodstawnie posądzanym, ciągłe udowadnianie i zapewnianie... Jednocześnie, nie da się dotrzeć do partnera, trudno żeby uwierzył. Dalej powoduje to Pani czujność wobec swoich zachowań, reakcji, brak możliwości bycia spontaniczną, naturalną, poczucie bycia uwięzioną, jakby pod kloszem.
Proszę wziąć pod uwagę, że to jest problem partnera, że nie potrafi zaufać, że ma potrzebę kontroli. Niezależnie od tego co by Pani robiła, on może nie uwierzyć. Często osoby tego typu nie potrzebują pretekstu, oni sami sobie go wymyślają. Tylko, że to się odbija na Pani funkcjonowaniu. A na to ma już Pani wpływ. Tak zdrowa relacja nie wygląda... Partner przekracza Pani granice, co z czasem eskaluje. Pani życie, Pani związek nie musi tak wyglądać.
Zachęcam do skorzystania z bezpłatnej konsultacji psychologicznej w ramach Ośrodka/ Punktu Interwencji Kryzysowej.
Życzę Pani odwagi do zadbania o siebie:)
Powodzenia, Karolina Saternus

Dzień dobry,

z tego, co Pani opisuje, wygląda na to, że znajduje się Pani w bardzo obciążającej sytuacji emocjonalnej. Stała konieczność udowadniania swojej niewinności i tłumaczenia się z rzeczy, których Pani nie zrobiła, może prowadzić do poczucia frustracji, bezradności i dużego napięcia w relacji.

Warto powiedzieć wprost jedną ważną rzecz: w zdrowej relacji partnerzy nie muszą stale udowadniać swojej uczciwości poprzez kontrolę czy nadzór. Sytuacja, w której czuje się Pani zobowiązana np. do zostawiania telefonu tak, aby partner mógł obserwować Pani sen, wskazuje na bardzo niski poziom zaufania w tej relacji.

Jeżeli ktoś jest w pełni przekonany o swojej wersji wydarzeń, nawet mimo braku dowodów, często nie chodzi już o fakty, ale o brak zaufania, lęk lub potrzebę kontroli. W takich sytuacjach niestety zdarza się, że żadna ilość wyjaśnień czy „dowodów” nie jest wystarczająca, ponieważ problem nie leży w Pani zachowaniu, ale w sposobie myślenia drugiej osoby.

Dlatego zamiast kolejnych prób udowadniania niewinności warto zastanowić się nad innymi pytaniami:
czy taka forma kontroli jest dla Pani w relacji akceptowalna, czy czuje się Pani w niej bezpiecznie i czy ma Pani przestrzeń do bycia sobą bez ciągłego tłumaczenia się.

Jeżeli czuje Pani, że ta sytuacja zaczyna być dla Pani bardzo obciążająca, pomocna może być konsultacja psychologiczna. Podczas rozmowy można spokojnie przyjrzeć się tej relacji, zrozumieć mechanizmy, które w niej działają, oraz zastanowić się nad tym, jak stawiać zdrowe granice i zadbać o własne poczucie bezpieczeństwa.

W wielu przypadkach już samo uporządkowanie tej sytuacji z perspektywy psychologicznej pomaga zobaczyć ją wyraźniej i podjąć decyzje, które będą dla Pani bardziej chroniące.