Dzień dobry, syn 2,5 roku jest bardzo nerwowym dzieckiem, co chwile pojawia się zlosc, nerwy, rzucan

Dzień Dobry. Zapraszam do kontaktu. Pracuje również z dziećmi w wieku przedszkolnym.

Dzień dobry, czytam Pani wiadomość i bardzo wyraźnie czuć zmęczenie, napięcie… i codzienność, w której trudno złapać chwilę oddechu. To naprawdę wymagające, kiedy każdy dzień wygląda podobnie i ma się wrażenie, że nic nie przynosi efektu. To, co Pani opisuje, bardzo często pojawia się właśnie w momencie, kiedy w rodzinie pojawia się młodsze dziecko. Dla 2,5-latka to ogromna zmiana – nawet jeśli z perspektywy dorosłych „staramy się poświęcać mu czas”, to jego wewnętrzne poczucie może być zupełnie inne. Małe dziecko nie powie: „jestem zazdrosny” albo „boję się, że stracę mamę”, tylko pokaże to w działaniu: – złością, – wybuchami, – rzucaniem, – trudnością w wyciszeniu. Można powiedzieć, że to nie jest „złe zachowanie”, tylko duża ilość emocji, z którymi on jeszcze nie potrafi sobie poradzić. I to, co Pani robi – starając się być przy nim i dawać mu uwagę – jest bardzo ważne, choć często efekty nie są od razu widoczne. W takich momentach bardziej niż „wyciszanie” pomaga: – bycie blisko i nazywanie tego, co się z nim dzieje („złościsz się, to trudne”), – stawianie spokojnych, jasnych granic („nie pozwolę rzucać”), – dawanie mu „swojego miejsca” przy Pani – nawet w małych momentach dnia, – i trochę zmiana perspektywy: że to jest etap, który coś komunikuje, a nie coś, co trzeba szybko „naprawić”. Jednocześnie rozumiem, że kiedy trwa to codziennie i jest tak intensywne, można czuć się już naprawdę bez siły. I to jest moment, w którym warto, żeby ktoś pomógł to poukładać i spojrzeć na to szerzej – też z uwzględnieniem Pani zasobów. Zapraszam Panią na konsultację – najlepiej razem z synkiem, online lub w gabinecie. W spokojnej atmosferze przyjrzymy się tej sytuacji i poszukamy sposobów, które pomogą wprowadzić więcej spokoju w codzienność. Z pozdrowieniami, Kornelia Cichoń Psycholożka