Dzień dobry. Straciłam pracę i już długo siedzę w domu. Nie mogę sobie z tym poradzić chciałabym tam

Dzień dobry!
Proszę śmiało mówić. Pani nieśmiałość to ważny temat do dalszej pracy.
Pozdrawiam serdecznie.
Dariusz Wołoszczyk

Dzień dobry,
doświadczenie utraty pracy może być trudne i wywoływać wiele emocji, w tym lęk i smutek. Można doświadczyć też emocji i stanów które pojawiają się w żałobie, zwłaszcza kiedy praca była dla nas bardzo ważna, stanowiła centralny punkt naszego życia. W takiej sytuacji podjęcie terapii będzie dobrym narzędziem, aby uzyskać pomoc i wyjść z trudnej sytuacji. To, że ma Pani trudności, aby otworzyć się na terapii jest naturalne. Terapia jest specyficzną formą spotkania, relacji, gdzie zwierzamy się nieznajomej osobie z bardzo osobistych spraw. Jednak proszę pamiętać, że terapeuci są przygotowani do pracy z różnymi osobami o różnych potrzebach i poziomach zaufania. Dlatego warto jest powiedzieć terapeucie o tym, że jest Pani nieśmiała i ma trudności z otwarciem się. Terapeuta może dostosować swoje podejście i techniki terapeutyczne, aby pomóc Pani poczuć się bardziej komfortowo. Terapia to proces, który może wymagać czasu, aby zbudować zaufanie do terapeuty i otworzyć się.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek

Dzień dobry,

Bardzo mi przykro, że przechodzi Pani przez tak trudny czas. Utrata pracy to bardzo obciążające doświadczenie, które może wpływać na wiele obszarów naszego życia – od poczucia własnej wartości po codzienny nastrój. Z Pani opisu wynika, że ta sytuacja bardzo Panią przytłacza, a dodatkowo odczuwa Pani trudność w dzieleniu się swoimi emocjami na terapii, co może powodować frustrację i jeszcze większe obciążenie.

Pani pytanie o to, czy terapeutka zauważy Pani nieśmiałość, jest bardzo ważne. Zazwyczaj terapeuci są wyczuleni na takie sygnały, ale powiedzenie wprost o swojej nieśmiałości i trudnościach z otwieraniem się może być pomocne dla Was obojga. Dzięki temu terapeutka będzie mogła dostosować sposób pracy do Pani potrzeb. Na przykład może zaproponować wolniejsze tempo rozmowy, inny sposób zadawania pytań lub inne formy wyrażania myśli, które będą dla Pani bardziej komfortowe.

Ważne jest też, aby dała sobie Pani czas. Proces terapeutyczny to nie jest coś, co przynosi efekty od razu – zwłaszcza gdy otwieranie się jest dla Pani trudne. Jeśli jednak czuje Pani, że relacja z terapeutką Pani nie odpowiada i wpływa negatywnie na Pani samopoczucie, warto to z nią omówić. Czasami zmiana terapeuty może pomóc w znalezieniu osoby, z którą poczuje się większe zrozumienie i komfort.

Jeśli chodzi o Pani codzienne emocje – takie jak płaczliwość i nadmierne przejmowanie się – to może być naturalna reakcja na trudną sytuację, ale może również świadczyć o obniżonym nastroju lub depresji. Dobrze byłoby, gdyby powiedziała Pani o tym swojej terapeutce, a także rozważyła konsultację z psychiatrą, jeśli te objawy utrzymują się długo i utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Proszę pamiętać, że to, co Pani czujesz, jest ważne i zasługuje Pani na wsparcie oraz zrozumienie. Nie jest Pani sama w tej sytuacji, choć może tak to teraz Pani odczuwa. Proszę sobie prawo do odczuwania smutku, ale jednocześnie proszę spróbować – krok po kroku – znaleźć sposoby na zrozumienie siebie i odbudowanie poczucia kontroli nad swoim życiem.

Jeśli chciałaby Pani porozmawiać o konkretnych krokach, jak radzić sobie z emocjami w domu lub jak budować większą otwartość na terapii zapraszam na konsultacje.

Pozdrawiam
Izabela Faber