Dzień dobry Nie wiem co mogę zrobić... Związałem się z kobieta.Pobralismy się.Jest synek z poprzed

Dzień dobry Panu.

Wyglada na to, ze znalaz się Pan w bardzo trudnej sytuacji. Z jednej strony zależy Panu na związku, a z drugiej nie ma wpływu na wychowanie dziecka. Wyczuwam w Pana wiadomości bezsilność i brak przestrzeni na działanie.
Nie może Pan decydować za żonę i nie może jej Pan zmienić. Jedyna przestrzeń jaka pozostaje, to zajecie się własnymi emocjami i uczuciami. Może warto udać się do psychologa i przegadać temat ze specjalistą. W pierwszej kolejność żeby zatroszczyć się o swoje uczucia, a w drugiej, żeby poszukać rozwiązania.
Nie ma beznadziejnych sytuacji. Proszę sobie zadać pytanie jak bardzo zależy Panu na związku. Jeśli odpowiedź jest twierdząca, to warto spróbować poszukać pomocy u specjalisty.
Życzę powodzenia.

Dzień dobry.

Związek z osobą, która posiada dziecko/dzieci z poprzedniego związku, wymaga dużo dyplomacji i taktu, którego, jak się wydaje, Panu troszkę zabrakło.
Warto mieć na uwadze, że w opisanej sytuacji wszedł Pan w potrójną relację: z partnerką, z jej dzieckiem oraz z partnerką i jej dzieckiem jako całością, a każda z tej relacji opiera się na nieco innych regułach, które łączyć powinna szeroko rozumiana akceptacja.
Jak można wyczytać z Pana wpisu, jest Pan zainteresowany osobą partnerki (jako kobietą-singielką) i taką Pan ją akceptuje. Jednocześnie, wobec tej samej osoby wysyła Pan niekoniecznie akceptujące komunikaty, w jakimś sensie negujące ją jako matkę. Dodatkowo - Pański stosunek do partnerki jako matki przekłada się na Pańską relację z jej synem (i vice versa), czemu w zasadzie trudno się dziwić, bo fakt bycia partnerem matki nie uprawnia Pana do bycia "ojcem" jej dziecka i aktywnego uczestnictwa w jego wychowaniu (nawet, jeśli uważa Pan, że partnerka popełnia błędy wychowawcze) - chyba, że wcześniej się Państwo na to wprost umówili i ustalili wzajemne zasady Pańskich kompetencji i uprawnień w tej sprawie.

Konkludując - w powyższych i podobnych sytuacjach warto ustalić, kto ma być kim dla kogo i jakie wobec tego każda ze stron ma oczekiwania i potrzeby, jeszcze przed podjęciem decyzji wejścia w stałą relację. Dodać też można, że w krajach zachodnich dawno zaobserwowano już specyfikę i problematykę tzw. związków "patchworkowych" (zbudowanych przez dorosłych będących wcześniej w innych związkach oraz ich dzieci), w związku z czym osobom planującym tego rodzaju wyzwanie oferuje się specjalistyczne szkolenia/warsztaty, dzięki którym osoby te (oraz ich dzieci) mogą dookreślić i sprecyzować, na czym taki związek (małżeństwo) ma polegać i jakie oczekiwania oraz potrzeby ma lub może zaspokajać, a jakich niekoniecznie.
Wobec powyższego, warto byłoby chyba podjąć decyzję o konsultacji/terapii małżeńskiej, której oczywistym elementem byłyby relacje między Panem i małżonką, Panem i jej synem oraz Panem i małżonką z synem.

Pozdrawiam.
Maciej Rutkowski

Dzień dobry, ma Pan rację, że nadopiekuńczość żony może negatywnie wpłynąć na rozwój dziecka. Skoro próby rozmowy nie przyniosły efektów, w tej sytuacji najlepiej skorzystać z pomocy psychologa. Sugeruję spróbować terapii małżeńskiej – być może omówienie kwestii wspólnie ze specjalistą pomoże znaleźć rozwiązanie. Pozdrawiam serdecznie, Julianna Skawińska

Dzień dobry, niewątpliwie nie jest łatwo odnaleźć się w sytuacji, w której próbuje Pan wprowadzić zasady i obowiązki dla pasierba, natomiast żona usilnie chroni dziecko przed jakimikolwiek wymaganiami. Taka rozbieżność podejść do wychowania często wywołuje napięcia i może wpływać destrukcyjnie na relacje rodzinne, włącznie z Pana małżeństwem. Jeżeli kolejne próby rozmów nie przyniosły porozumienia, pomocnym krokiem może być konsultacja u psychologa rodzinnego lub psychoterapeuty. Wspólne spotkania pozwalają na konstruktywną analizę postaw rodzicielskich i wypracowanie spójnych metod wychowawczych, które będą zrozumiałe zarówno dla dziecka, jak i dla Państwa obojga. Jeżeli jednak żona nie wyraża chęci na taką formę wsparcia, warto rozważyć indywidualną rozmowę z psychologiem, by zrozumieć własne emocje i opracować sposoby reagowania w sytuacjach konfliktowych. Najważniejsze pozostaje odnalezienie balansu między Pana troską o przyszłość pasierba, a gotowością żony do zmiany dotychczasowych wzorców wychowawczych.