Dzień dobry, nazywam się Julia, mam 20 lat. Od początku stycznia zmagam się z pewnym problemem który

Dzień dobry, nazywam się Julia, mam 20 lat. Od początku stycznia zmagam się z pewnym problemem który z biegiem czasu staje się dla mnie bardzo uciążliwy. Mowa tu o tym ,że nie potrafię odczuwać żadnych emocji, tak jakby z dnia na dzień ( początek stycznia ) ktoś zabrał mi do nich dostęp. Nie odczuwam smutku, radości, tęsknoty, dumy, szczęścia a co najgorsze miłości. Nie przeżywam po prostu niczego. Podkreślę ,że stało się to w chwilę, nie był to proces długotrwały a przecież nie da się stracić uczuć wobec najbliższych z dnia na dzień prawda ? Zeszły rok był dla mnie dość przełomowy, pełen stresu i ciężkich chwil. Zawirowania ze studiami, przeprowadzka i inne problemy. W skrócie dużo się działo, stąd myślę ,że mogła to być jakaś przyczyna która była w stanie zapoczątkować ten stan. Zawsze byłam osobą która nadmiernie analizowała, bardzo dużo myślała i przeżywała wszystko bardzo dogłębnie. A z drugiej strony bardzo doceniałam życie i cieszyłam się z najmniejszych rzeczy na które większość ludzi by nawet nie zwróciła uwagi. Obecnie tego nie ma, kolokwialnie można by powiedzieć ,że mam wywalone i odczuwam ogromną obojętność wobec wszystkiego. Czuję się jak inny człowiek, tak jakby zabrano mi całą moją duszę co naprawdę bardzo mi nie odpowiada. Bo jednak w głębi gdzieś tam wiem ,że naprawdę nie jestem taka jak teraz. Oprócz mnie cierpią również moi bliscy i ogólnie rzecz biorąc stan ten w moim odczuciu przynosi same negatywy. Przyjmowałam przez ostatnie 4 miesiące fluoksetynę natomiast w kwestii emocji nie zmieniła ona nic i mogę powiedzieć ,że wcale mi nie pomogła. Nic się nie zmieniło. Obecnie nie biorę żadnych leków ale szukam po prostu pomocy. Chciałabym znów poczuć się sobą i zacząć cieszyć się życiem. Boję się ,że już tak będzie zawsze. Co mogę w tej sprawie zrobić? Pomocy