Dzień dobry, nazywam się Julia, mam 20 lat. Od początku stycznia wzmagam się z pewnym problemem któr

Dzień dobry, nazywam się Julia, mam 20 lat. Od początku stycznia wzmagam się z pewnym problemem który z biegiem czasu staje się dla mnie bardzo uciążliwy. Mowa tu o tym ,że nie potrafię odczuwać żadnych emocji, tak jakby z dnia na dzień ( początek stycznia ) ktoś zabrał mi do nich dostęp. Nie odczuwam smutku, radości, tęsknoty, dumy, szczęścia a co najgorsze miłości. Nie przeżywam po prostu nic. Podkreślę ,że stało się to w chwilę, nie był to proces długotrwały a przecież nie da się stracić uczuć wobec najbliższych z dnia na dzień prawda ? Zeszły rok był dla mnie dość przełomowy, pełen stresu i ciężkich chwil. Zawirowania ze studiami, przeprowadzka i inne problemy. W skrócie dużo się działo, stąd myślę ,że mogła to być jakaś przyczyna która była w stanie zapoczątkować ten stan. Zawsze byłam osobą która nadmiernie analizowała, bardzo dużo myślała i przeżywała wszystko bardzo dogłębnie. A z drugiej strony bardzo doceniałam życie i cieszyłam się z najmniejszych rzeczy na które większość ludzi by nawet nie zwróciła uwagi. Obecnie tego nie ma, kolokwialnie można by powiedzieć ,że mam "wywalone"i odczuwam ogromną obojętność wobec wszystkiego. Czuję się jak inny człowiek, tak jakby zabrano mi całą moją duszę co naprawdę bardzo mi nie odpowiada. Bo jednak w głębi gdzieś tam wiem ,że naprawdę nie jestem taka jak teraz. Oprócz mnie cierpią również moi bliscy i ogólnie rzecz biorąc stan ten w moim odczuciu przynosi same negatywy. Przyjmowałam przez ostatnie 4 miesiące fluoksetynę natomiast w kwestii emocji nie zmieniła ona nic i mogę powiedzieć ,że wcale mi nie pomogła. Nic się nie zmieniło. Obecnie nie biorę żadnych leków ale szukam po prostu pomocy. Chciałabym znów poczuć się sobą i zacząć cieszyć się życiem. Boję się ,że już tak będzie zawsze. Co mogę w tej sprawie zrobić? Pomocy