Dzień dobry, Mój 15-letni syn ma ogromne problemy ze wstawaniem. Najczęściej po prostu w ogóle nie
Dzień dobry, Mój 15-letni syn ma ogromne problemy ze wstawaniem. Najczęściej po prostu w ogóle nie słyszy budzika. Nastawia ich dwa lub trzy w telefonie i potrafią na zmianę dzwonić godzinę. W międzyczasie, gdy ja go próbuję budzić, odpowiada na pytania, mówi że już wstaje, a alarm w tym samym czasie wyje i syn go nie słyszy, a w zasadzie to po prostu na niego nie reaguje. Rozumiałbym to, gdyby mój syn ciągle nie dosypiał i miał problem ze wstawaniem z powodu przemęczenia, ale taka sama sytuacja jest w czasie np. świąt czy długiego weekendu gdy na pewno jest wyspany. W tej chwili gdy to piszę śpi już 10-ą godzinę i w ogóle nie reaguje na różne dźwięki budzików w telefonie, które złośliwie mu kładę obok ucha. Z drugiej strony ma bardzo dobry słuch i wg. mnie jest wręcz troszkę przewrażliwiony na głośne dźwięki. Bardzo często prosi o ściszenie filmu, muzyki czy radia gdy coś razem oglądamy lub słuchamy. Kiedyś gdzieś czytałem artykuł (naukowy) w internecie o skutkach niedoborów neuroprzekaźników w mózgu i pamiętam, że jeśli chodzi o jeden z nich to jego niedobór (lub nadmiar??) może powodować poważne problemy z wybudzaniem się. Czy ktoś z Państwa na tym portalu posiada taką wiedzę i mógłby coś nam poradzić? Z góry dziękuję za odpowiedź.
2 odpowiedzi
Odpowiedzią prawdopodobnie będzie fizjologia snu piętnastolatka - jest inna niż u dorosłych. Jednak należy odpowiedzieć na kilka pytań, by zyskać więcej informacji niż w powyższym opisie i ustalić, czy "trudności z wybudzeniem" mogą być czymś nietypowym. Warto sięgnąć po poradę specjalisty od snu - np. psychologa dziecięcego lub lekarza psychiatry. Specjalista podpowie, jak zadbać o zdrowy sen, zachować balans między snem a czuwaniem i jak pomóc sobie w wybudzaniu. Zapraszam na konsultację w gabinecie lub konsultację telefoniczną.
Dzień dobry, to, co Pan opisuje, rzeczywiście może być bardzo trudne i frustrujące — zarówno dla syna, jak i dla Państwa. W okresie dojrzewania rytm snu naturalnie się zmienia i wielu nastolatków ma trudność z porannym wybudzaniem, jednak jeśli syn: – nie reaguje na kilka budzików, – prowadzi krótkie rozmowy „przez sen” i później ich nie pamięta, – śpi bardzo głęboko mimo odpowiedniej liczby godzin snu, – a problem utrzymuje się niezależnie od szkoły czy przemęczenia, to warto przyjrzeć się temu szerzej, a nie traktować wyłącznie jako „lenistwo” czy brak motywacji. Przyczyn może być kilka — od bardzo głębokiego snu i trudności z regulacją rytmu dobowego, przez przewlekłe zmęczenie organizmu, wysokie napięcie psychiczne, aż po kwestie neurologiczne, zaburzenia snu czy trudności związane z funkcjonowaniem układu nerwowego. Czasami podobne trudności pojawiają się również u osób neuroróżnorodnych (np. przy ADHD), choć oczywiście na podstawie samego opisu nie da się tego stwierdzić. Myślę, że warto zacząć od: – konsultacji z lekarzem pediatrą lub lekarzem rodzinnym i podstawowych badań (m.in. morfologia, żelazo/ferrytyna, witamina D, tarczyca), – a równolegle rozważyć konsultację psychologiczną lub neurologiczną, szczególnie jeśli występują też inne trudności z koncentracją, organizacją, regulacją emocji czy funkcjonowaniem na co dzień. Warto również zwrócić uwagę na: – regularność snu, – ilość światła i ekranów wieczorem, – poziom stresu i przeciążenia, – jakość snu (np. czy pojawia się chrapanie, bardzo niespokojny sen, wybudzenia). Pracuję także z nastolatkami i rodzinami mierzącymi się z podobnymi trudnościami. Często okazuje się, że za „problemem ze wstawaniem” stoi dużo większe przeciążenie organizmu lub układu nerwowego niż początkowo się wydaje. Przy odpowiednim wsparciu naprawdę można stopniowo poprawić funkcjonowanie i komfort życia całej rodziny. Jeśli będą Państwo mieli gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.