Dzień dobry , Mam taki problem mój dobry przyjaciel zaprosił mnie na wesele jako osoba towarzysząca
Dzień dobry , Mam taki problem mój dobry przyjaciel zaprosił mnie na wesele jako osoba towarzysząca dobry przyjaciel bardzo bo gadamy codziennie dwa razy dziennie trwa już to 6 lat prawie . Powiedziałam mu że nie wiem czy przyjadę na wesele żeby z nim iść a mieszkamy 500 km od siebie dalej . A on do mnie że jak nie przyjadę żeby z nim iść to kończymy nasza znajomość i nie będziemy utrzymywać kontaktu już . Tak mi powiedział że jak nie przyjadę to kończymy znajomość już na zawsze i dezycja którą podejmę zależy ode mnie . Powiedziałam mu że o to mu chodzi żeby to było przeze mnie że jak bym nie przyjechała to byśmy zakończyli znajomość przeze mnie bo nie przyjechałam a on powiedział że tak . A ja do niego oto ci chodzi żeby to było przeze mnie że jak nie przyjadę to znajomość się kończy . A on tylko do mnie se decyzja zostaje dla mnie albo przyjadę a jak nie to kończymy znajomość . To na to wychodzi że jak bym nie pojechała to z mojej winy by się zakończyła ta znajomość .
6 odpowiedzi
Dzień dobry Pani, z opisu sytuacji wynika, że przyjaciel stawia Pani ultimatum, które przerzuca całą odpowiedzialność za zakończenie relacji na Panią, niezależnie od Pani możliwości czy uczuć. Taki sposób stawiania sprawy jest formą presji emocjonalnej i nie opiera się na wzajemnym szacunku. Prawdziwa przyjaźń powinna uwzględniać Pani granice, odległość, koszty i prawo do wahania, a nie być uzależniona od jednego wydarzenia. To nie jest tak, że brak wyjazdu automatycznie oznacza Pani winę — decyzję o zerwaniu znajomości podejmuje on, nie Pani. Warto zadać sobie pytanie, czy relacja, która trwa tylko pod warunkiem spełnienia ultimatum, jest dla Pani bezpieczna i dobra. Ma Pani pełne prawo podjąć decyzję zgodną ze sobą, nawet jeśli komuś się ona nie spodoba. Proszę pamiętać, że dbanie o siebie nie jest niczym zlym.
Szanowna Pani, czytam i wnioskuję, że znajduje się Pani w trudnej sytuacji, w której może się Pani czuć „postawiona pod ścianą”. Sytuacja dotyczy Pani relacji przyjacielskiej, a relacje są wynikiem zaangażowania obu stron. Stąd decyzja o zakończeniu relacji najlepiej gdy jest obustronna. Podstawa relacji to obustronny szacunek, który jest także gotowością do wysłuchania drugiej osoby. Zastanawiam się na ile Pani czuje się wysłuchana i na ile rozumie Pani intencje przyjaciela, które dla mnie obecnie nie są jasne. Zachęcam do zastanowienia się nad tym, czego Pani najbardziej by chciała w relacji z przyjacielem. Jeśli odpowiedź na to pytanie będzie sprawiała Pani trudność, zachęcam do rozmowy z kimś, kto może spojrzeć na sprawę z dystansu lub terapeutą, jeśli chce się Pani przyjrzeć się m.in. własnym potrzebom. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!
Dzień dobry, Z tego, co Pani opisuje, mamy do czynienia z postawieniem warunku typu: „albo zrobisz to, czego oczekuję, albo kończymy relację”. Taki komunikat wywołuje silne poczucie presji i odpowiedzialności za całą relację po jednej stronie. W zdrowej relacji decyzja o jej zakończeniu zawsze należy do osoby, która ją podejmuje. Jeśli ktoś mówi: „jeśli nie przyjedziesz, kończę znajomość”, to oznacza, że to on stawia warunek i to on podejmuje decyzję o ewentualnym zakończeniu kontaktu. Nie jest to „Pani wina”, lecz jego wybór. Tego typu komunikaty mogą być formą wywierania presji emocjonalnej – poprzez wzbudzanie poczucia winy lub lęku przed utratą relacji. W bliskiej, dojrzałej relacji jest przestrzeń na odmowę bez groźby zerwania kontaktu.
Dzień dobry, została postawiona Pani w sytuacji szantażu, albo poniesie Pani koszt pojechania 500 km i postąpi wbrew sobie, by postąpić zgodnie z tym czego oczekuje ten znajomy albo zostanie Pani obarczona odpowiedzialnością, winą, za rozpad tej znajomości ma Pani prawo do tego, by odmawiać nawet osobom bliskim, ostatnio na rynku popularna jest książka Mel Robinson "Pozwól im", która opisuje obszar stawiania granic życzę Pani, żeby zatrzymała się Pani na chwilę i obejrzała tę relację, czy jest to jednostkowa sytuacja, czy jakiś wzorzec który pojawia się w ciągu tych 6 lat pozdrawiam
Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że to nie jest uczciwe postawienie sprawy. Jeżeli Pani mówi: „nie wiem, czy będę mogła przyjechać”, a przyjaciel odpowiada: „jeżeli nie przyjedziesz, kończę znajomość”, to on stawia ultimatum. Oczywiście decyzja, czy pojedzie Pani na wesele, należy do Pani, ale decyzja, żeby z powodu nieobecności zakończyć sześcioletnią przyjaźń, należy do niego. Dlatego nie przyjmowałabym narracji: „jeśli nie pojadę, to przeze mnie skończy się znajomość”. Bardziej adekwatne jest: „Ja podejmuję decyzję, czy mogę i chcę pojechać. Ty podejmujesz decyzję, co zrobisz z naszą znajomością, jeśli nie pojadę.” To bardzo ważne rozróżnienie odpowiedzialności. Rozumiem, że po sześciu latach codziennego kontaktu może mu ogromnie zależeć, żeby właśnie Pani mu towarzyszyła. Ma prawo powiedzieć: „będzie mi bardzo przykro”, „to dla mnie ważne”, „poczułbym się zawiedziony”. Ale zupełnie czym innym jest: „albo przyjedziesz, albo tracisz mnie na zawsze”. Wtedy nie jest to już zwykłe wyrażenie potrzeby, tylko presja poprzez zagrożenie utratą relacji. Może Pani odpowiedzieć spokojnie: „Rozumiem, że bardzo zależy Ci, żebym pojechała i że będzie Ci przykro, jeśli mnie nie będzie. Ale nie zgadzam się, żeby nasza sześcioletnia znajomość była uzależniona od jednej decyzji. Jeśli zdecydujesz zakończyć kontakt dlatego, że nie pojadę na wesele, będzie to Twoja decyzja, nie moja.” I później nie tłumaczyłabym się bez końca. Warto też zadać sobie pytanie, czy to pierwszy raz, kiedy przyjaciel stawia Pani warunek w rodzaju „zrób to, czego chcę, albo stracisz relację”. Jeżeli takie sytuacje zdarzają się częściej, warto przyjrzeć się całej dynamice tej znajomości. Nie podejmowałabym decyzji o przejechaniu 500 km tylko ze strachu, że inaczej on odejdzie. Jeśli Pani pojedzie, dobrze żeby zrobiła to dlatego, że rzeczywiście chce Pani być z nim w tym dniu, a nie dlatego, że została Pani postawiona pod emocjonalną ścianą.
Dzień dobry, rozumiem, że ta sytuacja może być dla Pani bardzo trudna, szczególnie że jest to bliska, wieloletnia znajomość, w której macie codzienny kontakt. Nic dziwnego, że nie chce Pani jej stracić. Warto jednak rozdzielić dwie kwestie: odpowiedzialność za własną decyzję o wyjeździe oraz odpowiedzialność za postawienie znajomości na szali. Oczywiście ma Pani wpływ na to, czy pojedzie na wesele, ale to przyjaciel zdecydował, że odmowa będzie oznaczała zakończenie kontaktu. Nie można więc powiedzieć, że ewentualne zakończenie znajomości byłoby wyłącznie Pani winą. Ma Pani prawo zastanowić się, czy chce i może odbyć tak daleką podróż, i podjąć decyzję bez presji. W bliskiej relacji można wyrażać rozczarowanie czy mówić o tym, co jest dla nas ważne, ale stawianie ultimatum może sprawić, że druga osoba podejmuje decyzję ze strachu przed utratą relacji, a nie dlatego, że rzeczywiście tego chce. Może Pani spróbować powiedzieć przyjacielowi: „Jesteś dla mnie ważny i nie chcę stracić naszej znajomości. Jednocześnie trudno mi podjąć decyzję, kiedy słyszę, że jeśli nie przyjadę, to już nigdy nie będziemy mieć kontaktu. Chciałabym, żeby moja decyzja o weselu nie była sprawdzianem tego, czy nasza znajomość jest dla Ciebie ważna”. Warto też przyjrzeć się temu, czy w tej relacji ma Pani przestrzeń na własne zdanie i odmowę bez obawy, że zostanie Pani ukarana zerwaniem kontaktu. Jedna taka sytuacja nie pozwala ocenić całej znajomości, ale sposób, w jaki oboje radzicie sobie z różnicą zdań, jest ważny. Proszę pamiętać, że nie musi Pani udowadniać przywiązania, zgadzając się na coś pod presją. Może Pani zdecydować się na wyjazd, jeśli naprawdę tego chce, ale warto, żeby nie był to wyłącznie wybór podyktowany strachem przed utratą przyjaciela.
Podobne pytania
- Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.


