Dzień dobry, Mam problem z 3 latka, na początku listopada skończy 3 lata. I robi kupę do pampersa.

Może to być kwestia poczucia bezpieczeństwa wynikającego z przyzwyczajenia i rytuału. Warto spróbować stopniowej zmiany – na początku można zakładać pieluszkę, ale jednocześnie sadzać dziecko na nocniku. To pozwoli mu oswoić się z nową sytuacją bez utraty poczucia komfortu. Pomocne może być także danie do rączki ulubionej zabawki, aby dziecko czuło się spokojniej. Ważne, aby nie wywierać presji – im bardziej naturalnie przebiegnie proces, tym łatwiej dziecko samo przejdzie na nowy etap.

Sytuacja, z którą się Pani mierzy, jest bardzo powszechnym etapem w procesie odpieluchowania i w psychologii rozwoju dziecka często nazywana jest lękiem przed defekacją do toalety lub nawykowym oczekiwaniem na pieluchę w momencie wypróżnienia. Fakt, że córka doskonale rozpoznaje sygnały płynące z ciała i potrafi je zakomunikować, jest ogromnym sukcesem rozwojowym i świadczy o tym, że fizjologicznie jest ona w pełni gotowa do korzystania z toalety. Opór przed oddaniem stolca bez pieluchy ma zazwyczaj podłoże emocjonalne lub sensoryczne, ponieważ dla małego dziecka kupa jest często postrzegana jako „część niego”, a moment jej swobodnego spadania do wody w muszli może budzić lęk przed utratą tej części lub być odbierany jako nieprzyjemne doznanie fizyczne. Pielucha daje dziecku poczucie ciasnego otulenia, bezpieczeństwa i kontroli nad procesem, który w pozycji siedzącej na toalecie wydaje się dziecku zbyt gwałtowny lub wręcz zagrażający.
Najważniejszą zasadą w tej chwili jest unikanie presji i walki siłowej, ponieważ zmuszanie dziecka do wypróżnienia na nocnik może doprowadzić do świadomego wstrzymywania stolca, co skutkuje bolesnymi zaparciami i pogłębieniem traumy. Skoro córka komunikuje potrzebę, warto spróbować metody małych kroków, na przykład pozwolić jej zrobić kupę do pieluchy, ale wyłącznie w łazience, a w kolejnym etapie zaproponować, aby zrobiła to w pieluszce, siedząc na nocniku lub toalecie. Taka strategia pozwala dziecku stopniowo oswajać się z nową pozycją i otoczeniem, przy jednoczesnym zachowaniu poczucia bezpieczeństwa, jakie daje mu pampers. Pani cierpliwość i akceptacja tego przejściowego etapu są kluczowe, aby córka poczuła, że łazienka jest miejscem bezpiecznym, a nie polem bitwy o kontrolę nad własną fizjologią.
Jeśli będzie Pani chciała, zapraszam na konsultację – stacjonarną lub online – gdzie w bezpiecznych warunkach możemy przeanalizować Pani sytuację i krok po kroku ułożyć realny plan działania.