Dzień dobry mam problem dziecko 7 lat nie wykonuje poleceń w szkole nie interesuje się o czym jest l

Rozumiem, że sytuacja, którą opisuje Pani, może być bardzo trudna. Warto kontynuować wsparcie psychologiczne i rozmowy z terapeutą, gdyż to ważny krok w odpowiednim kierunku.
Dodatkowo, może Pani spróbować utrzymywać bliską i kochającą relację z dzieckiem, dać mu do zrozumienia, że zawsze może na Panią liczyć; skonsultować sytuację z nauczycielami w szkole, którzy mogą mieć cenne obserwacje i sugestie dotyczące pracy z dzieckiem w klasie; stworzyć spokojne otoczenie: upewnić się, że w domu panuje spokojna atmosfera. Dziecko może lepiej się skupić i wykonywać polecenia, gdy czuje się komfortowo; zastosować klarowne instrukcje, co do oczekiwań w różnych sytuacjach; zachęcać do podejmowania samodzielnych działań w odpowiednich momentach, aby wzmocnić poczucie kompetencji; podkreślać pozytywne zachowania, każdy mały postęp czy pozytywne zachowanie; wsłuchać się w opinie dziecka: zachęcać dziecko do dzielenia się swoimi myślami i uczuciami. Mozna też rozważyć konsultację z pedagogiem szkolnym: może być źródłem cennych wskazówek dotyczących edukacji i wsparcia dziecka. Jeśli to możliwe, może PAni rozważyć konsultację z innymi specjalistami, którzy mogą dostarczyć różnorodne perspektywy i podejścia.

To naturalne, że przy takich trudnościach pojawia się u rodziców poczucie przeciążenia i niepewności, jak najlepiej pomagać swojemu dziecku, szczególnie gdy siedmiolatka ma wyraźne trudności z funkcjonowaniem zarówno w środowisku szkolnym, jak i częściowo w domu. Jednocześnie bardzo ważne jest to, że w kontakcie z Panią psycholog pojawia się współpraca, wykonywanie części zadań i możliwość budowania relacji. To pokazuje, że dziecko posiada zasoby, natomiast prawdopodobnie może doswiadczać trudności w obszarze regulacji emocji, koncentracji, motywacji lub funkcjonowania w sytuacjach wymagających podporządkowania się oczekiwaniom. Tego typu zachowania mogą mieć różne przyczyny rozwojowe, emocjonalne lub neurorozwojowe, dlatego wymagają spokojnej, pogłębionej diagnozy specjalistycznej, która pozwoli lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i dobrać adekwatne formy wsparcia.
Przy tak odległym terminie w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej warto równolegle poszukać innych możliwości diagnostycznych — zarówno w poradniach niepublicznych, jak i w innych publicznych placówkach, które mogą mieć krótsze kolejki lub filie z szybszym dostępem do specjalistów. W praktyce często funkcjonują również listy rezerwowe, dlatego warto regularnie kontaktować się z poradnią i monitorować możliwość wcześniejszego terminu.
Na tym etapie kluczowa jest systematyczna współpraca z dotychczasową Panią psycholog oraz konsekwentne wdrażanie jej zaleceń w domu. Dzieci prezentujące tego typu trudności zwykle potrzebują dużej przewidywalności, jasnych komunikatów, spokojnej konsekwencji oraz ograniczania nadmiaru bodźców i napięcia wokół wykonywania zadań.
Warto również poprosić Panią psycholog o przygotowanie opinii opisującej aktualne trudności dziecka i rekomendowane formy wsparcia. Taki dokument można przekazać wychowawcy, pedagogowi i psychologowi szkolnemu, aby możliwe było wdrożenie dostosowań w klasie. Dobrą praktyką jest także złożenie pisma do dyrektora szkoły z prośbą o objęcie dziecka wsparciem psychologiczno-pedagogicznym na wniosek rodzica oraz dołączenie opinii specjalisty psychologa prowadzącego Pani dziecko. Pozwala to szkole formalnie uruchomić działania wspierające i lepiej dostosować wymagania oraz sposób pracy do aktualnych potrzeb psychofizycznych oraz możliwości rozwojowych dziecka. Pozdrawiam, zapraszam do konsultacji.