Dzień dobry, mam na imię Weronika i mam 14 lat. Zawsze w szkole byłam dobrą uczennicą i nie miałam

Mam 14 lat. Zawsze w szkole byłam dobrą uczennicą i nie miałam żadnych problemów. Mama była zawsze ze mnie dumna. Zauważyłam, że ostatnio jestem bardzo przygnębiona, cały czas płaczę i moje wyniki w nauce spadły. Nic mi się nie chce robić. Obwiniam siebie za wszystko chociaż czasami nie jest to moja wina ale mój mózg nie daje się przekonać. Chodzę również na piłkę nożną. We wrześniu 2018 roku zmieniłam klub i poznałam tam koleżankę, z którą się zaprzyjaźniłam. Po 4 miesiącach naszej przyjaźni napisała do mnie, że już nie możemy się więcej przyjaźnić. Bardzo to przeżyłam ponieważ nigdy w życiu nie miałam prawdziwej przyjaciółki. W szkole wyzywają mnie z byle powodu. Nie wytrzymuję już z tym i jak wracam do domu to tylko płaczę i obwiniam się, że jestem najgorsza. W tym roku również zaczęłam się przyjaźnić z osobą, która wydawała się być w 100% w porządku. Niestety ona mnie też zostawiła. W domu nie robię nic pożytecznego tylko cały czas siedzę przed komputerem i oglądam smutne filmy. Nic mi już nie daje szczęścia. Już sobie nie radzę i co jakiś czas mam myśli czy to życie ma w ogóle jeszcze jakiś sens. Mam czasami nawet myśli samobójcze. Nie mam się do kogo zwrócić o pomoc. Czuję się bardzo samotna. W ostatnim czasie również nie zadawalają mnie pasje, które kiedyś dawały mi najwięcej radości i poczucia spełnienia w życiu. Również zaczęłam się objadać i nie umiem przestać. W ostatnim czasie przytyłam 5 kg. Nie wiem już co mam robić.Do mamy boję się zwrócić ponieważ boję się, że mnie wyśmieje i powie, że wyolbrzymiam. Czy to może być depresja? Z góry dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam