Dzień dobry Mam 34 lata. Choruję na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Jestem po operac

Specjalizuję się w pracy z ADHD. Jeżeli chciałaby Pani popracować nad zrozumieniem siebie , regulacją emocji i reakcjami na czynniki zewnętrzne, jak również nad właściwym poczuciem wartości zapraszam do kontaktu

Dzień dobry, z tego co rozumiem, mierzy się Pani z wieloma dolegliwościami związanymi z chorobą. ZZSK zaliczane jest do chorób autoimmunologicznych, które charakteryzują się występowaniem przewlekłych stanów zapalnych. Z czasem, mogą obejmować one również inne układy, w tym ośrodkowy układ nerwowy, mogąc przyczyniać się do opisywanych przez Panią objawów. W razie wątpliwości czy pogłębiających się objawów warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym i porozmawiać o tym, czy wskazana byłaby dalsza diagnostyka celem wykluczenia podłoża biologicznego. Z perspektywy psychologicznej, samo życie z przewlekłą chorobą fizyczną wiąże się z wieloma zmianami w dotychczasowym funkcjonowaniu. W którymś momencie to naturalne, że pojawi się obniżenie nastroju czy zmiana zachowania. Mówi Pani o depresji, która również często objawia się pogorszeniem koncentracji i pamięci, co może prowadzić do opisywanych przez Panią trudności. Myślę, że warto poruszyć ten temat ze swoim psychologiem, tak aby mogli Państwo wspólnie przyjrzeć się tym objawom również w kontekście odczuwanych przy tym przez Panią emocji. Jeśli chodzi o diagnozę ADHD, jest to zaburzenie neurorozwojowe, którego objawy muszą być obecne od dzieciństwa. Wspomina Pani jednak, że "kiedyś tak nie było", dlatego zanim zdecyduje się Pani na kosztowną diagnozę, myślę, że warto najpierw omówić ten temat zarówno na terapii, jak i z lekarzem prowadzącym. Życzę wiele dobrego.

Dzień dobry, Opisane przez Panią trudności mogą wynikać z kilku nakładających się czynników - m.in. obniżonego nastroju, przeciążenia organizmu chorobą przewlekłą, działania leków lub trudności z koncentracją i pamięcią (co bywa obserwowane np. przy ADHD, ale też przy depresji). To, co warto zrobić: skonsultować objawy z psychiatrą (ew. ocena wpływu leczenia, np. leków), wykonać podstawową kontrolę internistyczną (np. tarczyca, ogólny stan zdrowia), kontynuować terapię psychologiczną, rozważyć diagnozę w kierunku ADHD - jeśli takie podejrzenie już się pojawia. Na co zwrócić uwagę na co dzień: zmęczenie, przeciążenie i stres mogą nasilać „chaos poznawczy” (np. mówienie czegoś bez pełnej weryfikacji), pomocne bywa zwalnianie tempa i dawanie sobie chwili na sprawdzenie informacji przed reakcją. Jeśli objawy są nowe lub się nasilają, zdecydowanie warto to pogłębić diagnostycznie - nie musi to oznaczać „czegoś poważnego”, ale wymaga sprawdzenia.

Dzień dobry Pani Sandro, Opisywane przez Panią trudności (zmienność oceny, poczucie „mówienia czegoś, co później okazuje się nieadekwatne”, epizody dezorientacji czy trudności w ocenie sytuacji) mogą mieć różne przyczyny i zdecydowanie warto je pogłębić diagnostycznie. W pierwszej kolejności warto zwrócić uwagę na kilka obszarów: -leczenie farmakologiczne – przyjmowanie leku Asentra (sertralina) zwykle jest dobrze tolerowane, jednak czasami mogą pojawiać się działania niepożądane wpływające na koncentrację, ocenę sytuacji czy funkcjonowanie poznawcze. Warto omówić te objawy z lekarzem psychiatrą prowadzącym. -funkcje poznawcze – opis może sugerować trudności z koncentracją, pamięcią operacyjną lub przetwarzaniem informacji, co może mieć różne podłoże (m.in. stres, depresja, zmęczenie, choroby somatyczne). ADHD u dorosłych – kierunek, który Pani rozważa, jest zasadny, szczególnie jeśli podobne trudności występowały wcześniej (np. z organizacją, koncentracją, impulsywnością). Warto wykonać pełną diagnozę u specjalisty. -choroby współistniejące – zarówno choroby autoimmunologiczne, jak i niedoczynność tarczycy mogą wpływać na samopoczucie i funkcjonowanie psychiczne, dlatego dobrze upewnić się, że są one optymalnie kontrolowane (aktualne badania, konsultacja z lekarzem prowadzącym). To, że pozostaje Pani pod opieką psychologa i psychiatry, jest bardzo dobrym krokiem. W obecnej sytuacji rekomendowałabym: omówienie nowych objawów z psychiatrą (ewentualna weryfikacja leczenia), kontynuację psychoterapii, rozważenie diagnozy ADHD u dorosłych, ewentualnie konsultację neuropsychologiczną (ocena funkcji poznawczych). Na ten moment trudno jednoznacznie wskazać jedną przyczynę — jednak opisane objawy są sygnałem, że warto przyjrzeć się temu szerzej, co Pani już bardzo słusznie robi. Gdyby objawy się nasilały (np. większa dezorientacja, problemy z pamięcią, trudności w codziennym funkcjonowaniu), warto zgłosić się do lekarza wcześniej. Pozdrawiam serdecznie Maja Wysocka

Dzień dobry, diagnoza w kierunku ADHD, jeśli ma Pani takie podejrzenia, to bardzo dobry pomysł. Wiele osób po diagnozie neuroróżnorodności zaczyna lepiej rozumie siebie oraz swoje zachowania. Po diagnozie może Pani rozważyć psychoterapie w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT) z elementami psychoedukacji, gdzie będzie Pani mogła nauczyć się skutecznych sposobów na zmniejszenie objawów, co w konsekwencji pozytywnie wpłynie na samopoczucie :) Trzymam kciuki za szybką poprawę! W razie pytań zapraszam do kontaktu. Zajmuję się diagnozą ADHD oraz psychoterapią i psychoedukacją, wizytę można umówić w kalendarzu na moim profilu lub w prywatnej wiadomości. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, Pani Sandro. Bardzo dziękuję, że podzieliła się Pani swoją historią. Opisane przez Panią sytuacje, w których pojawiają się trudności z uwagą, pamięcią do szczegółów czy impulsywne upieranie się przy swoim zdaniu, faktycznie mogą być bardzo frustrujące i wpływać na relację z partnerem. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być wiele. Z jednej strony, przewlekły stres, zmęczenie organizmu walką z chorobą autoimmunologiczną oraz przyjmowane leki mogą wpływać na funkcje poznawcze i powodować tak zwaną mgłę mózgową. Z drugiej strony, Pani intuicja i podejrzenia terapeutów dotyczące ADHD u dorosłych są bardzo słusznym tropem. Objawy ADHD, takie jak problemy z koncentracją, zapominanie, trudności z organizacją czy impulsywność, często nasilają się w dorosłym życiu pod wpływem stresu lub dodatkowych obciążeń zdrowotnych. Bardzo dobrą decyzją jest chęć skonsultowania tego pod kątem neuroróżnorodności. Chętnie pomogę Pani to zweryfikować, ponieważ na co dzień zajmuję się profesjonalną diagnozą ADHD u dorosłych. Serdecznie zapraszam Panią na spotkanie, podczas którego dokładnie przeanalizujemy Pani objawy i sprawdzimy, czy to właśnie ADHD stoi za tymi zachowaniami. Możemy spotkać się stacjonarnie w moim gabinecie lub przeprowadzić taką diagnozę w formie online, zależnie od tego, która opcja będzie dla Pani bardziej komfortowa. Na ten moment, aby poprawić codzienną komunikację z partnerem, warto otwarcie z nim porozmawiać i wyjaśnić, że te sytuacje nie wynikają z Pani złej woli, ale są sygnałem, że Pani organizm i umysł potrzebują teraz dokładniejszego zbadania. Wspólnie z Pani psychologiem i psychiatrą na pewno uda się znaleźć źródło problemu, co pozwoli dobrać odpowiednie wsparcie i odzyskać większy spokój w codziennym życiu. Zapraszam do kontaktu w celu ustalenia dogodnego terminu wizyty. Pozdrawiam serdecznie Monika Barcik

Dzień dobry, Pani Sandro, Przede wszystkim chcę Panią bardzo mocno wesprzeć – sytuacja, w której zmaga się Pani z kilkoma przewlekłymi chorobami fizycznymi, a do tego dochodzi niepokój o własne zachowanie i napięcia w relacji, jest niezwykle obciążająca. To zupełnie naturalne, że szuka Pani odpowiedzi i czuje bezsilność, kiedy własna reakcja czy wypowiedź zaskakuje Panią samą. To, co Pani opisuje – „przejęzyczenia”, mówienie rzeczy sprzecznych z faktami, upieranie się przy błędnym przekonaniu, a potem poczucie chaosu – ma bardzo konkretne uzasadnienie i rzadko wynika ze złej woli czy lekceważenia partnera. Pani organizm wykonuje na co dzień ogromną pracę, łącząc kilka bardzo poważnych obciążeń. Przewlekłe choroby autoimmunologiczne oraz stały ból generują w organizmie tak zwaną mgłę mózgową, która mocno wpływa na spadek koncentracji, pamięć roboczą i szybkość przetwarzania informacji. Dodatkowo niedoczynność tarczycy oraz leki przeciwdepresyjne bezpośrednio wpływają na neuroprzekaźniki, co przy zmęczeniu może dawać efekty w postaci chwilowych luk w przetwarzaniu bodźców. Decyzja o udaniu się do psychologa diagnosty specjalizującego się w ADHD u dorosłych jest bardzo dobrym i dojrzałym krokiem. U dorosłych kobiet ADHD bardzo często objawia się właśnie poprzez trudności z pamięcią roboczą, mówienie czegoś bez pełnej weryfikacji czy impulsywność wypowiedzi. W sytuacji stresu lub zmęczenia mózg z ADHD może też przejawiać sztywność poznawczą i kurczowo trzymać się swojej wersji, traktując sprostowanie ze strony partnera jako zagrożenie lub krytykę. Aby poprawić sytuację, warto w pierwszej kolejności przejść pełny proces diagnostyczny u psychologa diagnosty dorosłych, co pozwoli oddzielić objawy neuroróżnorodności od tych wynikających z obciążenia chorobami somatycznymi. Warto też opowiedzieć o trudnościach z pamięcią swojemu psychiatrze oraz reumatologowi i skontrolować aktualne parametry tarczycy oraz poziom witamin. Niezwykle ważna jest również szczera rozmowa z partnerem w spokojnym momencie, wytłumaczenie mu, że te pomyłki wynikają z przeciążenia organizmu oraz zrobienie miejsca na wyrozumiałość dla samej siebie, dając sobie prawo do pomyłek i spokojnego prostowania faktów, gdy mózg na chwilę się zgubi. Życzę dużo zdrowia, spokoju i powodzenia na drodze diagnostycznej,

Dzień dobry. Z Pani opisu wynika, że pojawiły się zachowania, których wcześniej Pani u siebie nie obserwowała, dlatego warto potraktować to jako temat do dokładniejszego sprawdzenia, a nie tylko jako „cechę charakteru”. Trudności z koncentracją, impulsywne wypowiedzi, upieranie się przy swoim mimo innych informacji mogą występować m.in. przy ADHD, ale również przy dużym stresie, depresji, zmęczeniu, trudnościach poznawczych związanych z chorobami przewlekłymi, lekami lub innymi czynnikami zdrowotnymi. Ponieważ pisze Pani, że kiedyś tak nie było, warto omówić to również z psychiatrą prowadzącym i lekarzami zajmującymi się chorobami somatycznymi – zwłaszcza w kontekście przyjmowanych leków, chorób przewlekłych i ewentualnych zmian w funkcjonowaniu. Diagnostyka ADHD u dorosłych może być dobrym kierunkiem, ale ważne jest też spojrzenie szerzej: kiedy dokładnie pojawiły się te trudności, czy dotyczą tylko relacji z partnerem, czy również pracy i codziennych obowiązków, jak wygląda sen, poziom zmęczenia i nastrój. Zachęcałbym też, aby porozmawiać o tym na terapii – szczególnie o tym, co dzieje się w momentach, gdy Pani „upiera się” przy swoim. Czy jest to impulsywność, trudność zatrzymania się, napięcie emocjonalne, czy potrzeba obrony własnego zdania. To mogą być różne mechanizmy wymagające innej pracy. W przypadku decyzji o procesie diagnostycznym psychologicznym, zapraszam do siebie. Wszystkiego dobrego.