Dzień dobry Mam 34 lata. Choruję na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Jestem po operac

Specjalizuję się w pracy z ADHD. Jeżeli chciałaby Pani popracować nad zrozumieniem siebie , regulacją emocji i reakcjami na czynniki zewnętrzne, jak również nad właściwym poczuciem wartości zapraszam do kontaktu

Dzień dobry, z tego co rozumiem, mierzy się Pani z wieloma dolegliwościami związanymi z chorobą. ZZSK zaliczane jest do chorób autoimmunologicznych, które charakteryzują się występowaniem przewlekłych stanów zapalnych. Z czasem, mogą obejmować one również inne układy, w tym ośrodkowy układ nerwowy, mogąc przyczyniać się do opisywanych przez Panią objawów. W razie wątpliwości czy pogłębiających się objawów warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym i porozmawiać o tym, czy wskazana byłaby dalsza diagnostyka celem wykluczenia podłoża biologicznego. Z perspektywy psychologicznej, samo życie z przewlekłą chorobą fizyczną wiąże się z wieloma zmianami w dotychczasowym funkcjonowaniu. W którymś momencie to naturalne, że pojawi się obniżenie nastroju czy zmiana zachowania. Mówi Pani o depresji, która również często objawia się pogorszeniem koncentracji i pamięci, co może prowadzić do opisywanych przez Panią trudności. Myślę, że warto poruszyć ten temat ze swoim psychologiem, tak aby mogli Państwo wspólnie przyjrzeć się tym objawom również w kontekście odczuwanych przy tym przez Panią emocji. Jeśli chodzi o diagnozę ADHD, jest to zaburzenie neurorozwojowe, którego objawy muszą być obecne od dzieciństwa. Wspomina Pani jednak, że "kiedyś tak nie było", dlatego zanim zdecyduje się Pani na kosztowną diagnozę, myślę, że warto najpierw omówić ten temat zarówno na terapii, jak i z lekarzem prowadzącym. Życzę wiele dobrego.

Dzień dobry, Opisane przez Panią trudności mogą wynikać z kilku nakładających się czynników - m.in. obniżonego nastroju, przeciążenia organizmu chorobą przewlekłą, działania leków lub trudności z koncentracją i pamięcią (co bywa obserwowane np. przy ADHD, ale też przy depresji). To, co warto zrobić: skonsultować objawy z psychiatrą (ew. ocena wpływu leczenia, np. leków), wykonać podstawową kontrolę internistyczną (np. tarczyca, ogólny stan zdrowia), kontynuować terapię psychologiczną, rozważyć diagnozę w kierunku ADHD - jeśli takie podejrzenie już się pojawia. Na co zwrócić uwagę na co dzień: zmęczenie, przeciążenie i stres mogą nasilać „chaos poznawczy” (np. mówienie czegoś bez pełnej weryfikacji), pomocne bywa zwalnianie tempa i dawanie sobie chwili na sprawdzenie informacji przed reakcją. Jeśli objawy są nowe lub się nasilają, zdecydowanie warto to pogłębić diagnostycznie - nie musi to oznaczać „czegoś poważnego”, ale wymaga sprawdzenia.

Dzień dobry Pani Sandro, Opisywane przez Panią trudności (zmienność oceny, poczucie „mówienia czegoś, co później okazuje się nieadekwatne”, epizody dezorientacji czy trudności w ocenie sytuacji) mogą mieć różne przyczyny i zdecydowanie warto je pogłębić diagnostycznie. W pierwszej kolejności warto zwrócić uwagę na kilka obszarów: -leczenie farmakologiczne – przyjmowanie leku Asentra (sertralina) zwykle jest dobrze tolerowane, jednak czasami mogą pojawiać się działania niepożądane wpływające na koncentrację, ocenę sytuacji czy funkcjonowanie poznawcze. Warto omówić te objawy z lekarzem psychiatrą prowadzącym. -funkcje poznawcze – opis może sugerować trudności z koncentracją, pamięcią operacyjną lub przetwarzaniem informacji, co może mieć różne podłoże (m.in. stres, depresja, zmęczenie, choroby somatyczne). ADHD u dorosłych – kierunek, który Pani rozważa, jest zasadny, szczególnie jeśli podobne trudności występowały wcześniej (np. z organizacją, koncentracją, impulsywnością). Warto wykonać pełną diagnozę u specjalisty. -choroby współistniejące – zarówno choroby autoimmunologiczne, jak i niedoczynność tarczycy mogą wpływać na samopoczucie i funkcjonowanie psychiczne, dlatego dobrze upewnić się, że są one optymalnie kontrolowane (aktualne badania, konsultacja z lekarzem prowadzącym). To, że pozostaje Pani pod opieką psychologa i psychiatry, jest bardzo dobrym krokiem. W obecnej sytuacji rekomendowałabym: omówienie nowych objawów z psychiatrą (ewentualna weryfikacja leczenia), kontynuację psychoterapii, rozważenie diagnozy ADHD u dorosłych, ewentualnie konsultację neuropsychologiczną (ocena funkcji poznawczych). Na ten moment trudno jednoznacznie wskazać jedną przyczynę — jednak opisane objawy są sygnałem, że warto przyjrzeć się temu szerzej, co Pani już bardzo słusznie robi. Gdyby objawy się nasilały (np. większa dezorientacja, problemy z pamięcią, trudności w codziennym funkcjonowaniu), warto zgłosić się do lekarza wcześniej. Pozdrawiam serdecznie Maja Wysocka

Dzień dobry, diagnoza w kierunku ADHD, jeśli ma Pani takie podejrzenia, to bardzo dobry pomysł. Wiele osób po diagnozie neuroróżnorodności zaczyna lepiej rozumie siebie oraz swoje zachowania. Po diagnozie może Pani rozważyć psychoterapie w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT) z elementami psychoedukacji, gdzie będzie Pani mogła nauczyć się skutecznych sposobów na zmniejszenie objawów, co w konsekwencji pozytywnie wpłynie na samopoczucie :) Trzymam kciuki za szybką poprawę! W razie pytań zapraszam do kontaktu. Zajmuję się diagnozą ADHD oraz psychoterapią i psychoedukacją, wizytę można umówić w kalendarzu na moim profilu lub w prywatnej wiadomości. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, Pani Sandro. Bardzo dziękuję, że podzieliła się Pani swoją historią. Opisane przez Panią sytuacje, w których pojawiają się trudności z uwagą, pamięcią do szczegółów czy impulsywne upieranie się przy swoim zdaniu, faktycznie mogą być bardzo frustrujące i wpływać na relację z partnerem. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być wiele. Z jednej strony, przewlekły stres, zmęczenie organizmu walką z chorobą autoimmunologiczną oraz przyjmowane leki mogą wpływać na funkcje poznawcze i powodować tak zwaną mgłę mózgową. Z drugiej strony, Pani intuicja i podejrzenia terapeutów dotyczące ADHD u dorosłych są bardzo słusznym tropem. Objawy ADHD, takie jak problemy z koncentracją, zapominanie, trudności z organizacją czy impulsywność, często nasilają się w dorosłym życiu pod wpływem stresu lub dodatkowych obciążeń zdrowotnych. Bardzo dobrą decyzją jest chęć skonsultowania tego pod kątem neuroróżnorodności. Chętnie pomogę Pani to zweryfikować, ponieważ na co dzień zajmuję się profesjonalną diagnozą ADHD u dorosłych. Serdecznie zapraszam Panią na spotkanie, podczas którego dokładnie przeanalizujemy Pani objawy i sprawdzimy, czy to właśnie ADHD stoi za tymi zachowaniami. Możemy spotkać się stacjonarnie w moim gabinecie lub przeprowadzić taką diagnozę w formie online, zależnie od tego, która opcja będzie dla Pani bardziej komfortowa. Na ten moment, aby poprawić codzienną komunikację z partnerem, warto otwarcie z nim porozmawiać i wyjaśnić, że te sytuacje nie wynikają z Pani złej woli, ale są sygnałem, że Pani organizm i umysł potrzebują teraz dokładniejszego zbadania. Wspólnie z Pani psychologiem i psychiatrą na pewno uda się znaleźć źródło problemu, co pozwoli dobrać odpowiednie wsparcie i odzyskać większy spokój w codziennym życiu. Zapraszam do kontaktu w celu ustalenia dogodnego terminu wizyty. Pozdrawiam serdecznie Monika Barcik

Dzień dobry, Pani Sandro, Przede wszystkim chcę Panią bardzo mocno wesprzeć – sytuacja, w której zmaga się Pani z kilkoma przewlekłymi chorobami fizycznymi, a do tego dochodzi niepokój o własne zachowanie i napięcia w relacji, jest niezwykle obciążająca. To zupełnie naturalne, że szuka Pani odpowiedzi i czuje bezsilność, kiedy własna reakcja czy wypowiedź zaskakuje Panią samą. To, co Pani opisuje – „przejęzyczenia”, mówienie rzeczy sprzecznych z faktami, upieranie się przy błędnym przekonaniu, a potem poczucie chaosu – ma bardzo konkretne uzasadnienie i rzadko wynika ze złej woli czy lekceważenia partnera. Pani organizm wykonuje na co dzień ogromną pracę, łącząc kilka bardzo poważnych obciążeń. Przewlekłe choroby autoimmunologiczne oraz stały ból generują w organizmie tak zwaną mgłę mózgową, która mocno wpływa na spadek koncentracji, pamięć roboczą i szybkość przetwarzania informacji. Dodatkowo niedoczynność tarczycy oraz leki przeciwdepresyjne bezpośrednio wpływają na neuroprzekaźniki, co przy zmęczeniu może dawać efekty w postaci chwilowych luk w przetwarzaniu bodźców. Decyzja o udaniu się do psychologa diagnosty specjalizującego się w ADHD u dorosłych jest bardzo dobrym i dojrzałym krokiem. U dorosłych kobiet ADHD bardzo często objawia się właśnie poprzez trudności z pamięcią roboczą, mówienie czegoś bez pełnej weryfikacji czy impulsywność wypowiedzi. W sytuacji stresu lub zmęczenia mózg z ADHD może też przejawiać sztywność poznawczą i kurczowo trzymać się swojej wersji, traktując sprostowanie ze strony partnera jako zagrożenie lub krytykę. Aby poprawić sytuację, warto w pierwszej kolejności przejść pełny proces diagnostyczny u psychologa diagnosty dorosłych, co pozwoli oddzielić objawy neuroróżnorodności od tych wynikających z obciążenia chorobami somatycznymi. Warto też opowiedzieć o trudnościach z pamięcią swojemu psychiatrze oraz reumatologowi i skontrolować aktualne parametry tarczycy oraz poziom witamin. Niezwykle ważna jest również szczera rozmowa z partnerem w spokojnym momencie, wytłumaczenie mu, że te pomyłki wynikają z przeciążenia organizmu oraz zrobienie miejsca na wyrozumiałość dla samej siebie, dając sobie prawo do pomyłek i spokojnego prostowania faktów, gdy mózg na chwilę się zgubi. Życzę dużo zdrowia, spokoju i powodzenia na drodze diagnostycznej,

Dzień dobry. Z Pani opisu wynika, że pojawiły się zachowania, których wcześniej Pani u siebie nie obserwowała, dlatego warto potraktować to jako temat do dokładniejszego sprawdzenia, a nie tylko jako „cechę charakteru”. Trudności z koncentracją, impulsywne wypowiedzi, upieranie się przy swoim mimo innych informacji mogą występować m.in. przy ADHD, ale również przy dużym stresie, depresji, zmęczeniu, trudnościach poznawczych związanych z chorobami przewlekłymi, lekami lub innymi czynnikami zdrowotnymi. Ponieważ pisze Pani, że kiedyś tak nie było, warto omówić to również z psychiatrą prowadzącym i lekarzami zajmującymi się chorobami somatycznymi – zwłaszcza w kontekście przyjmowanych leków, chorób przewlekłych i ewentualnych zmian w funkcjonowaniu. Diagnostyka ADHD u dorosłych może być dobrym kierunkiem, ale ważne jest też spojrzenie szerzej: kiedy dokładnie pojawiły się te trudności, czy dotyczą tylko relacji z partnerem, czy również pracy i codziennych obowiązków, jak wygląda sen, poziom zmęczenia i nastrój. Zachęcałbym też, aby porozmawiać o tym na terapii – szczególnie o tym, co dzieje się w momentach, gdy Pani „upiera się” przy swoim. Czy jest to impulsywność, trudność zatrzymania się, napięcie emocjonalne, czy potrzeba obrony własnego zdania. To mogą być różne mechanizmy wymagające innej pracy. W przypadku decyzji o procesie diagnostycznym psychologicznym, zapraszam do siebie. Wszystkiego dobrego.

Mówienie czegoś z pełnym przekonaniem (np. że dana czynność została wykonana poprawnie, albo że to inni muszą ustąpić pierwszeństwa na rondzie), a następnie odkrywanie, że jednak było inaczej to coś, co rzeczywiście może wpisywać się w obraz ADHD. Konkretnie może to być impulsywność poznawcza, czyli wypowiadanie sądu czy reakcji zanim informacja zostanie w pełni przetworzona. To nie jest "gadanie głupstw" w sensie braku wiedzy czy złej woli, tylko mechanizm, w którym mózg reaguje szybciej niż zdąży zweryfikować szczegóły. Dla partnera bywa frustrujące, ale dla Pani samej jest równie niezrozumiałe i męczące. Ma to sens tym bardziej, że sama Pani już rozważa diagnostykę w kierunku ADHD. To dobry kierunek, i to, co Pani opisuje, jest jedną z konkretnych rzeczy wartych wspomnienia podczas takiej diagnostyki, obok ewentualnych trudności z koncentracją, organizacją czy impulsywnością w innych obszarach życia (z zaznaczeniem że początek trudności był w dzieciństwie) Warto też pamiętać, że przy Pani obciążeniach zdrowotnych (ZZSK, niedoczynność tarczycy, leczenie farmakologiczne depresji) diagnosta ADHD powinien uwzględnić pełny obraz. Część objawów, o których Pani pisze, może się nakładać lub wzajemnie nasilać. Co do relacji z partnerem to pomocne bywa nazwanie wprost tego mechanizmu (że to nie upór ani lekceważenie, tylko konkretny sposób, w jaki działa Pani uwaga), żeby łatwiej mu było nie brać tych sytuacji personalnie, zanim ewentualna diagnoza to potwierdzi lub wykluczy.

Dzień dobry Pani Sandro, opisane przez Panią sytuacje mogą mieć różne przyczyny i na podstawie samego opisu nie można stwierdzić, czy wynikają one z ADHD, depresji, przeciążenia psychicznego, przyjmowanych leków czy jeszcze innych czynników. Szczególnie istotne jest to, że — jak Pani pisze — wcześniej takich zachowań Pani u siebie nie obserwowała. Dlatego poza planowaną diagnostyką ADHD zachęcałabym do poinformowania psychiatry o zauważonej zmianie w Pani funkcjonowaniu. Warto dokładniej ustalić, od kiedy występują te sytuacje, jak często się zdarzają, czy pojawiły się problemy z koncentracją, pamięcią, impulsywnością lub podejmowaniem decyzji oraz czy ich początek miał związek ze zmianą leczenia lub nasileniem innych dolegliwości. W gabinecie psychologicznym można natomiast dokładnie przyjrzeć się Pani sposobowi funkcjonowania i przeprowadzić odpowiednią diagnostykę. Mam doświadczenie w pracy z osobami zgłaszającymi podobne trudności i bardzo chętnie Pani pomogę. Służę pomocą. Pozdrawiam serdecznie dr n. o zdr. Aneta Kasiborska

Dzień dobry Pani Sandro. Rozumiem, że opisane przez Panią zmiany są niepokojące, szczególnie skoro sama zauważa Pani, że wcześniej tak nie funkcjonowała. Warto jednak nie zakładać od razu, że przyczyną jest ADHD. ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym, którego objawy zwykle występują już od dzieciństwa. Jeżeli opisane trudności pojawiły się dopiero w ostatnim czasie, wskazana jest przede wszystkim ocena innych możliwych przyczyn. Z uwagi na choroby współistniejące, przyjmowane leczenie oraz zmianę funkcjonowania poznawczego i zachowania, warto omówić dokładnie te objawy z prowadzącym psychiatrą. Należy również sprawdzić, czy nie mają związku z leczeniem lub innymi czynnikami zdrowotnymi. Przy niedoczynności tarczycy istotne jest upewnienie się, że jest ona prawidłowo wyrównana. Nie należy również samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawki Asentry. Szczególnie pomocne będzie zanotowanie przez kilka tygodni, kiedy pojawiają się takie sytuacje, jak długo trwają, czy towarzyszy im zmęczenie, problemy ze snem, rozdrażnienie, trudności z koncentracją lub inne nietypowe zachowania. Takie informacje mogą być bardzo wartościowe podczas konsultacji psychiatrycznej. Jeżeli podejrzewają Państwo ADHD, diagnostyka u osoby dorosłej jest jak najbardziej możliwa. Warto jednak powiedzieć specjaliście również o tym, że część opisanych trudności jest nowa — będzie to ważne dla prawidłowego różnicowania. Ponieważ jest Pani już pod opieką psychiatry i psychologa, zachęcałbym do przedstawienia im dokładnie tych przykładów, które podała Pani tutaj. Nie oznacza to, że „dzieje się z Panią coś złego” — zmiana zachowania ma wiele możliwych przyczyn i można je krok po kroku wyjaśniać. Jeśli natomiast pojawiłaby się nagła, wyraźna zmiana zachowania lub świadomości, dezorientacja, zaburzenia mowy, silny ból głowy, niedowład, drgawki albo inne ostre objawy neurologiczne, wymagałoby to pilnej oceny lekarskiej.

Dzień dobry, Sandro. Jako psycholożka powiedziałabym, że w Pani opisie najważniejsze jest to, że te zachowania są dla Pani nowe i wcześniej tak nie było. To oznacza, że nie warto od razu tłumaczyć wszystkiego ADHD. ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym, więc jego objawy zwykle są obecne od dzieciństwa, nawet jeśli dopiero w dorosłości zostają rozpoznane. Jeśli natomiast pojawiła się nowa zmiana w myśleniu, ocenie sytuacji, pamięci, koncentracji albo sposobie reagowania, trzeba równolegle sprawdzić także inne możliwe przyczyny. W Pani sytuacji szczególnie zwróciłabym uwagę na kilka rzeczy: niedoczynność tarczycy, depresję, działanie leków, przewlekły ból, zmęczenie, sen oraz ogólne przeciążenie organizmu. Wszystkie te czynniki mogą wpływać na koncentrację, pamięć roboczą i ocenę sytuacji. Dlatego proponowałabym: - powiedzieć psychiatrze bardzo dokładnie, że pojawiła się nowa zmiana w zachowaniu i myśleniu, której wcześniej nie było; - skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub internistą i sprawdzić aktualne wyniki związane z tarczycą oraz podstawowe parametry zdrowotne; - kontynuować terapię psychologiczną; - zrobić diagnostykę ADHD, ale nie jako jedyne możliwe wyjaśnienie; - jeśli pojawiają się problemy z pamięcią, orientacją, doborem słów, częste „pomyłki logiczne” albo partner zauważa wyraźną zmianę Pani funkcjonowania, rozważyć konsultację neurologiczną lub neuropsychologiczną. Warto też przez 2–3 tygodnie prowadzić prosty dziennik. Zapisywać: sytuację, co Pani powiedziała lub zrobiła, ile spała Pani poprzedniej nocy, poziom bólu, stresu, zmęczenia, godzinę przyjęcia leków i czy tego dnia było coś nietypowego. Czasem bardzo szybko pojawia się wzorzec, np. nasilenie problemów przy niewyspaniu, bólu albo dużym przeciążeniu. Jeśli chodzi o relację z partnerem, dobrze byłoby mu powiedzieć, że Pani również widzi zmianę i chce ją sprawdzić, zamiast traktować to jako „gadanie głupstw”. To może zmniejszyć napięcie między Państwem. Warto też w sytuacjach, gdzie nie ma Pani pewności, mówić: „nie jestem pewna, sprawdźmy” zamiast upierać się przy odpowiedzi. Jeśli natomiast pojawiłyby się nagłe zaburzenia mowy, silne splątanie, osłabienie jednej strony ciała, utrata orientacji albo nagły bardzo silny ból głowy, wtedy potrzebna jest pilna pomoc medyczna. W zespole EMITBERG możemy pomóc Pani od strony psychologicznej i diagnostycznej, szczególnie jeśli chce Pani sprawdzić ADHD oraz funkcje poznawcze, ale przy nowych objawach najważniejsze jest równoległe wykluczenie przyczyn medycznych.

Dzień dobry. Najważniejsze w Pani opisie jest to, że wcześniej takich trudności nie było. Same pomyłki czy upieranie się przy błędnej informacji nie pozwalają rozpoznać ADHD. Jego diagnoza obejmuje również historię objawów od dzieciństwa, dlatego nową zmianę w funkcjonowaniu warto omówić z lekarzem niezależnie od planowanej konsultacji diagnostycznej. Proszę zgłosić to psychiatrze i lekarzowi POZ, podając, od kiedy pojawiają się te sytuacje oraz jakie leki i leczenie Pani stosuje. Lekarz oceni, czy potrzebna jest kontrola tarczycy, leczenia lub dalsza diagnostyka. Proszę samodzielnie nie zmieniać leków. Na wizytę warto przygotować kilka konkretnych przykładów, także zaobserwowanych przez Panią, oraz informacje o śnie i ewentualnych zmianach leczenia. Do tego czasu można robić krótką pauzę przed odpowiedzią i wspólnie sprawdzać ważne informacje, zamiast spierać się o to, kto ma rację. Jeśli pojawi się nagła dezorientacja lub wyraźne splątanie, potrzebna jest natychmiastowa pomoc medyczna.