Dzień dobry, jestem ojcem 2 dziewczynek 7 i 2,5 latki od półtora roku nie mieszkam z byłą żoną od 7

Dzień dobry,
Rozwód to bardzo trudny moment w życiu rodziny, podobnie jak pojawienie się nowej partnerki/partnera w życiu któregoś z rodziców. Najlepsze co może Pan zrobić to udać się po wsparcie do psychologa dziecięcego. Na pewno musi Pan konsekwentnie budować swoją relację z dziećmi. Niezależnie jak zachowuje się Pańska była żona, proszę nie mówić o niej źle do córek. To jest ich matka i to oczywiste, że ją kochają. Ma Pan prawo do własnego zdania, tak samo jak była żona ma prawo do swojego. Dla dobra dzieci dobrze by było gdyby Państwo się jakoś porozumieli, ale jeżeli jest to niemożliwe, to najlepsze co może Pan zrobić, to wziąć odpowiedzialność za to co Pan mówi i robi wobec dzieci i zbudować dla nich bezpieczną przystań u siebie. Znajdować czas dla dzieci. Córka ma prawo wyrażać własne zdanie, ma prawo do emocji, ale to Pan jest rodzicem i to Pan podejmuje konkretne decyzje wychowawcze. Nie wiem co Pan ma na myśli, pisząc "obwinianie" i o co właściwie. Być może dziecko nie czuje się pewnie w obecnej sytuacji? Myślę, że dobrze by było, zeby Pan z nią wprost porozmawiał. Zaakceptował jej uczucia i emocje, wysłuchał co ma do powiedzenia i wyraził własne zdanie. Jeżeli 'obwinia" Pana za konkretną decyzję wychowawczą, to wyjaśnić krótko dlaczego Pan taką decyzję podjął. Jeżeli "obwinia" o rozpad rodziny itd, to koniecznie musi odzyskać poczucie stabilności. Dzieci muszą mieć także przekonanie o Pańskiej miłości i chęci wsparcia i pomocy oraz tym, że Pan ich nie zostawił. Warto też pomyśleć o psychologicznym wsparciu dla dzieci, bo z tego co Pan pisze przeżywają obecnie bardzo trudny moment w życiu. Panu także mogłaby pomóc wizyta u specjalisty-psychologa dziecięcego, który wyjaśni jak i o czym rozmawiać z dziećmi i co robić by odzyskały poczucie bezpieczeństwa. Dodatkowo, dobrze by było, żeby matka dzieci także uzyskała wsparcie. Może ma Pan kontakt ze wspólnymi z byłą żoną znajomymi, albo jej rodziną, tak by oni pomogli Panu przekonać ją do wspólnej wizyty u psychologa dziecięcego (jezeli nie wspólnej to chociaż indywidualnej), a ją samą otoczyli opieką, a jeśli to konieczne przekonali do przepracowania swoich emocji z pomocą psychologa lub psychoterapeuty?

Dzień dobry,

to, co Pan opisuje, jest bardzo trudną i emocjonalnie obciążającą sytuacją — zarówno dla Pana, jak i przede wszystkim dla dzieci. Widać, że córki znalazły się w środku konfliktu dorosłych i niestety starsza córka prawdopodobnie doświadcza dużego wewnętrznego rozdwojenia lojalnościowego.

Dziecko, które słyszy negatywne komunikaty o jednym z rodziców, jest wypytywane po spotkaniach i wciągane w konflikty dorosłych, często zaczyna przeżywać ogromne napięcie emocjonalne. Może reagować złością, wycofaniem, zmiennością zachowania czy trudnością w swobodnym okazywaniu uczuć wobec jednego z rodziców — nie dlatego, że przestało kochać, ale dlatego, że znajduje się pod silną presją emocjonalną.

Bardzo ważne jest to, aby mimo trudnych emocji nie wciągać dzieci w konflikt i nie odpowiadać tym samym. Dzieci najbardziej potrzebują dziś stabilności, bezpieczeństwa i poczucia, że mogą kochać oboje rodziców bez konieczności opowiadania się po którejś stronie.

To, co może Pan robić teraz najważniejszego, to:
– budować z córkami spokojną, przewidywalną relację,
– nie wypytywać ich o mamę ani nie komentować jej przy dzieciach,
– dawać im przestrzeń na emocje bez oceniania,
– wzmacniać poczucie bezpieczeństwa i akceptacji podczas wspólnie spędzanego czasu.

Jednocześnie sytuacja, którą Pan opisuje — szczególnie utrudnianie kontaktu, angażowanie dziecka w konflikty dorosłych czy przekazywanie negatywnych komunikatów o drugim rodzicu — może wymagać szerszego wsparcia specjalistycznego i rodzinnego spojrzenia.

Pracuję również z rodzinami w sytuacjach okołorozwodowych i wiem, jak mocno takie doświadczenia potrafią wpływać na psychikę dzieci oraz relację rodzic–dziecko. Przy odpowiednim wsparciu możliwe jest stopniowe odbudowywanie poczucia bezpieczeństwa u dzieci i wzmacnianie relacji mimo trudnej sytuacji między rodzicami.

Jeśli będzie miał Pan gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. Myślę, że warto spokojnie przyjrzeć się temu szerzej i poszukać sposobów, które pomogą lepiej wspierać córki oraz zadbać o relację z nimi w tej trudnej sytuacji.

Pozdrawiam serdecznie,
Kornelia Cichoń
psycholożka