Dzień dobry czy jak ja chodzę do psychologa szkolnego powiedziałam pani psycholog dużo żeczy pokazał

Dzień dobry, nie piszesz wprost, czym są ,,rzeczy na ręce", ale jeśli dokonujesz samouszkodzeń to rzeczywiście psycholog w takiej sytuacji zobowiązany jest porozmawiać z rodzicami. To ważne, że zwracasz się do psychologa szkolnego i rozmawiasz z nim, to istotny krok by pozwolić sobie pomóc. Warto skorzystać z tej pomocy. Rozumiem, że być może obawiasz się tego, że psycholog będzie rozmawiał z mamą i dalszej reakcji, jeśli masz jakieś pytania, możesz zadać je pani psycholog.

Rozumiem, że możesz się martwić, czy po tym, co powiedziałaś i pokazałaś psychologowi szkolnemu, zadzwoni on do Twojej mamy. Jeśli to, o czym mówisz albo co pokazujesz, może w ocenie psychologa świadczyć o zagrożeniu Twojego zdrowia lub życia, wtedy jego obowiązkiem jest przede wszystkim zadbanie o Twoje bezpieczeństwo. W szkołach istnieją procedury dotyczące sytuacji, w których dziecko ujawnia treści mogące świadczyć o zagrożeniu dla niego samego, dlatego psycholog może skontaktować się z rodzicem lub innym opiekunem. Nie chodzi o zrobienie Ci problemów, ale o zapewnienie wsparcia i pomocy wtedy, gdy specjalista uzna, że jest to potrzebne. Wiele zależy też od konkretnej sytuacji i jej kontekstu. Zawsze warto jednak omówić to bezpośrednio z psychologiem — zapytać, dlaczego chce zadzwonić, co dokładnie planuje powiedzieć rodzicowi oraz czy rozmowa odbędzie się przy Tobie i czy będziesz mogła w niej uczestniczyć. Psycholog powinien spokojnie wyjaśnić swoje działania i powody takiej decyzji. Jeśli czujesz niepewność, stres albo dyskomfort związany z tą sytuacją, możesz też spróbować porozmawiać o swoich obawach bezpośrednio z rodzicami lub inną zaufaną osobą dorosłą. Warto też pamiętać, że istnieją telefony pomocowe, czaty i infolinie dla dzieci i młodzieży, gdzie można anonimowo i bezpłatnie porozmawiać o swoich trudnościach, obawach czy pytaniach i otrzymać wsparcie. Pozdrawiam, zapraszam do konsultacji!