Dzień dobry, Chciałabym iść na terapie, żeby uporać się z moim dzieciństwem - wychowałam się w dy
2
odpowiedzi
Dzień dobry,
Chciałabym iść na terapie, żeby uporać się z moim dzieciństwem - wychowałam się w dysfunkcyjnym domu z niedostępnymi emocjonalnie rodzicami, regularnie odczuwam pustke i poczucie beznadziei w życiu, porównuje się do innych ludzi, mam wahania nastroju, relacje z ludźmi są dla mnie bardzo męczące, mam w sobie dużo złości, czuje ogromny żal do rodziców i kontakt z nimi jest bolesny i trigerujący.
Dodatkowo w wieku 4 lat miałam zabużenie odżywiania Pica i od tamtej pory zmagam się z zajadaniem emocji, stresu, pustki itd.
Chciałabym wiedzieć jaki rodzaj terapii byłby najlepszy na moje problemy i czy można połączyć prace nad tymi problemami w jednej terapii? Chce schudnąć, a żeby to byłao możliwe muszę naprawić relacje z jedzeniem, a żeby to było możliwe, musze zaadresować problemy z dzieciństwa.
6 lat temu byłam w DBT i terapia na tamten moment dużo pomogła, natomiast nie pracowałam w niej z zabużeniami odżywiania i w którymś momencie terapii poczułam, że na logikę wiem jak sobie poradzić, ale w ciele, na poziomie emocjonalnym zmiana się nie dokonała, a ja bardzo chciałabym tą zmiane poczuć.
Z góry dziękuję za odpowiedź
Chciałabym iść na terapie, żeby uporać się z moim dzieciństwem - wychowałam się w dysfunkcyjnym domu z niedostępnymi emocjonalnie rodzicami, regularnie odczuwam pustke i poczucie beznadziei w życiu, porównuje się do innych ludzi, mam wahania nastroju, relacje z ludźmi są dla mnie bardzo męczące, mam w sobie dużo złości, czuje ogromny żal do rodziców i kontakt z nimi jest bolesny i trigerujący.
Dodatkowo w wieku 4 lat miałam zabużenie odżywiania Pica i od tamtej pory zmagam się z zajadaniem emocji, stresu, pustki itd.
Chciałabym wiedzieć jaki rodzaj terapii byłby najlepszy na moje problemy i czy można połączyć prace nad tymi problemami w jednej terapii? Chce schudnąć, a żeby to byłao możliwe muszę naprawić relacje z jedzeniem, a żeby to było możliwe, musze zaadresować problemy z dzieciństwa.
6 lat temu byłam w DBT i terapia na tamten moment dużo pomogła, natomiast nie pracowałam w niej z zabużeniami odżywiania i w którymś momencie terapii poczułam, że na logikę wiem jak sobie poradzić, ale w ciele, na poziomie emocjonalnym zmiana się nie dokonała, a ja bardzo chciałabym tą zmiane poczuć.
Z góry dziękuję za odpowiedź
Dziękuję za Pani szczerość i odwagę w podzieleniu się swoimi doświadczeniami. Doceniam Pani gotowość do pracy nad sobą i chęć poprawy jakości życia. Na podstawie opisanych przez Panią problemów, mogę zaproponować kilka kierunków terapeutycznych, które mogłyby być pomocne w Pani sytuacji:
Terapia schematów: Może być szczególnie skuteczna w pracy nad wzorcami wyniesionymi z dzieciństwa i trudnościami w relacjach. Pomaga zrozumieć i zmienić głęboko zakorzenione schematy myślowe i emocjonalne.
Terapia poznawczo-behawioralna z elementami mindfulness (MBCT): Może pomóc w radzeniu sobie z wahaniami nastroju, negatywnymi myślami i emocjami, a także w pracy nad zaburzeniami odżywiania.
Terapia skoncentrowana na emocjach (EFT): Może być pomocna w pracy nad emocjonalnym przetwarzaniem doświadczeń z dzieciństwa i budowaniem zdrowszych wzorców emocjonalnych.
Terapia psychodynamiczna: Może pomóc w głębszym zrozumieniu wpływu dzieciństwa na obecne funkcjonowanie i w przepracowaniu relacji z rodzicami.
Terapia traumy, np. EMDR: Jeśli doświadczenia z dzieciństwa mają charakter traumatyczny, ta forma terapii może pomóc w ich przepracowaniu.
Ważne jest, aby terapia była kompleksowa i obejmowała zarówno pracę nad problemami z dzieciństwa, jak i nad zaburzeniami odżywiania. Te dwa obszary są często ze sobą powiązane i wymagają równoczesnego podejścia.
Sugeruję poszukanie terapeuty, który ma doświadczenie w pracy z traumą dziecięcą, zaburzeniami odżywiania i który jest otwarty na integrowanie różnych podejść terapeutycznych. Warto również rozważyć terapię, która uwzględnia pracę z ciałem (np. somatic experiencing), aby pomóc w integracji zmian na poziomie emocjonalnym i cielesnym.
Pamiętaj, że proces terapeutyczny wymaga czasu i cierpliwości. Ważne jest, aby znaleźć terapeutę, z którym czuje się Pani komfortowo i bezpiecznie. Nie wahaj się zadawać pytań potencjalnym terapeutom o ich doświadczenie i podejście do leczenia.
Życzę Pani powodzenia w tej podróży ku zdrowiu i samorealizacji. Pierwszy krok, jakim jest poszukiwanie pomocy, już Pani zrobiła, co jest ogromnym osiągnięciem. Wszystkiego dobrego.
Terapia schematów: Może być szczególnie skuteczna w pracy nad wzorcami wyniesionymi z dzieciństwa i trudnościami w relacjach. Pomaga zrozumieć i zmienić głęboko zakorzenione schematy myślowe i emocjonalne.
Terapia poznawczo-behawioralna z elementami mindfulness (MBCT): Może pomóc w radzeniu sobie z wahaniami nastroju, negatywnymi myślami i emocjami, a także w pracy nad zaburzeniami odżywiania.
Terapia skoncentrowana na emocjach (EFT): Może być pomocna w pracy nad emocjonalnym przetwarzaniem doświadczeń z dzieciństwa i budowaniem zdrowszych wzorców emocjonalnych.
Terapia psychodynamiczna: Może pomóc w głębszym zrozumieniu wpływu dzieciństwa na obecne funkcjonowanie i w przepracowaniu relacji z rodzicami.
Terapia traumy, np. EMDR: Jeśli doświadczenia z dzieciństwa mają charakter traumatyczny, ta forma terapii może pomóc w ich przepracowaniu.
Ważne jest, aby terapia była kompleksowa i obejmowała zarówno pracę nad problemami z dzieciństwa, jak i nad zaburzeniami odżywiania. Te dwa obszary są często ze sobą powiązane i wymagają równoczesnego podejścia.
Sugeruję poszukanie terapeuty, który ma doświadczenie w pracy z traumą dziecięcą, zaburzeniami odżywiania i który jest otwarty na integrowanie różnych podejść terapeutycznych. Warto również rozważyć terapię, która uwzględnia pracę z ciałem (np. somatic experiencing), aby pomóc w integracji zmian na poziomie emocjonalnym i cielesnym.
Pamiętaj, że proces terapeutyczny wymaga czasu i cierpliwości. Ważne jest, aby znaleźć terapeutę, z którym czuje się Pani komfortowo i bezpiecznie. Nie wahaj się zadawać pytań potencjalnym terapeutom o ich doświadczenie i podejście do leczenia.
Życzę Pani powodzenia w tej podróży ku zdrowiu i samorealizacji. Pierwszy krok, jakim jest poszukiwanie pomocy, już Pani zrobiła, co jest ogromnym osiągnięciem. Wszystkiego dobrego.
Witam Panią, osobiście jestem zwolenniczką którejś z form terapii humanistyczno - doświadczeniowej, czyli takiej, której założeniem jest praca na doświadczeniu. Jednak mówi się o tym, że głównym czynnikiem leczącym jest relacja terapeutyczna. Poza tym obecnie różne kierunki psychoterapii czerpią od siebie nawzajem i przenikają się. Jeszcze jeden aspekt jest taki, że od opowiadania o doświadczeniu do "wejścia w doświadczenie" jest pewna droga i każdy ma swoją ścieżkę dochodzenia do gotowości do tego. Myślę, że Pani czas i wysiłek w dotychczasowej terapii nie jest stracony, może wchodzenie w głębsze doświadczenie jest (będzie) jej dalszym etapem. A jeśli już doznamy pewnych wglądów emocjonalnych, to jeszcze nie koniec drogi, bo właściwie najtrudniejsze jest wprowadzanie swoich "odkryć" w życie. I to może się odbyć w różnych modalnościach terapeutycznych.
Pozdrawiam - Ewa W
Pozdrawiam - Ewa W
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.