Dlaczego dziecko w szkole smieje sie a potem jest smutne i placze i nie wie dlaczego

Witam,
bardzo chciałabym móc odpowiedzieć na to pytanie, przede wszystkim po to, żeby zrozumieć i pomóc dziecku.
Za mało jednak mam danych, żeby dogłębnie poznać problem. Ważne jest wiele aspektów:
Nie wiem kto pyta? nauczyciel, rodzic? Jakie inne zachowania prezentuje dziecko? Ile ma lat? Jak zachowuje się w domu, itd...
Może warto udać się do psychologa szkolnego, jeśli takowego nie ma, to do pedagoga szkolnego, jeśli objawy są faktycznie nietypowe i niepokojące to dziecko może dostać skierowane na badania do poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Warto pochylić się nad tematem i znaleźć dla dziecka najlepsze rozwiązanie.
Pozdrawiam,
Dorota Hennig

Dzień dobry,
ze względu na małą ilość informacji, trudno podać możliwe przyczyny, może ich bowiem być bardzo dużo. Istotny jest zarówno wiek dziecka, jak i m.in. jego wcześniejsze reakcje, sytuacje, w których zdarza mu się płakać, być smutnym. Dzieci są mało świadome przyczyn swoich emocji, nie rozumieją jeszcze dlaczego w danym momencie coś je smuci, złości. Ważne jest rozmawianie, uczenie i pomaganie im w analizowaniu swoich uczuć, zachowań, aby w przyszłości były coraz bardziej świadome i mogły wypracować metody radzenia sobie. Ważne jest również wzięcie pod uwagę ewentualnych zmian, jakie zaszły ostatnio w życiu dziecka, napotkanych trudności. Najlepiej jednak udać się na konsultacje do psychologa dziecięcego lub psychologa szkolnego, który na podstawie zebranego wywiadu, obserwacji, pracy z dzieckiem ustali możliwe przyczyny, zaproponuje metody pracy.

Pozdrawiam serdecznie i życzę samych sukcesów
Psycholog Alicja Labrenc

Dzień dobry! Dom to dla dziecka zwykle "bezpieczna przystań". Może być tak, że po całym dniu w szkole, dziecko potrzebuje wyregulować swoje emocje - więc najbezpieczniej jest robić to w tym jego bezpiecznym miejscu. Często taki płacz może być wynikiem napięcia, stresu, ale też po prostu przebodźcowania. Warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, aby sprawdzić szerszy obraz sytuacji, a także nauczyć dziecko rozpoznawania, nazywania i samoregulowania emocji.