Czy to obajawy choroby? Jestem bardzo zamknięta w sobie. Mam trudności z nawiązywaniem relacji z inn
4
odpowiedzi
Czy to obajawy choroby? Jestem bardzo zamknięta w sobie. Mam trudności z nawiązywaniem relacji z innymi ludźmi. Zdarza się że czasami jestem tak zestresowana rozmową z innymi ludźmi że nie rozumie co do mnie mówią. Przy ludziach odczuwam często pustke w głowie i nawet nie wiem co mam powiedzieć. Często myśle że gdy się tylko odezwe za chwile się ośmiesze lub ktoś mnie będzie krytykował albo że zacznie krzyczeć ewentualnie że sobie coś o mnie głupiego pomyśli. Jestem także osobą raczej nieodporną na stres. Zastanawiam się czy może mieć to związek z tym że w dzieciństwie ojciec który już nie żyje bił mnie kablem. Przez 20 lat bo tyle mam obecnie uderzył mnie 4 razy ale bardzo mocno powtarzając to po kilkanaście razy. Dokładnie pamiętałam za co to zrobił. Raz bił mnie bo mając 7 lat nie chciałam iść do szkoły. Drugi raz jak mając 8 lat mówiłam że nie będe się uczyć . Trzeci raz gdy mając 10 lat zjadłam kanapke bez pozwolenia a rodzice twierdzili że jestem gruba i trzeba mnie odchudzić. Czwarty raz gdy miałam 15 lat i nie chciałam jechać do cioci. Ciekawi mnie czy takie wydarzenia z dzieciństwa mogą mieć wpływ na moje obecne zachowanie. Czy może być to wrodzona cecha charakteru?
Dzień dobry, opis relacji z rodzicami, w szczególności z ojcem, który Pani przedstawiła jak najbardziej może mieć wpływ na Pani obecne zachowanie: trudności w nawiązywaniu relacji, nieodporność na stres oraz lęk przed oceną. Sytuacje, których doświadczyła Pani w dzieciństwie wpłynęły na Pani obecne życie. Np. twierdzenie rodziców, że jest Pani gruba i karanie za zjedzenie kanapki może obecnie wpływać na Pani samoocenę co może utrudniać nawiązanie relacji z innymi.
Dzień dobry, przeczytałem Pani wpis z uwagą. Ma Pani w sobie dużo odwagi aby pisać o tym co czuje, co Panią spotkało. Odnośnie pytania zadanego przez Panią już na wstępie, aby zdiagnozować jakąkolwiek chorobę potrzebna jest konsultacja u specjalisty. Na podstawie wpisu rozumiem, że chce też Pani zmienić swoje nastawienie do życia i ludzi? Odnośnie tych przykrych doświadczeń mogło to mieć wpływ ale nie musiało, mogły też mieć wpływ inne rzeczy - aspekty życiowe. W tym celu radziłbym udać się na konsultacje do specjalisty i ewentualnie rozpoczęcie terapii. Być może są jakieś rzeczy w Pani życiu, które spowodowały blokadę? Być może to są właśnie te sytuacje które Pani wymieniała (pisze być może, bo przyczyn mogło być wiele). Od siebie dodam jeszcze, że opisane przez Panią objawy niweluje się dzięki terapii, im szybciej Pani skorzysta z konsultacji u specjalisty tym szybciej osiągnie Pani to czego chce. Życzę Pani dużo wytrwałości. Z wyrazami szacunku, Marcin Rybak
Opisane przez Ciebie objawy mogą być związane zarówno z doświadczeniami z dzieciństwa, jak i z wrodzonymi cechami osobowości. Trudności w nawiązywaniu relacji, silny stres w sytuacjach społecznych, uczucie pustki w głowie, obawa przed krytyką czy ośmieszeniem oraz niska odporność na stres mogą być oznakami różnych problemów psychologicznych.
Traumatyczne wydarzenia, takie jak przemoc fizyczna ze strony ojca, mogą mieć długotrwały wpływ na psychikę. Przemoc w dzieciństwie może prowadzić do rozwoju lęków, niskiej samooceny, trudności w relacjach interpersonalnych oraz problemów z radzeniem sobie ze stresem. W takich przypadkach mówimy o traumie, która może manifestować się na wiele sposobów w dorosłym życiu.
Objawy, które opisujesz, mogą być związane z zaburzeniami lękowymi, takimi jak fobia społeczna (lęk społeczny) czy zespół lęku uogólnionego. Te zaburzenia charakteryzują się silnym lękiem i stresem w sytuacjach społecznych oraz obawą przed oceną ze strony innych.
Wrodzone cechy osobowości również mogą wpływać na sposób, w jaki reagujesz na sytuacje społeczne. Osoby o bardziej introwertycznym usposobieniu mogą mieć naturalne trudności w nawiązywaniu relacji i radzeniu sobie w stresujących sytuacjach.
Kroki, które możesz podjąć:
Skonsultowanie się ze specjalistą pomoże zidentyfikować źródło Twoich problemów oraz opracować odpowiedni plan terapeutyczny. Specjalista może zdiagnozować ewentualne zaburzenia i zaproponować terapię, która pomoże Ci radzić sobie z lękiem i stresem.
Psychoterapia, zwłaszcza terapia poznawczo-behawioralna (CBT), jest skuteczna w leczeniu zaburzeń lękowych i traumy. Terapeuta pomoże Ci zrozumieć swoje myśli i uczucia, nauczyć się nowych sposobów radzenia sobie oraz poprawić umiejętności społeczne.
Wsparcie ze strony bliskich, przyjaciół lub grup wsparcia może być bardzo pomocne. Dzielenie się swoimi doświadczeniami z innymi, którzy mają podobne problemy, może przynieść ulgę i dać poczucie, że nie jesteś sama w swoich trudnościach.
Pamiętaj, że nie musisz radzić sobie z tym sama. Szukanie pomocy i wsparcia to ważny krok w kierunku poprawy swojego samopoczucia i jakości życia. Pozdrawiam
Traumatyczne wydarzenia, takie jak przemoc fizyczna ze strony ojca, mogą mieć długotrwały wpływ na psychikę. Przemoc w dzieciństwie może prowadzić do rozwoju lęków, niskiej samooceny, trudności w relacjach interpersonalnych oraz problemów z radzeniem sobie ze stresem. W takich przypadkach mówimy o traumie, która może manifestować się na wiele sposobów w dorosłym życiu.
Objawy, które opisujesz, mogą być związane z zaburzeniami lękowymi, takimi jak fobia społeczna (lęk społeczny) czy zespół lęku uogólnionego. Te zaburzenia charakteryzują się silnym lękiem i stresem w sytuacjach społecznych oraz obawą przed oceną ze strony innych.
Wrodzone cechy osobowości również mogą wpływać na sposób, w jaki reagujesz na sytuacje społeczne. Osoby o bardziej introwertycznym usposobieniu mogą mieć naturalne trudności w nawiązywaniu relacji i radzeniu sobie w stresujących sytuacjach.
Kroki, które możesz podjąć:
Skonsultowanie się ze specjalistą pomoże zidentyfikować źródło Twoich problemów oraz opracować odpowiedni plan terapeutyczny. Specjalista może zdiagnozować ewentualne zaburzenia i zaproponować terapię, która pomoże Ci radzić sobie z lękiem i stresem.
Psychoterapia, zwłaszcza terapia poznawczo-behawioralna (CBT), jest skuteczna w leczeniu zaburzeń lękowych i traumy. Terapeuta pomoże Ci zrozumieć swoje myśli i uczucia, nauczyć się nowych sposobów radzenia sobie oraz poprawić umiejętności społeczne.
Wsparcie ze strony bliskich, przyjaciół lub grup wsparcia może być bardzo pomocne. Dzielenie się swoimi doświadczeniami z innymi, którzy mają podobne problemy, może przynieść ulgę i dać poczucie, że nie jesteś sama w swoich trudnościach.
Pamiętaj, że nie musisz radzić sobie z tym sama. Szukanie pomocy i wsparcia to ważny krok w kierunku poprawy swojego samopoczucia i jakości życia. Pozdrawiam
Dzień dobry, proponowałabym to skonsultować ze specjalistą, ponieważ można być nieśmiałym i to jest ok, ale jeśli lęk powoduje, że ciężko się Pani skupić na rozmowie, że ogranicza Pani kontakty, że cierpi Pani z tego powodu, to obniżenie lęku do poziomu, który nie będzie ograniczał ani powodował cierpienia byłoby konieczne, ponieważ lęk lubi się "rozlewać" (może go być więcej). Wszystkiego dobrego.
Podobne pytania
- Mam 63 lata mam bardzo mala plytkowosc mialem w szpitalu przetaczane plytki krwi ale po tygodniu spadly mi znowu az do27 blagam o pomoc bo chodze po lekarzach i jakos nikt nie moze mi pomoc Co mam zrobic
- Trochę może dziwne, ale problem w tym, że lubię oglądać coś co mnie wkurza, albo kogoś. Czasami włączam filmik danej osoby jak coś mówi i strasznie mnie to wkurza, ale oglądam dalej bo wtedy czuje takie dziwne uczucie w sobie, nawet nie umiem tego bardziej określić.
- Wczoraj przeszedłem zabieg usunięcia kaptura dziąsłowego nad ósemką. Nadal odczuwam dość silny ból. Przez jaki czas mogą być odczuwane dolegliwości po takim zabiegu?
- Witam, proszę o pomoc, co oznaczają te wyniki w raku piersi. BIRDAS 5. Wynik : Rak naciekający piersi NST NHG2 (3+2+2) IM 6/10HPF. BADANIE immunohistochemiczne: ER: silna ekspresja 100% komórek PR:średnia ekspresja 70% komórek Ki67 10% HER2 (+1)reakcja negatywna. Typ biologiczny luminalny…
- Witam. Córka przerwała ucho kolczykiem 4 latka skączone. Czy jej się to zrośnie ?
- Witam, od kilku dni (6) w okolicach pod odcinka lędźwiowego z lewej strony pleców, ból przypomina poparzenie lecz nic nie występuje na skórze, od dwóch ból przeniósł sie również na podbrzusze z lewej strony.
- Witam. Czy 3 tygodnie po cięciu cesarskim można spożywać alkohol? Przyjmuję jeszcze zastrzyki neoparin 0,4. Szwy ściągnięte, rana zagojona. Wybieram się na urodziny i myślę o wypiciu 2-3-4 lampek wina. Nie karmię piersią. Mąż niepijący, zajmie się dzieckiem.
- Kiedy badanie na zespół antyfosfolipidowy,do 6tyg po poronieniu? Wd lekarza powinnam je wykonać 2-3 miesiące po poronieniu
- Dzień dobry mam nietypowy problem. Mam 29 lat i strasznie osłabł mój orgazm. Gdzieś do 26 roku życia miałem bardzo duże orgazmy, objętość ejakulatu była znacznie większa niż obecnie, sam "wystrzał" trwał o wiele dłużej i był bardziej obfity. Różnica powiedziałbym jest gdzieś 4-krotna. Dlaczego tak się…
- Witam. Mój 4 letni syn nie potrafi włączyć się w zabawę z większą grupą dzieci. Jeśli dzieci jest dwóch, trzech to bez problemu się z nimi bawi. Ale jak juz jest większa grupa to w ogóle nie próbuje się włączyć w zabawę. Nie chodzi tylko o obce dla niego dzieci. Ostatnio byliśmy na komunii i bylo całe…
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.