Czy psychoterapia pomoże w pozbyciu się następujących objawów? Z neurologicznego punktu widzenia wsz

Sugerowałabym najpierw wizytę u lekarza psychiatry, aby to lekarz ocenił, jaka forma pomocy może być najbardziej efektywna.

Dzień dobry. Jeżeli te objawy mają podłoże psychosomatyczne to tak, psychoterapia może pomóc. Najpierw należy wykluczyć inne choroby. Warto by było udać się do psychiatry, który ewentualnie zdiagnozuje nerwice i zasugeruje odpowiednie leczenie.

Dzień dobry,
To, co Pan/Pani opisuje, brzmi jak bardzo trudne i przytłaczające doświadczenie. Widzę w opisie wiele objawów, które rzeczywiście mogą pojawiać się w sytuacji długotrwałego stresu, lęku, depresji czy przeciążenia emocjonalnego – nawet wtedy, gdy wyniki badań neurologicznych są w normie.
Nie oznacza to, że „coś się psuje” w mózgu, tylko że układ nerwowy działa w trybie ciągłego alarmu i w efekcie zaczyna ograniczać niektóre funkcje, żeby się chronić.

Problemy z koncentracją, pamięcią, poczucie pustki w głowie, trudności w rozumieniu czy odczuwaniu – to mogą być reakcje obronne. Derealizacja czy wrażenie „płaskiego obrazu” również bywają mechanizmem, w którym organizm odcina nadmiar bodźców, kiedy jest przeciążony lękiem. To, że badania są prawidłowe, potwierdza raczej, że mamy do czynienia z reakcją psychologiczną i fizjologiczną na stres, a nie z chorobą neurologiczną.

Z punktu widzenia psychoterapii są to objawy, z którymi można pracować. Psychoterapia – zwłaszcza jeśli jest prowadzona regularnie – pomaga stopniowo zmniejszać napięcie, uczyć się rozumieć i regulować emocje, a tym samym przywracać sprawność poznawczą i poczucie jasności umysłu. Poprawa zwykle nie jest natychmiastowa, ale jest odwracalna – mózg potrafi wrócić do równowagi, kiedy zacznie otrzymywać sygnał, że nie musi być w ciągłej gotowości.

W zależności od nasilenia trudności czasami warto także skonsultować się z psychiatrą – nie po to, by „leczyć mózg”, ale by w razie potrzeby wesprzeć organizm farmakologicznie i szybciej obniżyć poziom lęku czy napięcia.

Nie musi Pan/Pani radzić sobie z tym samodzielnie. Terapia daje przestrzeń, żeby stopniowo odzyskiwać poczucie wpływu i przywracać funkcjonowanie poznawcze, które teraz wydaje się zablokowane.

Wszystkiego dobrego życzę,
Agnieszka Reznar