Czy psychoterapia jest w stanie pomóc poradzić sobie z 'żałobą' po rozstaniu? Nie chodzi tu nawet o

Tak, to sprawa jak najbardziej dla psychoterapeuty.
Pozdrawiam

To bardzo odważne, że dzieli się Pan/i swoimi wątpliwościami. Porusza mnie, że szuka Pan/i dla siebie wsparcia w sytuacji, gdy koszmary, powtarzające się myśli oraz niepokojące odczucia z ciała trwają już od 1,5 roku. To długo. Warto się zatrzymać i sprawdzić o co chodzi.

Żałoba to bardzo ważny proces w życiu każdej osoby. Rozpoczyna się najczęściej od szoku i zaskoczenia. Kolejnym ważnym krokiem jest pozwolenie sobie na przeżywanie doświadczanej straty, na żegnanie tego co było dla nas ważne, a co utraciliśmy, poprzez uznanie i przeżycie swojej rozpaczy, smutku, gniewu, często lęku i żalu.

Taki proces jest możliwy do doświadczenia i domknięcia razem z terapeutą, który w bezpiecznych warunkach oraz z uważnością wesprze Pana/ią w tak trudnym momencie.

Z mojej perspektywy ważne jest, żeby zadbać o domkniecie procesu żałoby, ponieważ towarzyszące emocje mogą wpływać na aktualne Pana/i relacje, które nie są związanie z procesem żałoby.

Witam. Zdolność emocjonalnego wiązania się z innymi ludźmi jest niezwykle ważna w życiu, gdyż my ludzie jesteśmy istotami społecznymi. Niemniej ważna jest też umiejętność żegnania się i przeżywania utrat, które są stałym elementem naszego życia i wiążą się ze zmiennością, upływem czasu, przemijaniem. Trudności w tym względzie jak najbardziej są problemem, którym można się zająć w psychoterapii, szczególnie, że gdzieś tkwi przyczyna tego cierpienia. Skoro trwa to już 1,5 roku, to moim zdaniem nie warto zwlekać, wstępna konsultacja u psychoterapeuty nie jest zobowiązująca, a porozmawiać zawsze można. Pozdrawiam.