Czy powinnam zmniejszyć deficyt kaloryczny? Witam. Właśnie zaczynam trzeci tydzień redukcji 1600 ka

Owszem, należy zmniejszyć deficyt kaloryczny, a nawet całkowicie się go pozbyć. U osób poniżej 18 roku życia nie zaleca się klasycznego odchudzania, ponieważ organizm wciąż się rozwija i potrzebuje energii do tego procesu. Dlatego też nie sugerowałbym się wynikami z analizatorów i czy samodzielnie obliczonym PPM (BMR). W tym wieku należy sugerować się Normami Żywienia, czyli zastosować dietę o kaloryczności od 2100 do 2450 (w zależności od aktywności fizycznej). Jako że jest to kaloryczność wyznaczona dla osób o prawidłowej masie ciała, ujemny bilans powstaje z samej obecności tkanki tłuszczowej, a wszystkie fizjologiczne potrzeby organizmu są zaspokojone. Dzięki takiej kaloryczności powinny zniknąć napady jedzenia (organizm domaga się kalorii, których nie ma i w ten sposób je uzupełnia), a i chęć na słodycze będzie mniejsza. W początkowym okresie może nieco przybyć, jednak jest to fizjologiczny proces uzupełniania glikogenu (cukru zapasowego), jednak proszę nie obawiać się przyrostu tkanki tłuszczowej.

Tak, jak najbardziej powinnaś zmniejszyć deficyt kaloryczny albo całkowicie z niego zrezygnować. Napady to sygnał, że potrzebujemy więcej energii z jedzenia. W momencie w którym mimo zerowego bilansu energetycznego, będą one nadal występować radziłabym skontaktować się z psychodietetykiem, który pomoże Ci zrozumieć problem i nakieruję na właściwą ścieżkę żywieniową. Pozdrawiam, Anna Ręczajska

Witam. W Twoim wieku deficyt kaloryczny nie jest potrzebny, wystarczy wprowadzić zdrowe nawyki żywieniowe, aktywność fizyczną, przyjmować właściwą dla wieku i prawidłowej masy ciała ilość kalorii (średnio 2200 kcal) żeby osiągnąć cel. Lepiej tracić stopniowo i zdrowo na wadze, niż wpędzić się w problemy zdrowotne. Twój organizm intensywnie się rozwija, nie jest dobrym pomysłem wprowadzanie restrykcyjnych diet, czy spożycia 500 kcal przez cały dzień, bo w poprzednim dniu za dużo zjadłaś. Ważne żebyś jadła 5 posiłków dziennie regularnie - co 3-4 godziny, nie podjadała między posiłkami, piła wodę, choć mogą to być także herbaty bez cukru i 6 dni w tygodniu znalazła czas na jedną godzinę aktywności fizycznej, takiej którą lubisz, może to być np. taniec. To równie ważne żeby nie utrwalać u siebie takich nawyków jak podjadanie, czy objadanie się, rozwijać i nauczyć się innych sposobów radzenia sobie w chwili napięcia, stresu. Bywa, że tak się zaczynają zaburzenia jedzenia, a lepiej zapobiegać niż leczyć. Jeśli mogę coś doradzić, to słuchaj samej siebie, bądź uważna na to, co się dzieje i traktuj siebie dobrze. Pozdrawiam i życzę powodzenia.