Czy powinnam udać się do psychoterapeuty/psychiatry?

Jestem kobietą, mam 30 lat. Pochodzę z domu w którym ojciec stosował przemoc fizyczną i psychiczną, coś jak terror. Matka od lat jest nieszczęśliwa w małżeństwie, jako najstarszej z rodzeństwa mnie zawsze obciążała swoimi problemami. Obecnie więzi rodzinne są bardzo słabe, ponieważ staram się odciąć od toksycznego wpływu moich rodziców - jedyną osobą, na którą zawsze mogłam liczyć była babcia. Ubiegły rok miałam pełen stresów - przeprowadzka, kredyt, dodatkowa praca i praca na etat której nienawidzę (wytrzymałam w niej, żeby móc wziąć kredyt). Mam kochającego męża, niedawno okazało się, że jestem w ciąży. Od jakiegoś czasu czuję, że liczba obowiązków i stresów mnie przerasta, że nie robię w życiu nic istotnego, że nie mam siły tak dłużej żyć. Wcześniej spełniałam się w pisaniu, teraz wena odeszła. Dodatkowo jest mi wciąż słabo, rano nie mam siły ustać pod prysznicem, dwudziestominutowy spacer to dla mnie maraton. Wszystko wokół mnie obrzydza. lekarz mówi że to po prostu objawy wczesnej ciąży, mdłości i słabość, ale ja naprawdę nie mam siły na codzienne życie. Nic mnie nie cieszy. Mam wstręt do jedzenia, do zapachów, do przychodzenia do własnego domu. Przypuszczam, że to wynik stresów i długotrwałego "zmuszania się" do znienawidzonej pracy, dokonywania różnych wyrzeczeń żeby osiągnąć jakieś materialne cele. Zawsze sama dawałam sobie radę z depresją, która nachodziła mnie zimą, ale tym razem czuję się skrajnie wycieńczona psychicznie, jakby przeładowana lękami, obrazami, myślami które kłębią się nieustannie w mojej głowie. Czuję nadwrażliwość na zapachy, kolory, dźwięki...Dodatkowo jestem zobojętniała emocjonalnie. Nie chce mi się żyć.Gdzie udać się po pomoc? Psychiatra, psycholog? Państwowo, prywatnie? Nie wiem co zrobić żeby sobie pomóc... Z góry bardzo dziękuję za odpowiedź.