czesc! uczęszczam do szkoly podstawowej i mam fobie społeczna na codzien nie pozwala mi normalnie fu
czesc! uczęszczam do szkoly podstawowej i mam fobie społeczna na codzien nie pozwala mi normalnie funkcjonować, zawsze placze i trzese sie wyrywając wlosy na myśl ze musze isc do szkoły, tym bardziej na zajecia w-f. stresuje sie przebierać przy innych i ćwiczyć w krótkich spodenkach oraz ramiaczkach poniewac widać moje blizny. zawsze myślę ze każdy patrzy sie na mnie smiejac w glowie. Na samą myśl o przebraniu i uprawianiu sportu wśród ludzi na zamkniętej przestrzeni, zaczynam się niesamowicie stresować i trząść i boje się komuś to powiedzieć. co moge zrobić?
2 odpowiedzi
Dzień dobry, biorąc pod uwagę opisane trudności zaleciłabym wizytę z rodzicami u psychiatry dziecięcego (o ile jej jeszcze nie było) oraz u psychologa/psychoterapeuty. Zapewne jednym z zaleceń będzie podjęcie psychoterapii indywidualnej. Pozdrawiam, Katarzyna Antczak
Dzień dobry, bardzo dobrze, że napisałaś To, co opisujesz, brzmi jak bardzo duże napięcie i lęk, z którym codziennie próbujesz sobie radzić sama. Widzę, że szkoła i szczególnie zajęcia WF-u wywołują u Ciebie ogromny stres — aż do płaczu, drżenia ciała i wyrywania włosów. Do tego dochodzi lęk związany z bliznami i obawa przed oceną innych osób. To musi być dla Ciebie bardzo obciążające. Chciałabym, żebyś wiedziała, że nie jesteś „dziwna” ani „przesadzająca”. Tak silny lęk społeczny naprawdę potrafi utrudniać codzienne funkcjonowanie i nie warto zostawać z tym samej. Bardzo ważne jest to, aby powiedzieć o tym komuś dorosłemu, komu ufasz — mamie, tacie, pedagogowi szkolnemu, psychologowi szkolnemu lub innemu bliskiemu dorosłemu. Rozumiem, że może być Ci trudno i wstyd, ale proszenie o pomoc nie jest niczym złym. To pierwszy krok do tego, żeby poczuć ulgę. To, że wspominasz o bliznach, również pokazuje, że nosisz w sobie dużo trudnych emocji i tym bardziej zasługujesz na wsparcie, a nie na radzenie sobie z tym samotnie. Z takim lękiem można pracować i naprawdę można nauczyć się stopniowo odzyskiwać większy spokój oraz poczucie bezpieczeństwa wśród ludzi. Jeśli będziesz miała gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. W bezpiecznej atmosferze możemy spokojnie porozmawiać o tym, co przeżywasz i poszukać sposobów, które pomogą Ci poczuć się lżej. Pozdrawiam Cię ciepło, Kornelia Cichoń psycholożka
Podobne pytania
- Dzień dobry, Chciałam zapytać o poradę w sprawie 3 letniej córki. Wydaje mi się, że nie czuje kied
Witam syn ma 18 miesięcy i Chciałam się doradzić bo często na widok obcych reaguje płaczem jak kto
Witam Moja 5 letnia córeczka.noe chce robic siku aninkupy na toalecie,nocnik jest ok a o tym.zeby
Jak pomóc dziecku, które ulega rówieśnikom, daje sobą pomiatać, pomimo smutku, które odczuwa po zach
Dzień dobry, szukam terapeuty uzależnień pracujących z dziećmi z Bytomia lub okolic (Katowice, Chorz
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

