czesc! uczęszczam do szkoly podstawowej i mam fobie społeczna na codzien nie pozwala mi normalnie fu

czesc! uczęszczam do szkoly podstawowej i mam fobie społeczna na codzien nie pozwala mi normalnie funkcjonować, zawsze placze i trzese sie wyrywając wlosy na myśl ze musze isc do szkoły, tym bardziej na zajecia w-f. stresuje sie przebierać przy innych i ćwiczyć w krótkich spodenkach oraz ramiaczkach poniewac widać moje blizny. zawsze myślę ze każdy patrzy sie na mnie smiejac w glowie. Na samą myśl o przebraniu i uprawianiu sportu wśród ludzi na zamkniętej przestrzeni, zaczynam się niesamowicie stresować i trząść i boje się komuś to powiedzieć. co moge zrobić?

2 odpowiedzi


Dzień dobry, biorąc pod uwagę opisane trudności zaleciłabym wizytę z rodzicami u psychiatry dziecięcego (o ile jej jeszcze nie było) oraz u psychologa/psychoterapeuty. Zapewne jednym z zaleceń będzie podjęcie psychoterapii indywidualnej. Pozdrawiam, Katarzyna Antczak

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry, bardzo dobrze, że napisałaś To, co opisujesz, brzmi jak bardzo duże napięcie i lęk, z którym codziennie próbujesz sobie radzić sama. Widzę, że szkoła i szczególnie zajęcia WF-u wywołują u Ciebie ogromny stres — aż do płaczu, drżenia ciała i wyrywania włosów. Do tego dochodzi lęk związany z bliznami i obawa przed oceną innych osób. To musi być dla Ciebie bardzo obciążające. Chciałabym, żebyś wiedziała, że nie jesteś „dziwna” ani „przesadzająca”. Tak silny lęk społeczny naprawdę potrafi utrudniać codzienne funkcjonowanie i nie warto zostawać z tym samej. Bardzo ważne jest to, aby powiedzieć o tym komuś dorosłemu, komu ufasz — mamie, tacie, pedagogowi szkolnemu, psychologowi szkolnemu lub innemu bliskiemu dorosłemu. Rozumiem, że może być Ci trudno i wstyd, ale proszenie o pomoc nie jest niczym złym. To pierwszy krok do tego, żeby poczuć ulgę. To, że wspominasz o bliznach, również pokazuje, że nosisz w sobie dużo trudnych emocji i tym bardziej zasługujesz na wsparcie, a nie na radzenie sobie z tym samotnie. Z takim lękiem można pracować i naprawdę można nauczyć się stopniowo odzyskiwać większy spokój oraz poczucie bezpieczeństwa wśród ludzi. Jeśli będziesz miała gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. W bezpiecznej atmosferze możemy spokojnie porozmawiać o tym, co przeżywasz i poszukać sposobów, które pomogą Ci poczuć się lżej. Pozdrawiam Cię ciepło, Kornelia Cichoń psycholożka

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.