Cześć jestem mama 5 letniej dziewczynki .Mam problem bo ona mam ciągle glupie mysli w glowie i wypow

Dzień dobry,

temat dotyczący seksualności dzieci jest bardzo trudny, szczególnie dla rodziców. Jednak należy pamiętać, że dzieci (także te przed osiągnięciem dojrzałości płciowej), tak samo jak dorośli, są istotami seksualnymi, zdolnymi do jej ekspresji w dostępny dla siebie sposób. Duży wpływ na rozumienie tego, czy dane zachowanie jest zgodne z normą rozwojową, czy wykraczające poza nią okazują się mieć przekonania rodziców dotyczące stosowności przejawów seksualności dzieci.

Polecam do przeczytania następujące pozycje:
- M. Beisert - Seksualność w cyklu życia człowieka
- Ł. Tanaś, O. Stępień - Styl więzi, empatia i kody moralne jako predyktory postaw względem zachowań seksualnych okresu dzieciństwa
- Ł. Tanaś, O. Stępień - Predyktory postaw osób dorosłych względem rozwoju seksualnego dzieci w wieku przedszkolnym

W razie pojawiających się dodatkowych pytań lub wątpliwości - zapraszam do umówienia konsultacji stacjonarnie w Warszawie lub online.

Pozdrawiam,
Olga Stępień

Dzień dobry,

czytam Pani wiadomość i rozumiem, że to może być dla Pani bardzo niepokojące – szczególnie kiedy widzi Pani, że córka się przy tym stresuje i sama mówi, że „nie może przestać o tym myśleć”.

To, co Pani opisuje, u dzieci w tym wieku czasem się pojawia i najczęściej nie oznacza, że dziecko rozumie te treści w taki sposób, jak dorosły. Dzieci mogą „złapać” jakieś słowo z otoczenia (np. od innych dzieci, z internetu, z rozmów dorosłych), a ponieważ jest ono dla nich dziwne, nowe albo budzące emocje – zaczynają się nim zajmować, powtarzać je w myślach czy szeptem.

To, co jest tu ważne, to nie samo słowo, ale to, że:
– córka się tym wyraźnie stresuje,
– mówi, że nie potrafi przestać o tym myśleć.

To może przypominać tzw. natrętne myśli, z którymi dziecko jeszcze nie umie sobie poradzić.

W takiej sytuacji bardzo ważne jest, żeby:
– nie zawstydzać jej i nie reagować silnym niepokojem („co to za słowa?”),
– dać jej poczucie bezpieczeństwa, że może o tym mówić,
– spokojnie nazywać: „widzę, że to Cię męczy, to trudne kiedy myśli same wracają”,
– nie skupiać się nadmiernie na treści tych słów, tylko na jej emocjach.

Często im większe napięcie wokół tematu, tym bardziej takie myśli się „nakręcają”.

Jednocześnie – ponieważ pojawia się u niej stres i trudność w „odpuszczeniu” tych myśli – warto przyjrzeć się temu bliżej, żeby pomóc jej nauczyć się, jak sobie z tym radzić.

Zapraszam Panią na konsultację – najlepiej razem z córką, online lub w gabinecie. W spokojnej atmosferze będziemy mogli zobaczyć, co dokładnie się dzieje i jak ją w tym wesprzeć, żeby poczuła większy spokój.

Z pozdrowieniami,
Kornelia Cichoń
Psycholożka