Córka podczas tego badania nie wiele mówiło prawie się nie odzywała. Zastanawiam się czy to mogło mi

Dzień dobry. Małomówność u dziecka nie jest przeszkodą, gdyż są metody do badania intelektu również dla dzieci niemych bądź głuchych. Badanie psychologiczne ma na celu określenie aktualnego rozwoju intelektualnego, jego mocnych stron oraz wyjaśnienie przejawianych trudności. Dziecko może unikać odpowiedzi z różnych powodów. Zaległości w nauce czy brak wiedzy niekoniecznie wskazują na obranie tej strategii, gdyż są dzieci, które podają błędne odpowiedzi tak jakby były one poprawne. Badanie dziecka zarówno psychologiczne jak i pedagogiczne ma charakter złożony, dostarcza wielu informacji, wiec stwierdzenie przyczyn trudności w nauce, które córka przejawia, powinno być w opinii wyjaśnione. Problemy w zachowaniu mogą wynikać z różnych czynników. Zab. psychiczne, np. dysleksja, ADHD, zab. lękowe, mutyzm wpływają na trudności w nauce i zachowanie dziecka, ale i opinia, orzeczenie umożliwia wdrożenie sposobów zaradczych pozwalających na dostosowanie wymogów edukacyjnych do problemów rozwojowych występujących u dziecka, pracę z rodzicem nad wprowadzaniem zmian, wytyczne dla nauczycieli. Są to trudności o charakterze stałym, ciągłym. Natomiast problemy w nauce wynikające z trudnej sytuacji rodzinnej (np. rozwód, żałoba) bądź osobistej (zerwanie z chłopakiem, wagary, przemoc rówieśnicza) to czynniki, które mogą wpływać na pogorszenie wyników w nauce, wycofanie społeczne, które mają charakter sytuacyjny. Uzyskanie pomocy psychologicznej spowoduje, iż problemy te ustąpią i dziecko poprawi swoje wyniki w nauce.

Witam. Badanie intelektu przy pomocy testów opiera się również na obserwacji zachowania dziecka podczas badania, obserwacji różnic w zachowaniu dziecka względem danych z wywiadu z rodzicem lub opiekunem. Nieścisłości i rozbieżności w badaniu powinny budzić uwagę diagnosty i powinny zostać odnotowane, gdyż często nastrój dziecka - nawet w badaniu zadaniami nie wymagającymi od dziecka ustnych odpowiedzi, lub słownego kontaktu z diagnostą - może w znaczącej części zaważyć na wyniku badania, czyniąc go mało precyzyjnym.

Dzień dobry. To, że zauważa Pan trudności córki i zastanawia się nad ich przyczyną, pokazuje, jak bardzo jest Pan uważny i zatroskany o jej rozwój. Ma Pan absolutną rację – na wynik badania mogą wpływać nie tylko faktyczne możliwości poznawcze dziecka, ale też jego samopoczucie, poziom lęku, chęć współpracy czy nawet nieśmiałość w danym momencie. Czasami dzieci w kontakcie z obcą osobą potrzebują więcej czasu, by się otworzyć, a ich zachowanie nie zawsze w pełni odzwierciedla potencjał. Jeśli chodzi o pytanie: „co jest pierwsze – trudności w nauce czy trudności w zachowaniu?” – odpowiedź rzadko bywa jednoznaczna. Często te dwie sfery wzajemnie na siebie oddziałują. Dziecko, które doświadcza trudności w nauce, może z tego powodu przeżywać frustrację, zniechęcenie czy reagować wycofaniem albo zachowaniami trudnymi. Z drugiej strony, jeśli pojawiają się trudności emocjonalne czy w zachowaniu, mogą one obniżać koncentrację i motywację, a w efekcie utrudniać proces uczenia się. Warto pamiętać, że konsultacja ze specjalistą nie musi oznaczać, że dzieje się coś „złego” – często to po prostu sposób, by spojrzeć szerzej, znaleźć odpowiedzi i zyskać spokój. Spotkanie z psychologiem dziecięcym może pomóc lepiej zrozumieć, co dokładnie stoi za trudnościami córki, a także jak ją wspierać na co dzień, by czuła się bezpiecznie i miała przestrzeń do rozwijania swoich możliwości.
To piękne, że Pan tak uważnie przygląda się córce – to już pierwszy krok w kierunku znalezienia najlepszej drogi dla niej. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.