córka ma rok, od kilku miesięcy zawsze i tylko wtedy gdy jest śpiąca lub lezy na plecach (podczas pr

Dzień dobry, rozumiem, że jest Pani zmartwiona zachowaniem córki. Jednak onanizm dziecięcy, w tym niemowlęcy, mieści się w normie rozwojowej. Dziecko powtarza czynności, z których czerpie przyjemność, jednocześnie tego typu zachowanie nie ma kontekstu seksualnego. Istnieje kilka czynników, które mogą zwiększać możliwość masturbacji przez dziecko. Onanizowanie się może służyć dziecku jako strategia redukcji napięcia – warto zastanowić się, czy w życiu rodziny nie wydarzyły się sytuacje, które mogły spowodować zwiększony stres i czy dziecko ma zaspokojoną potrzebę kontaktu z najbliższymi osobami. Masturbacja niemowlęca jest też powiązana z odczuwaną przez dziecko nudą - wtedy pomocne może być próba przekierowanie jego uwagi. Dodatkowo istnieje również możliwość występowania chorób współistniejących, które mogą prowokować lub nasilać masturbację – na przykład infekcji układu moczowego, pieluszkowego zapalenia skóry, czy choroby pasożytniczej - jeśli te opcje nie zostały wykluczone, warto skonsultować się z pediatrą. Dodam, że nie powinno się zawstydzać dziecka, czy śmiać się z niego, karać za tego typu zachowanie. Pomocnym rozwiązaniem może być stosowanie masażu, np. Shantala, który dostarcza dodatkowych bodźców, rozluźnia i pozytywnie wpływa na relację dziecko – rodzic. Nie udowodniono negatywnego wpływu onanizmu niemowlęcego na jego rozwój, tego typu zachowania u niemowląt mają charakter przemijający. Jeśli jednak niepokoi Panią rozwój dziecka warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym w celu przeprowadzenia diagnozy rozwoju psychoruchowego córki. On też pomoże zaopiekować się odczuwanymi przez Panią trudnymi emocjami związanymi z tą sytuacją. Pozdrawiam!