Córka 7 lat,dziecko bardzo grzeczne wśród obcych ludzi. W domu uparta,nie słucha,podczas starania wy

Zachowania, które Pani opisuje, czyli duża różnica funkcjonowania między domem a szkołą, silna potrzeba uwagi ze strony rodzica, impulsywne reakcje, trudności ze zrozumieniem granic, dość często pojawiają się u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Nie zawsze wynikają ze „złego zachowania", a częściej z napięcia, przeciążenia, trudności w regulacji emocji lub sposobu komunikacji, który nie jest dla dziecka wystarczająco czytelny.

Jeśli mimo spokojnych rozmów sytuacje się powtarzają, warto przyjrzeć się bliżej temu, czego córka potrzebuje, jak rozumie komunikaty dorosłych i w jaki sposób okazuje emocje. Krzyk i bunt bywają formą komunikowania emocji oraz potrzeb.


Jeśli rozmowy i tłumaczenie nie przynoszą efektu, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Podczas spotkania można przyjrzeć się przyczynom tych reakcji i dobrać konkretne sposoby reagowania.

Dzień dobry, to co Pani opisuje jest bardzo częstym obrazem u dzieci w wieku wczesnoszkolnym: na zewnątrz są grzeczne, ułożone, wręcz wzorowe, a całą złość, frustrację i upór „odkorkowują” w domu przy najbliższych, bo tam czują się najbezpieczniej. To nie znaczy że jest z córką „coś nie tak”, raczej że próbuje poradzić sobie z silnymi emocjami i potrzebą uwagi w jedyny znany jej sposób. Siedmiolatki są już bardzo świadome, ale nadal mają duży problem z regulacją emocji i z tym, że mama nie jest dostępna na sto procent cały czas. Kiedy słyszy „poczekaj, teraz jestem zajęta” może to odbierać jak odrzucenie, stąd krzyk czy agresywne reakcje. Dobrze jest z jednej strony jasno stawiać granice i ich nie odpuszczać na przykład spokojnie powtarzać widzę że jesteś zła że teraz nie mogę, ale dokończę X i wtedy będę tylko dla ciebie, a jeśli krzyczysz nie będę rozmawiać, wrócimy do tego jak się uspokoisz, z drugiej strony zadbać o chociaż krótne, ale regularne chwile kiedy naprawdę ma Pani dla niej pełną uwagę bez rodzeństwa i telefonu, bo to bardzo obniża napięcie. Jeśli ma Pani poczucie że te wybuchy są coraz częstsze, że w domu większość dnia kręci się wokół jej humoru, że próbowała już Pani różnych sposobów a nadal czuje się bezradna, wtedy warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, żeby zobaczyć co stoi pod tym zachowaniem i dobrać konkretne strategie reagowania. Zapraszam Panią serdecznie na konsultację u mnie stacjonarnie lub online, możemy spokojnie omówić sytuację, przyjrzeć się stylowi funkcjonowania córki i temu jak w praktyce wprowadzić granice z jednoczesną czułością, tak aby w domu było mniej krzyku a więcej spokoju.