Co zrobić, jeżeli moja przyjaciółka się samookalecza? Opowiedziała mi o tym około 3 tyg. temu, chcia
Co zrobić, jeżeli moja przyjaciółka się samookalecza? Opowiedziała mi o tym około 3 tyg. temu, chciałem zabrać jej żyletkę mówi, że nie odda ponieważ za długo ją ma. Mówi że robi to tylko z bezradności, spojrzała w lustro i od razu chwyciła za żyletkę, chodzi do psychologa ale z innym problemem bardzo nie chce u niego poruszać tego tematu, mówi że to niepotrzebne. Potrzebuje pomocy, ponieważ strasznie nie chce żeby działa się jej krzywda.
5 odpowiedzi
Dzień dobry! Zgłasza Pan/Pani bardzo ważny temat. I rozumiem, jak trudna to jest sytuacja. Niemniej, proszę się nie wahać i nie zwlekać z poinformowaniem o tym rodzicom - jeśli to osoba niepełnoletnia. Jeśli to osoba dorosła, zachęcam, aby skontaktować tę osobę z odpowiedzialnym psychiatrą. W mailu czytam, że Pana/Pani przyjaciółce przynosi ulgę samookaleczanie się. Musi Pan/Pani wiedzieć, że sama nie zajmie się tym wyzwaniem.
Dzień dobry. W jakim wieku jest przyjaciółka? Na podstawie Pana opisu odnoszę wrażenie, że ona może być osobą niepełnoletnią? Dobrze Pan zrobił próbując zabrać żyletkę. Jeśli przyjaciółka znowu się samookaleczy, to proszę ponownie spróbować zabrać jej żyletkę. Jest też kwestia ewentualnego zakażenia. Pomocne mogłoby być pokazanie ran lekarzowi lub pielęgniarce, aby zostały odpowiednio opatrzone i aby nie wdała się infekcja. Proszę również: 1. Zachęcić przyjaciółkę, aby zaczęła o samookaleczaniu rozmawiać z psychologiem. Jest to jak najbardziej potrzebne, a nawet konieczne i może być bardzo pomocne. 2. Jeśli przyjaciółka jest osobą niepełnoletnią, to proszę powiadomić rodziców. Jeśli przyjaciółka zacznie o tym rozmawiać z psychologiem, to psycholog powiniem powiadomić rodziców. Zdaję sobie sprawę, że powiadomienie rodziców bywa sprawą kontrowersyjną. Jednak osoby samookaleczające się są w grupie ryzyka, co oznacza, że samookaleczanie może doprowadzić do samobójstwa, choć nie musi. Dlatego ważne jest zapewnienie wsparcia najbliższej rodziny i pomocy specjalistycznej na czas. 3. Jeśli przyjaciółka jest osobą pełnoletnią, to może jest jakiś członek rodziny, któremu mogłaby o tym powiedzieć? Szkoda, że opcja czatu jest niedostępna, więc nie mogę Panu zadać więcej pytań ani uzyskać na nie odpowiedzi. Mogę jedynie mieć nadzieję, że to, co napisałam jest choć trochę pomocne. Pozdrawiam serdecznie, Katarzyna Snarska
Dzień Dobry, polecam skontaktować się ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas sesji. Pozdrawiam serdecznie
Dzień dobry, autoagresja może być spowodowana trudnymi przeżyciami w dzieciństwie i pomimo, że koleżanka nie chce nikogo informować - jest to skutkiem nieradzenia sobie ze stresem i zdecydowanym wołaniem o pomoc oraz potrzebą zwrócenia uwagi na problem. Dlatego ważne, aby psycholog, z którym pracuje poznał ten aspekt, ponieważ to bardzo istotna sprawa, aby wdrożyć środki zaradcze. Może przyjaciółka zareaguje na chęć skorzystania w tym aspekcie z kontaktu z innym specjalistą (skoro ma blokady, aby swojemu obecnemu psychologowi zwierzyć się i zacząć z tym pracować...)?
Dzień dobry, ważne, że chcesz wesprzeć swoją przyjaciółkę. Pamiętaj jednak, że ty nie jesteś w stanie upilnować jej, żeby tego nie zrobiła. Możesz być ważnym wsparciem, ale nie możesz przejąć odpowiedzialności za jej bezpieczeństwo. Spróbuj z nią rozmawiać spokojnie, bez oceniania. Osoby, które się samookaleczają, często pod wpływem wywierania presji zamykają się jeszcze bardziej. Zachęcaj ją do powiedzenia o tym psychologowi. To bardzo ważny temat dla specjalisty nawet jeśli chodzi do niego z innego powodu. Psycholog nie będzie jej karał ani oceniał. Dla terapeuty informacja o samookaleczaniu jest bardzo ważna, bo zmienia sposób pomagania. Trzymam kciuki i życzę powodzenia, Pozdrawiam serdecznie, Joanna Szlasa-Więczaszek
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.