Chciałabym nauczyć się panować nad swoimi emocjami. Jestem w nowym związku, mieszkałam za granicą od
Chciałabym nauczyć się panować nad swoimi emocjami. Jestem w nowym związku, mieszkałam za granicą od grudnia ubiegłego roku. Mam córkę jeszcze z poprzedniego związku. Codzienność za granicą mnie przytłacza, cały czas siedzę w domu, sprzątam. Jestem bardzo wybuchowa osoba, nie kontroluje swoich emocji, nie myślę o konsekwencjach swoich czynów. Bardzo często kłótnie są o błahostki a ja potrafię od słowa do słowa zamienić je w awanturę. Podczas awantur padają przykre słowa których potem żałuję typu "nie jesteś ojcem mojego dziecka". Awantury w moim związku zniszczyły wszystko, nie potrafię rozmawiać z partnerem. Czuję się z tym wszystkim bardzo źle a przede wszystkim sama ze sobą. Mam strasznie zaniżona samoocene, partner wcześniej pokazywał, że podobam mu się jako kobieta ale po jednej z awantur podczas której powiedziałam mu właśnie, że nie jest ojcem mojego dziecka na miesiąc stał się dla mnie obojętny. Czuję się źle sama ze sobą, czuję się bezwartościowo, nie czuje się jak kobieta. Zapomniałam co to znaczy kochać. Wiem, że to wszystko wina mojego niepanowania nad emocjami. Jestem w trakcie spotkań z panią psycholog w Polsce i mam nadzieję, że uda mi się wyjść z tego dołka. Czy między spotkaniami z psycholog są jakieś sposoby na radzenie sobie z emocjami i podwyższenie własnej samooceny? I co najważniejsze, w jaki sposób mogę znów wzbudzić zaufanie u partnera.
4 odpowiedzi
Dzień dobry, Pani zainteresowanie, jak sobie radzić pomiędzy sesjami z terapeutką, dobrze rokuje efektywności terapii. Proszę wspólnie z terapeutką zastanowić się jakie działania Pani może podjąć, żeby zatrzymać emocje, zanim wymkną się Pani spod kontroli. Dobrze działającym sposobem są regularne rozmowy z bliskimi o trudnościach - regularne, czyli niezależne od chwilowego (również dobrego) samopoczucia. Zachęcam Panią do podjęcia tego tematu na terapii. Pozdrawiam serdecznie. Katarzyna Zalewska
Myślę, że jest Pani we właściwym procesie (terapia) i osiągnie Pani oczekiwany rezultat. Zaufanie odbudowuje się krok po kroku. Sądzę, że oprócz wiedzy i umiejętności potrzebuje Pani też cierpliwości:D Jednocześnie nic nie stoi na przeszkodzie, aby sama poszukiwała Pani odpowiedzi na swoje pytania np. w lekturach, albo na blogach. Spośród autorów, którzy zajmowali się emocjami są: Marshall Rosenberg lub/i Paul Ekman. Ale przecież nie tylko oni. Jeśli tylko zacznie Pani szukać, na pewno znajdzie Pani odpowiedniego autora. Zapraszam też na mojego bloga, tam dzielę się wartościowymi lekturami (zasmakujwzyciu.pl). Może, akurat będzie tam coś dla Pani.
Dzień dobry, jednym ze sposobów pracy z własnymi emocjami jest prowadzenie dziennika uczuć i emocji. Zapisujemy w nim daną sytuację która wywołała w nas określone emocje, zapisujemy na jakim poziomie one były, następnie zapisujemy to jak byśmy chcieli się zachować w tej sytuacji, a następnie co możemy. tym kierunku zrobić. Według badań poziom odczuwania danej emocji po jej nazwaniu i uznaniu spada w porównaniu do chwili jej wystąpienia. Proszę spróbować prowadzić taki dziennik regularnie - wystarczy raz dziennie usiąść i zapisać najważniejsze wydarzenia z dnia. Dodatkowo jeśli Pani nie próbowała proszę spróbować treningów mindfulness. Skupienie na tu i teraz bardzo pomaga w okiełznaniu emocji. Pozdrawiam!
Szanowna Pani, opisuje Pani bardzo trudną, ale również niezwykle ważną sytuację rozwojową – moment, w którym uświadamiamy sobie wpływ własnych reakcji emocjonalnych na relacje z bliskimi. To pierwszy, kluczowy krok w kierunku zmiany, a sama decyzja o pracy z psychologiem świadczy o dużej motywacji i samoświadomości. Wyrażona przez Panią impulsywność, trudność w regulacji emocji, niska samoocena oraz silne reakcje w relacjach mogą wskazywać na cechy tzw. atypowości systemu nerwowego – m.in. wysoką reaktywność emocjonalną, możliwe cechy ADHD lub osobowości borderline. Warto rozważyć diagnozę różnicową, ponieważ badania (np. Linehan, 1993; Stepp et al., 2014) pokazują, że objawy te są często mylone z "charakterem", a w rzeczywistości są objawami neurobiologicznymi, które można leczyć i regulować psychoterapią oraz treningami emocji. Odbudowanie zaufania w relacji to proces – zaczyna się od przyjęcia odpowiedzialności bez obwiniania siebie, pokazania zaangażowania w pracę nad sobą i cierpliwej obecności. Zmiana zaczyna się od środka, a Pani już ją rozpoczęła. Zapraszam do kontaktu
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.