lek. Weronika Jaremek-Ochniak

Według opisu, nie jest do końca typowym obrazem prawidłowego gojenia rany po szyciu.
Jeżeli: brzegi rany nie przylegają do siebie (rozchodzą się), widać czerwoną tkankę w środku,
rana jest wilgotna i sączy się płyn, to może oznaczać: częściowe rozejście się rany, początek stanu zapalnego, albo po prostu gojenie „od środka”, ale to wymaga oceny na żywo. Jeśli rana była szyta, to brzegi powinny być zbliżone. Ich rozchodzenie się to sygnał, żeby to skontrolować. Kiedy należy natychmiast skontrolować ranę: w przypadku narastającego bólu, zaczerwienienie wokół rany, obrzęku, ropy lub wydzieliny, gorączki, pogarszającego się wyglądu rany. Podsumowując w Twojej sytuacji lepiej to sprawdzić — kontrola u lekarza jest wskazana i pozwala uniknąć powikłań.

Jeśli choroba lokomocyjna utrzymuje się od dzieciństwa, występuje w różnych środkach transportu i nie ustępuje mimo stosowania leków takich jak Aviomarin czy Postafen, warto rozpocząć diagnostykę u laryngologa zajmującego się otoneurologią (chorobami błędnika i układu przedsionkowego). W razie potrzeby lekarz może również skierować do neurologa, zwłaszcza jeśli poza chorobą lokomocyjną występują zawroty głowy, migreny lub inne objawy neurologiczne.

W Łodzi warto rozważyć m.in.:

Mediton – Centrum Leczenia Słuchu, Głosu i Zawrotów Głowy – ośrodek ukierunkowany na diagnostykę zaburzeń równowagi i chorób układu przedsionkowego.
Bałuckie Centrum Laryngologii – w placówce konsultuje również specjalista zajmujący się diagnostyką i leczeniem schorzeń otoneurologicznych.
Łódzkie Centrum Słuchu i Mowy MEDINCUS – prowadzi diagnostykę słuchu oraz narządu równowagi.
W przypadku podejrzenia bardziej złożonych zaburzeń równowagi można również rozważyć konsultację w ośrodku takim jak Artmedis Centrum Leczenia Zawrotów Głowy, gdzie dostępna jest kompleksowa diagnostyka neurologiczna i rehabilitacja przedsionkowa.

Podczas wizyty lekarz może zlecić badania czynności układu przedsionkowego (np. wideonystagmografię/VNG, testy błędnikowe), ocenę słuchu oraz – w zależności od obrazu klinicznego – rozszerzyć diagnostykę o konsultację neurologiczną. Dzięki temu można ocenić, czy przyczyną jest jedynie nadwrażliwość układu przedsionkowego, czy też współistnieje inne schorzenie wymagające leczenia.