Agnieszka Sekunda

Każda sekunda zmarnowana. Opóźnienia, to nic w porównaniu do samej wizyty. Walka z uzależnieniem jest według pani doktor bez sensu ponieważ mój układ nerwowy jest wykończony przez mm, ALE nie uda się go naprawić ani wygrać z problemami, ponieważ JAK SIĘ NAGLE okazuje moje BMI jest za wysokie!!!!!!!!! Według pani psychiatryki gra jest u mnie przegrana. Plus oczywiście terapia grupowa, o której pisali inni w poprzednich komentarzach. Zero wsparcia, pełne dołowanie. Czułem w pewnych momentach, że pani doktor się naśmiewa ze mnie. Dostałem leki po „walce” o nie. Wychodzisz i czujesz się jeszcze gorzej, bez wsparcia nie dasz rady. W dobie kiedy mogłoby się wydawać, że problemy psychiczne są poważnie traktowane, to nie jest psychiatra, którego ja osobiście mógłbym polecić. Nikomu. A to i tak mało powiedziane….

Na wizycie u pani doktor była moja mama która bardzo jest uprzedzona do lekarzy, udało mi się ją namówić żeby skorzystała z wizyty u pani psychiatry niestety po raz kolejny jest rozczarowana zero kontaktu wzrokowego jakiegoś uśmiechu jakiejś empatii po prostu tak jakby pani doktor siedziała tam za karę skoro jej nie pasuje ta praca to niech sobie zmieni , Wydaje mi się że lekarz psychiatra wyjątkowo Powinien wczuć się w sytuację.

Najgorszy lekarz u jakiego byłem.
Zerowe podejście do pacjenta w karcie po mimo rozmowy wypisuje nie stworzone rzeczy,pretensjonalna, w mojej opinii Pani Doktor zadufana w sobie ,
Omijać szerokim łukiem

Mogę się mylić, ale odniosłem wrażenie, że pani doktor pełni funkcję naganiacza dla Ośrodka Terapeutyczno-Szkoleniowego, z którym jest związana. Polecono mi ją właśnie tam, gdy chciałem się zapisać na terapię grupową. Spotkałem się z nią jednak w gabinecie przy ul. Orlej. Liczyłem, że przepisze mi jakieś leki, ponieważ mam zdiagnozowaną przez innego psychiatrę depresję (test Becka stwierdza, że ciężką), która objawia się znacznym i nieustannym złym nastrojem, bardzo niską samooceną i myślami samobójczymi. Do tego cierpię na liczne lęki i związane ze stresem dolegliwości somatyczne.
Wielkie więc było moje zdziwienie, gdy pani doktor powiedziała, że nie mam depresji ani nie jestem chory psychicznie, a moim jedynym problemem jest brak umiejętności interpersonalnych, w związku z czym oznajmiła, że nie przepisze mi żadnych leków, a jedynie poleciła mi terapię grupową w ww. Ośrodku Terapeutyczno-Szkoleniowym. Na moje stwierdzenie, że to właśnie tam mi ją polecono, zareagowała lekkim zdziwieniem. Stąd też wynikły moje podejrzenia, że jej diagnoza miała na celu jedynie skłonienie mnie do podjęcia terapii w OTS i zastanawiam się, czy gdybym nadmienił na wstępie, że zamierzam skorzystać z tego ośrodka, rozmowa z nią przebiegłaby odmiennie.
To są, oczywiście, tylko moje domysły, ale faktem jest, że postawiła, według mnie oraz czterech innych osób (dwóch psychiatrów i dwóch psychologów), całkowicie błędną diagnozę.

Odradzam, po wizycie można się poczuć jeszcze gorzej. Nie ma podejścia do pacjenta, brak kompetencji.