Jestem psychologiem oraz certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną (certyfikat PTTPB nr 2134).
Prowadzę indywidualną psychoterapię osób dorosłych oraz młodzieży od 15. roku życia. Pomagam m.in. w radzeniu sobie z lękiem, obniżonym nastrojem, ADHD, trudnościami w relacjach czy kryzysami życiowymi. Podczas spotkań ważne jest dla mnie, aby każdy pacjent czuł się bezpiecznie i wysłuchany.
Aktualne informacje o mojej pracy znajdziesz także na Facebooku (Gabinet Psychoterapii Martyna Dutkiewicz) oraz Instagramie (@martynadutkiewicz.pl).
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej (PTTPB).
Dbam o rozwój zawodowy, uczestniczę w szkoleniach i kursach oraz regularnie superwizuję swoją pracę, aby zapewniać pacjentom profesjonalną i skuteczną pomoc.
psycholog, psychoterapeuta
ul.Mickiewicza 4, pok 313, III p., 10-648 Olsztyn
Szanowni Państwo,
Zapisać można się na wizytę stacjonarną lub online poprzez jeden kalendarz, w przypadku sesji online proszę o wiadomość w celu ustalenia komunikatora, przez który sesja się odbędzie.
W przypadku wizyty w innym terminie niż dostępny w kalendarzu, proszę o wiadomość przez Znany Lekarz.
Z poważaniem,
Martyna Dutkiewicz
30/11/2025
ul.Mickiewicza 4, pok 313, III p., 10-648 Olsztyn
Szanowni Państwo,
Zapisać można się na wizytę stacjonarną lub online poprzez jeden kalendarz, w przypadku sesji online proszę o wiadomość w celu ustalenia komunikatora, przez który sesja się odbędzie.
W przypadku wizyty w innym terminie niż dostępny w kalendarzu, proszę o wiadomość przez Znany Lekarz.
Z poważaniem,
Martyna Dutkiewicz
30/11/2025
61 opinii
Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach
Zanim umówiłam się na wizytę do Pani Martyny odwiedziłam gabinety 4 innych psychologów. Żaden z nich nie pomógł mi tak jak Pani Martyna, z którą współpracuję już od roku. Jest to osoba cierpliwa, wyrozumiała, empatyczna, ale przede wszystkim profesjonalna. Zadaje trafne pytania, bardzo dobrzy tłumaczy trudniejsze tematy, pamięta wszystkie szczegóły, o których sama czasami zapominam :) Czas poświęcony wizycie jest wykorzystywany w 100%. Na wizytach czuję się komfortowo, bezpiecznie, czuję, że jestem zaopiekowana. Zauważam pozytywne zmiany w swoim zachowaniu i w swoich nawykach. Pani Martyna dała mi narzędzia do zmiany swojego życia na lepsze, co robię pod jej czujnym okiem. Polecam Panią Martynę z całego serca!!
mgr Martyna Dutkiewicz
Och, Pani Mario, bardzo mi miło. Dziękuję za opinię z całego serca!
Odpowiednia osoba na odpowiednim miejscu.
Pełna zaangażowania i sympatyczna co sprawia że na każdej wizycie czuję się w pełni komfortowo
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję za te słowa!
Bardzo sympatyczna, inteligentna, empatyczna, zaangażowana, wspaniała osoba, już po pierwszej wizycie czułam, że dobrze trafiłam ;-) Pełny profesjonalizm a jednocześnie przyjazna atmosfera sprawia, że można czuć się dobrze, bezpiecznie i swobodnie rozmawiać. Każda wizyta przebiega miło i wnosi nowe perspektywy. Pani Martyna bardzo mi pomogła, polecam z całego serduszka, lepiej trafić nie można;-)
mgr Martyna Dutkiewicz
Pani Barbaro, doceniam Pani słowa, dziękuję
Bardzo dobrze mi się pracuje z Panią Martyną. Jest empatyczna, dzieli się różnymi perspektywami, zmusza pacjenta do myślenia, zadaje celne pytania. Wyjaśnia różne kwestie i pomaga zrozumieć jak pracuje nasz mózg.
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję za opinię:)
Dobra rozmowa, pomocne rady, przyjazna atmosfera..
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję za opinię:)
Pani Martyna pokazała pełen profesjonalizm w swoim zawodzie, jestem bardzo zadowolony z jej usług:)
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję za opinię:)
Wizyta przebiegła w sposób jakiego oczekiwałam. Pani Martyna jest wspierającym psychologiem, zaangażowanym w przedstawiany problem. Jestem dobrej myśli co do moich dalszych spotkań, a dzięki usposobieni i podejściu do pacjenta jaki prezentuje Pani psycholog, mam nadzieje ze osiągnę zamierzony cel.
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję za opinię, pozdrawiam MD
Jestem po pierwszej wizycie i jestem bardzo zadowolona. Pani Martyna zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie ! Już po chwili rozmowy poczułam, że to jest to i z niecierpliwością czekam na kolejną wizytę :)
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję za opinię:)
Na terapii poznawczo-behawioralnej jestem już od 5 miesięcy. Moje życie zmieniło się w znacznym stopniu na lepsze. Metodę pracy określiłbym jako wyluzowany profesjonalizm - z jednej strony otwarta i luźna atmosfera, z drugiej natomiast merytoryka i wiele trafionych hipotez na mój temat. Ja zdecydowałem się na terapię w celu samorozwoju i czuję, że praca przynosi znaczne efekty. Duży plus za bardzo dobrą pamięć do szczegółów opowiadanych przeze mnie historii, wywiad początkowy w formie ankiety do wypełnienia (dający możliwość zaoszczędzenia 2-3 sesji i wejścia w szczegóły bez żadnej presji czasu) i przede wszystkim doświadczenie w spieraniu osób LGBT. Na pewno będę polecał dalej!
mgr Martyna Dutkiewicz
Dziękuję Panu za opinię:)
Nigdy nie zapomne słów po pierwszej wizycie „twoja depresja ma się bardzo dobrze”. Te słowa są dla mnie szczególnie ważne teraz gdy pisze to po 1,5 roku terapii i wielu ciężkich ale i wspaniałych spotkaniach czując się w pełni szczęśliwa. Nigdy nie sądziłam ze tyle dobrego wyniosę z terapii. Pani Martyna pomogła mi przepracować tak wiele spraw i zyskałam mnóstwo zasobów z których będę korzystać do końca życia, po prostu odmieniła moje życie. Gabinet stał się moim bezpiecznym miejscem, nigdy nie zostałam oceniona, zawsze czuje ze mogę powiedzieć wszystko i choć pewnie niedługo nasze spotkania dobiegną końca to wiem ze zawsze mogę wrócić. Pani Martyna zawsze będzie miała specjalne miejsce w moim sercu za uratowanie mnie. Uważam że nie mogłam lepiej trafić i każdemu komu mogę to polecam wizytę właśnie u Pani Martyny bo po prostu jest świetna w tym co robi, wiem ze to moja ciężka praca ale bez odpowiedniego poprowadzenia nie byłabym tu gdzie jestem. Dziękuje za wszystko
mgr Martyna Dutkiewicz
P, opinia od Ciebie jest dla mnie bardzo cenna, dziękuję.
16 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl
Dzień dobry,
Mam 25 lat i od dzieciństwa (mniej-więcej od początku okresu dojrzewania) borykam się z pewnym problemem. Zawsze doświadczałem z jego powodu cierpienia i dyskomfortu, jednak im jestem starszy, tym bardziej czuję, że utrudnia mi on życie. Czuję, że obawiam się ludzi, a dokładniej interakcji z nimi. Miewam momenty lepsze i gorsze – czasami potrafię np. spotkać się ze znajomymi, ale czasami mam poważny kłopot nawet z wyjściem do sklepu w obawie przed krótką rozmową z ekspedientką. Zasadniczo radzę sobie w kontaktach jeden do jednego, czasami też w towarzystwie kilku osób, jeśli dobrze je znam lub dobrze się z nimi dogaduję, jednak odezwanie się w większej grupie graniczy dla mnie z niemożliwością. Zdarza mi się uciekać w alkohol tylko dlatego, że mnie on rozluźnia i dodaje mi pewności siebie. W miejscach publicznych bardzo często boję się, że spotkam znajomą osobę, lub że zaczepi mnie ktoś obcy (np. ankieter lub bezdomny). Jednocześnie mam wrażenie, że potrafię całkiem skutecznie ukrywać mój problem - bardzo rzadko zdarzają mi się sytuacje, gdy przy ludziach nie mogę wykrztusić z siebie słowa lub nie mogę opanować drżenia ciała. Częściej czerwienię się lub zaczynam się pocić (zwłaszcza dłonie). Miewam też kłopoty z jąkaniem, ale dosyć dobrze poradziłem sobie z tym problemem już w dzieciństwie, gdy odkryłem, że zazwyczaj wystarczy mówić wolniej. Jednak to „udawanie” dużo mnie kosztuje i chyba w całości jest spowodowane niechęcią do zwracania na siebie uwagi. Mimo tego, że – jak mi się wydaje – nie widać po mnie za bardzo mojego problemu, to jednak bardzo mi on doskwiera. Nawet jeśli, gdy już przyjdzie co do czego, nie widać po mnie strachu, to gdy tylko mogę, zazwyczaj unikam kontaktu z ludźmi i dlatego czuję się samotny. Wielokrotnie zdarzało mi się tracić dobre relacje przez irracjonalne poczucie zażenowania, które kazało mi się odcinać od znajomych na zbyt długi czas. Czuję potrzebę kontaktu z innymi ludźmi, a mimo to zazwyczaj moja „blokada” jest zbyt silna, abym ją opanował. I pomimo tego, że cierpię z powodu kontaktów z ludźmi, najgorsze momenty przychodzą, kiedy jestem sam – rozpamiętywanie spotkań, poczucie irracjonalnego strachu, drżenie ciała, skurcze mięśni, natręctwa, tiki, konieczność zamknięcia oczu, czasami również kłopoty z oddychaniem czy nieumiejętność wypowiedzenia choćby jednego słowa. Utrudnia mi to codzienne życie, choćby wywiązywanie się z codziennych obowiązków – takie stany często uniemożliwiają mi skupienie się na pracy, co jest tym bardziej uciążliwe, że takie chwile słabości czasami potrafią pojawiać się nawet codziennie. Opanowujące mnie w takich chwilach uczucie opisałbym: „To tak, jakby siedzieć na rozpadającej się tratwie, która dryfuje na środku oceanu. Nie widać lądu, powoli też zaczyna się robić ciemno. Człowiek ma przytłaczającą świadomość, że pod nim znajduje się zimna i bezkresna pustka, a w ostatnich promieniach słońca widzi, że na horyzoncie zbierają się czarne chmury”.
Czasami mam wrażenie, że „jakoś sobie poradzę”. Innym razem czuję się kompletnie bezsilny. Wydaje mi się, że opisany przeze mnie problem silnie wpływa na poziom mojego cieszenia się życiem – już niemal całkiem brak mi ambicji, bo w obliczu mojego problemu na razie bardziej myślę o tym, by jakoś dalej trwać, niż aby np. realizować jakieś swoje marzenia. Czuję się też nieatrakcyjny oraz ogólnie nieodpowiedni do pełnienia roli partnera, co całkowicie odbiera mi pewność siebie w kontekście romantycznych relacji. W całej tej bezsilności, samotności i często nieuzasadnionym poczuciu zażenowaniu coraz częściej myślę nawet, że chciałbym po prostu zniknąć. Wydaje mi się, że najwyższy czas zasięgnąć pomocy – nie wiem jeszcze tylko, gdzie mam jej szukać. Może uda mi się znaleźć tutaj jakieś wskazówki? Psycholog? Psychiatra? A może doszukuję się problemów tam, gdzie ich nie ma?
Drogi Autorze,
To, co Pan opisuje brzmi jak ogromne wyzwanie. Zdaje się, że trafnie Pan zauważył, że czas zasięgnąć pomocy. Często najbardziej skuteczne będzie połączenie leczenia lekami od lekarza psychiatry z psychoterapią. Proponowałabym konsultację z psychoterapeutą, który oceni i nazwie to, co się z Panem dzieje. Jeśli wolałby Pan zacząć od konsultacji z lekarzem psychiatrą jest to również dobry pomysł, lekarz pomoże ustabilizować nastrój, dzięki czemu praca psychoterapeutyczna może być łatwiejsza do podjęcia. Pozdrawiam, MD
Witam,
Jestem w związku z osobą chorującą na depresje. Osoba jest stałe zmartwiona, zmęczona oraz brak u niej chęci na zrobienie czegokolwiek. Jest w kontakcie z terapeutą, choć dopiero jedna wizyta za nim. Mówi, że jest wypalony w związku, ale mnie kocha i nie wie czy lepszym rozwiązaniem jest rozstanie czy zostanie w związku. Widzę, że związek nie jest głównym problemem, ponieważ partner ma męcząca prace (narzeka na nią) oraz studiuje zaocznie. Moje pytanie brzmi, czy to wypalenie może być skutkiem depresji? I co w takiej sytuacji ja jako osoba najbliższa mogę dla Niego zrobić? Wspierać i czekać?
Dobrym rozwiązaniem może być zadbanie o siebie w tym czasie.
Osoba chorująca na depresję widzi świat przez „depresyjne okulary”, czasami ciężko odróżnić swoje depresyjne myśli od rzeczywistości.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.
Gabinet Psychologiczny Martyna Dutkiewicz
Ceny niektórych usług mogą zależeć od indywidualnego przypadku. Po umówieniu wizyty możesz mnie zapytać o cenę konkretnej usługi, wysyłając bezpośrednią wiadomość. Zarezerwuj dogodny termin już teraz.
Przewidywany czas odpowiedzi:
