Zdjęcie dziecka z ADHD w słuchawkach

Czy dzieci są naprawdę niegrzeczne?

Napisano przez w Psychologia18 czerwca 2018 Brak komentarzy.

Twoje dziecko jest głośne, złości się, płacze, sprzeciwia i jest nieposłuszne, smyk wyraża swoje emocje z dużą ekspresją. W końcu dochodzisz do wniosku, że masz niegrzeczne dziecko. Pragniesz, aby maluch był podporządkowany i ułożony, po prostu grzeczny. Tymczasem dzieci w naturalny sposób okazują emocje i robią to tak jak potrafią.

 

Po co w ogóle są te emocje?

Poprzez grymasy i płacz, dziecko komunikuje swoje niezadowolenie. Skoro nie potrafi zwerbalizować swoich potrzeb i niezgody na to co się dzieje, robi to poprzez mowę niewerbalną.

Kiedy się złości motywuje się do przeciwstawienia się temu z czym może się nie zgadzać, gdy jego interes jest zaniedbany. Dzieci po prostu mogą instynktownie czuć, że mają swoją racje, ich granice są przekraczane, mają inne potrzeby.

 

Złość nie jest zła.

Zaprzeczając lub próbując stłumić emocje dziecka, burzysz ich wewnętrzne rozumienie otaczającego go świata. Utrudniasz mu rozpoznawanie własnych potrzeb, uniemożliwiasz poznawanie samego siebie. Dziecko w życiu dorosłym stanie się uległe wobec innych, albo trudno będzie zrozumieć mu punkt widzenia drugiej osoby. Może mieć przekonanie, że inni wiedzą lepiej, albo nie będzie potrafiło być elastyczne w relacji, bo za wszelką cenę będzie chciało mieć swoją racje. Takie mogą być konsekwencje tłumienia lub zaprzeczania u dziecka emocji.

 

Pomóżmy dziecku przejść przez ten burzliwy okres.

To co możemy konstruktywnego zrobić z emocjami – to je rozpoznać i zrozumieć. Zamiast oceniać dziecko, że „jest niegrzeczne” znajdź tego przyczynę i zakomunikuj mu to,  nazwij to co z dzieckiem w danym momencie się dzieje „widzę, że się na mnie złościsz, ponieważ nie kupiłam Ci dziś zabawki”. Kolejnym krokiem do oswojenia emocji będzie, uprawomocnienie emocji dziecka i logiczne wytłumaczenie swoich decyzji „wiem, że ci przykro z tego powodu, ale nie mogę kupować wszystkiego co Ci się podoba”. Maluchy lubią wiedzieć, że mogą mieć wybór w każdej sytuacji. Możesz więc stworzyć mu alternatywę mówiąc: „mogę Ci kupić tę rzecz, na okazję która się nadarzy, albo pomyśl czy chciałbyś dostać coś innego”. Może się okazać, że wybierze źle, ale będzie to jego wybór. Dziecko dzięki dokonywaniu decyzji poznaje samego siebie oraz swoje preferencje.