mgr Rafał Lustig

Kim jestem?

• Ukończyłem z wyróżnieniem studia magisterskie na kierunku psychologia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

• Po studiach uzyskałem wykształcenie psychoterapeutyczne w trakcie 4-letniego, całościowego szkolenia w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, akredytowanego przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. W Towarzystwie tym posiadam status psychoterapeuty w trakcie procesu certyfikacji.

• Uczestniczyłem w kilku seminariach z zakresu diagnozy i pracy z traumą. Nie korzystam z metod psychotraumatologii, ale seminaria te uwrażliwiły mnie na specyfikę mechanizmów dysocjacji i pracy z traumą.

• Od początku mojej drogi zawodowej kierowałem się w stronę myślenia psychoanalitycznego. Obecnie uczęszczam na 2 rok całościowego, 4-letniego Studium Psychoterapii Psychoanalitycznej w Krakowskiej Szkole Psychoterapii Psychoanalitycznej, akredytowanego przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej.

• Posiadam 10 lat doświadczenia: począwszy od pracy w charakterze psychologa w szpitalu psychiatrycznym w Mosznej, przez prowadzenie psychoterapii indywidualnej i grupowej w kilku Poradniach Zdrowia Psychicznego, po pracę w gabinecie prywatnym, który prowadzę od 2016 roku.

Dla kogo?

• Prowadzę psychoterapię osób dorosłych borykających się z zaburzeniami lękowymi (nerwicami), nastroju i osobowości, w pewnych okolicznościach także psychosomatycznymi i psychotycznymi.

• Pracuję także z osobami cierpiącymi z powodu traumy (zaburzenia dysocjacyjne, PTSD), jeśli w trakcie konsultacji uznam, że proponowana przeze mnie metoda będzie dla nich korzystna.

• Pomagam zrozumieć powtarzające się trudności w relacjach, uciążliwe schematy działania, trudności wynikające z ważnych zmian życiowych.

Jak pracuję?

Opieram się na psychoanalitycznym rozumieniu człowieka, leczenia i relacji terapeutycznej, kształtowanym we współczesnym nurcie teorii relacji z obiektem. Podejście psychoanalityczne wychodzi z założenia o dominującej roli nieświadomego w kształtowaniu naszych uczuć, myśli i zachowań. Wewnętrzny, nieświadomy świat jest zatem poddawany analizie w celu zrozumienia przyczyn trudności, z którymi boryka się dana osoba. To, co nieświadome, ujawnia się w tym, co swobodnie przychodzi do głowy (zwykłe codzienne sytuacje, objawy, wrażenia płynące z ciała, relacje z bliskimi, skojarzenia, sny), ale też w samej relacji terapeutycznej. Oba te źródła wiedzy o nieświadomym poddawane są refleksji w terapii psychoanalitycznej. Dlatego zachęcam do swobodnego wypowiadania wszystkich myśli, skojarzeń, snów i wrażeń pojawiających się w trakcie sesji, także tych związanych z procesem terapii i moją osobą. Pomaga to zrozumieć wewnętrzny, nieświadomy świat osoby i stopniowo go przekształcać.

Pracuję w ramach terapii psychoanalitycznej, co wiążę się z klarownymi zasadami, jednoznacznie ustaloną rolą terapeuty, skupieniem na nieświadomym znaczeniu tego, co mówi pacjent/ka i co dzieje się w sesjach. Głębokość takiej pracy wymaga większej częstotliwości sesji niż w przypadku innych nurtów terapeutycznych, dlatego zalecam co najmniej 2 spotkania w tygodniu. Częstotliwość taka pozwala utrzymać ciągłość relacji terapeutycznej i chroni znaczenia, wyłaniające się w sesjach, przed nieuchronnym rozmyciem. W uzasadnionych przypadkach pracuję w trybie 1 sesji w tygodniu. Wówczas poziom głębokości pracy siłą rzeczy zbliża się do metody psychodynamicznej, choć nadal staram się korzystać z psychoanalitycznego zaplecza. Pracuję twarzą w twarz, nie stosuję kozetki.

Moją pracę poddaję regularnej, częstej superwizji, w wymiarze 4h miesięcznie.

Konsultacje

Konsultacje to szczególny, wrażliwy moment pierwszego kontaktu. Z jednej strony ujawni się w nich trudność, z którą zgłasza się pacjent/ka, co umożliwi mi pierwsze spotkanie z nimi. Z drugiej strony pacjent/ka będzie mieć okazję doświadczyć tego, jakim jestem terapeutą, w jaki sposób myślę i funkcjonuję w roli psychoterapeuty. W nurcie psychoanalitycznym konsultacje nie prowadzą do wyczerpującego opisu, a tym bardziej opracowania, ponieważ uważamy, że nie jest to możliwe. Prawdopodobnie powstanie pierwszy zarys, który z całą pewnością ulegnie wielokrotnym przekształceniom w toku terapii. Jednak te pierwsze 3-4 spotkania przybliżą odpowiedzi na kluczowe pytania: czy jest szansa, że pomogę danej osobie? czy Pan/i uzna, że chce podjąć psychoterapię u mnie? Jeśli konsultacje przebiegną pomyślnie położą podwaliny pod przyszłe zaufanie i współpracę, niezbędne na trudnej drodze odkrywania i przekształcania umysłu.