Zostałam zgwałcona i molestowana kilka razy. Nie mogę przestać o tym myśleć. Chciałabym normalnie ży

Dzień dobry. To duży i ważny krok, że zdecydowała się Pani napisać o swoim bardzo bolesnym doświadczeniu. Gdyby spróbowała Pani podjąć terapię, do której zachęcam, będzie Pani decydować kiedy, w jaki sposób i ile Pani powie terapeucie. Ma Pani prawo mówić to, co Pani chce i na co jest gotowa, nikt nie może i nie powinien oczekiwać więcej niż jest Pani gotowa powiedzieć. To nie musi być od razu, ważne jest zbudowanie zaufania i poczucie bezpieczeństwa - wtedy powinno być trochę łatwiej. Życzę Pani osiągnięcia możliwego spokoju i odwagi do podjęcia tego trudnego, ale dającego nadzieję kroku. Pozdrawiam ciepło, Krzysztof Robacki

Witam, pierwszy krok, który Pani podjęła pisząc, może być początkiem działań samopomocowych. Pomimo obaw jakie są w Pani zachęcam do podjęcia psychoterapii. Poprzez pracę własną osiągnie Pani spokój ducha. Proszę pamiętać, że psychoterapeuta jest dla Pani a nie odwrotnie. Wobec tego to Pani decyduje co, kiedy i czy w ogóle będzie mówić na temat doświadczeń jakie miały miejsce. Być może, za jakiś czas zechce Pani opowiedzieć swoją historię. Wówczas terapeuta będzie obok.
Pozdrawiam serdecznie.

To, co Pani przeżyła, jest niezwykle bolesnym doświadczeniem – i samo to, że odważyła się Pani o tym napisać, jest ogromnym krokiem i dowodem siły. Trauma po gwałcie i molestowaniu nie znika sama, ale tak – można wrócić do życia, w którym ból nie dominuje codzienności. Terapia nie zawsze musi polegać na szczegółowym opowiadaniu swojej historii – istnieją podejścia, które koncentrują się bardziej na pracy z emocjami, ciałem i teraźniejszością (np. EMDR, terapia skoncentrowana na traumie), pozwalając stopniowo odzyskać poczucie bezpieczeństwa i kontroli.

Najważniejsze jest, by nie zostawała Pani z tym sama – warto skontaktować się z psychoterapeutą, który ma doświadczenie w pracy z traumą seksualną, lub ze specjalistyczną organizacją wspierającą osoby po przemocy. To droga trudna, ale możliwa – krok po kroku.

Proszę pamiętać: nie jest Pani winna temu, co się stało. Zasługuje Pani na życie w poczuciu bezpieczeństwa i spokoju. Szansa na powrót do takiego życia istnieje.

Pozdrawiam,
Bogusław Kwitkowski
atencja.online

To, że szukasz dla siebie wsparcia, jest niezwykle (od)ważnym i ogromnym krokiem w kierunku powrotu do równowagi. Terapia, w przypadku doświadczenia traumy, wcale nie musi opierać się głównie na rozmowie. Obecnie, są już dostępne inne formy terapii, które pomagają wrócić do siebie po doświadczonej traumie, poprzez bezpieczną pracę z ciałem - we własnym tempie i z wrażliwością na Twoje granice. Najbardziej umocowaną w naukowych dowodach, jest terapia traumy - EMDR - tj. terapia odwrażliwiania i przetwarzania za pomocą ruchu gałek ocznych.
Pomocną, choć wymagającą dalszych badań, może też być tzw. Somatic Experiencing czy TRE - skupiają się one na odzyskaniu kontaktu z własnym ciałem, regulacji napięcia i odzyskaniu poczucia bezpieczeństwa, poprzez uważną pracę z doświadczeniami płynącymi z ciała/układu nerwowego.
Najważniejsze, byś wybrała formę wsparcia, w której poczujesz się najbardziej komfortowo i bezpiecznie. I tak, przy odpowiednim wsparciu i pracy terapeutycznej, jest duża szansa powrotu do "normalnego życia", pomimo doświadczonej traumy - czego Ci serdecznie życzę.