Witam. W tym roku mam 34 lata i od wielu lat mam problemy z nawiązywaniem relacji z kobietami. Ilekr

Dziękuję, że Pan się tym podzielił. Z psychodynamicznego punktu widzenia, warto zastanowić się, jak Pana wcześniejsze doświadczenia – zwłaszcza te z dzieciństwa i młodości – mogą wpływać na obecne trudności w nawiązywaniu relacji. Często wzorce relacyjne, które tworzymy w dzieciństwie, nieświadomie kształtują nasze zachowania w dorosłym życiu. Czy zauważył Pan, jak wcześniejsze doświadczenia odrzucenia lub braku akceptacji mogły wpłynąć na Pana postrzeganie siebie i innych?

Innym ważnym aspektem może być przyjrzenie się Pana oczekiwaniom wobec relacji. Czasami nieuświadomione lęki lub mechanizmy obronne mogą powodować, że unikamy bliskości, mimo że bardzo jej pragniemy. Czy zastanawiał się Pan, czy w Pana przypadku mogą istnieć takie wzorce lub obawy, które mogą utrudniać nawiązywanie głębszych więzi?

Czy jest Pan gotów na głębszą refleksję nad tymi obszarami, aby lepiej zrozumieć źródło swoich trudności i wprowadzać zmiany w sposobie budowania relacji? Jeżeli tak to zapraszam na konsultację.

Dzień dobry,

trudności w Pana relacjach z kobietami mogą wynikać z pewnych czynników, które można by było dokładniej zaobserwować podczas wizyt z psychologiem lub psychoterapeutą. Opis zachęca do rozwinięcia tematu i głębszego zbadania poszczególnych relacji. Jak długo trwały, jak wyglądało odrzucenie, z iloma potencjalnymi partnerkami Pan rozmawiał.

Trudność w relacjach może wynikać z braku pewności siebie, ale i w sposobie budowania tych relacji, a opis nie dostarcza wystarczających informacji.

Zachęcam do spotkania z psychologiem lub psychoterapeutą. Podczas wizyt będzie można zgłębić dokładniej przyczynę trudności z jakimi się Pan zmaga.

Pozdrawiam,
Krystiana Cieślik

Jako psycholog i psychoterapeuta pracuję z osobami doświadczającymi cierpienia ze względu na trudne doświadczenia z nawiązywaniem relacji z kobietami, przeżywającymi podobne doświadczenia. Tak, to niestety dość częste zjawisko. Praca tu wymaga delikatności i terapeutycznie czułego zajęcia się rożnymi wątkami.

W takich sytuacjach często potrzebne jest choćby czasowe wsparcie psychologiczne. Czy ma Pan gotowość rozeznać się w sytuacji,  zadbać o siebie?

Jeśli tak, to polecam psychoterapię u siebie. Pracowałam  z wieloma osobami doświadczającymi niefunkcjonalnych więzi umiem pracować z tymi zjawiskami i dzięki moim fantastycznym pacjentom mam w tym obszarze naprawdę sporo sukcesów.

Można umówić się do mnie na konsultację poprzez portal Znany Lekarz.
Trzymałam kciuki za dobre decyzje. Wszystkiego dobrego!
Agnieszka vel Gloria Zdrzalik, Psycholog, psychoterapeuta

To, że po wielu doświadczeniach odrzucenia czuje Pan zmęczenie, smutek i zwątpienie, jest bardzo zrozumiałe — szczególnie gdy potrzeba bliskości od lat pozostaje niespełniona. Często jednak po dłuższym czasie samotności człowiek zaczyna podchodzić do relacji z dużym napięciem, lękiem przed kolejnym odrzuceniem albo poczuciem, że „coś jest ze mną nie tak”, a to może nieświadomie wpływać na sposób bycia w kontakcie z innymi. Problem zwykle nie polega na „braku odpowiedniej metody” poznania kobiety, ale bardziej na tym, jak człowiek przeżywa siebie w relacji i czego oczekuje od drugiej osoby. W psychoterapii można przyglądać się temu, jakie doświadczenia, przekonania czy emocje uruchamiają się w bliskości i dlaczego relacje stają się źródłem tak silnego cierpienia. Ważne też, żeby nie sprowadzać swojej wartości wyłącznie do tego, czy jest Pan w związku — samotność boli, ale nie definiuje Pana jako człowieka. Czasem dopiero kiedy człowiek zaczyna czuć się trochę bezpieczniej sam ze sobą, relacje z innymi stają się mniej rozpaczliwym poszukiwaniem ratunku, a bardziej prawdziwym spotkaniem. Zapraszam serdecznie :)