Witam serdecznie, mam pytanie dotyczące mojego synka.. Więc tak ma on 2 latka i 3 miesiące z jego oj

Dzień dobry. Na takie pytania nie ma gotowych odpowiedzi, ponieważ każda sytuacja jest inna. Kluczowym wydaje się być to, że to syn sam zainicjował taką formę nazywania Pani partnera; potrzeba mówienia do niego "tato" wypłynęła od dziecka i może świadczyć o tym, że tak go traktuje (tym bardziej, jeśli kontakty z ojcem biologicznym są ograniczone - dla dwulatka tatą w potocznym rozumieniu może być ten mężczyzna, z którym spędza on więcej czasu). W celu dokładniejszej analizy sytuacji i wypracowaniu najlepszych dla Pani rodziny rozwiązań można omówić problem z psychologiem, który indywidualnie przyjrzy się wszystkim okolicznościom i pomoże Państwu w rozwiązaniu wątpliwości, o których Pani pisze. Pozdrawiam Bartosz Neska

Dzień dobry, w wieku 2 lat dziecko nie rozumie jeszcze w pełni znaczenia ról rodzinnych. Najczęściej używa słowa „tata” wobec osoby, z którą czuje się bezpiecznie, która się nim opiekuje, bawi i jest obecna w jego codziennym życiu. Nie musi to oznaczać, że „zastępuje” biologicznego tatę. Nie zachęcałabym jednak do celowego utrwalania takiego sposobu zwracania się do partnera. Warto pozwolić, aby relacja rozwijała się naturalnie, jednocześnie nie zawstydzając ani nie poprawiając synka za każdym razem, gdy użyje słowa „tata”. W tym wieku mogłoby to być dla niego niezrozumiałe. Z czasem, wraz z rozwojem dziecka, będzie można spokojnie tłumaczyć, że ma tatę biologicznego oraz osobę, która również jest dla niego ważna i na co dzień uczestniczy w jego wychowaniu. Dzieci są w stanie zrozumieć takie relacje, jeśli dorośli mówią o nich spokojnie i bez wzajemnego oceniania. Najważniejsze jest, aby synek nie miał poczucia, że musi wybierać między jedną a drugą ważną osobą. Dziecko może kochać i być przywiązane do więcej niż jednego dorosłego, a jego poczucie bezpieczeństwa buduje przede wszystkim przewidywalność, ciepło i dobra atmosfera wokół tych relacji. Jeśli pojawiają się wątpliwości dotyczące tego, jak rozmawiać z dzieckiem o rodzinie po rozstaniu rodziców lub jak wspierać je w budowaniu relacji z obiema ważnymi dla niego osobami, zapraszam na konsultację psychologiczną. Pracuję z rodzinami w podobnych sytuacjach i wspólnie możemy przyjrzeć się temu, jakie rozwiązania będą najbardziej wspierające dla dziecka. Konsultacje prowadzę zarówno online, jak i stacjonarnie. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka