Witam. Poznałem Dziewczynę, która jest jeszcze Dziewicą , chociaż błonę dziewiczą ma usuniętą chirur

Rozumiem, że sytuacja, którą opisuje Pani partnerka, budzi wiele lęków i emocjonalnych blokad związanych z intymnością. Doświadczenia, które przeżyła, w tym bolesne sytuacje w trakcie leczenia, mogą powodować głęboki niepokój i obawy przed bliskością, co utrudnia swobodne cieszenie się intymnością. Z psychologicznego punktu widzenia niezwykle ważne jest, aby stworzyć atmosferę pełną wsparcia, zrozumienia i empatii. Kluczowym elementem jest otwarta, delikatna komunikacja, w której obie strony mogą wyrazić swoje uczucia, lęki oraz oczekiwania, bez poczucia osądzania. Pomocne może być stopniowe budowanie bliskości – rozpoczęcie od form niewerbalnych, które wzmacniają poczucie bezpieczeństwa i zaufania, a następnie przechodzenie do bardziej intymnych kontaktów, dostosowując tempo do komfortu partnerki. Wsparcie psychoterapeuty, specjalizującego się w pracy z traumą i problemami seksualnymi, może być bardzo pomocne w przepracowaniu negatywnych doświadczeń oraz w odbudowie pozytywnego obrazu własnej seksualności. Takie podejście może stopniowo umożliwić partnerce odzyskanie poczucia własnej wartości i bezpieczeństwa, co jest kluczowe dla tego, aby intymność stała się źródłem przyjemności, a nie lęku.

Dzień dobry,

bardzo dziękuję za Pana pytanie – widać w nim dużo delikatności, troski i empatii wobec partnerki, co już jest najlepszym punktem wyjścia do zbudowania bezpiecznej, wspierającej relacji intymnej.

W przypadku kobiet po zabiegach związanych z endometriozą, szczególnie endometriozą głęboko naciekającą, współżycie może wiązać się z bólem (tzw. dyspareunią), wynikającym zarówno z czynników fizjologicznych (blizny, napięcie mięśni dna miednicy, nadwrażliwość tkanek), jak i psychologicznych (lęk przed bólem, wstyd, negatywne doświadczenia w szpitalu, napięcie emocjonalne).

Warto pamiętać, że w takich sytuacjach kluczowe jest tempo i poczucie bezpieczeństwa – nie samo „współżycie”, ale tworzenie przestrzeni, w której kobieta ma prawo do zatrzymania się, komunikowania swoich potrzeb i uczuć.

Kilka wskazówek, które mogą pomóc:

Rozmowa i zaufanie – ważne, by partnerka czuła, że ma pełną kontrolę nad sytuacją i że każdy krok może zatrzymać.

Nawilżenie – zastosowanie dobrej jakości lubrykantu na bazie wody lub silikonu może zmniejszyć tarcie i uczucie dyskomfortu.

Pozycje – często bardziej komfortowe bywają takie, które pozwalają kobiecie kontrolować głębokość penetracji (np. pozycja „na jeźdźca” lub boczna).

Stopniowość – można zacząć od bliskości bez penetracji, skupionej na przyjemności i relaksie, nie na „celu”.

Relaksacja i praca z ciałem – pomocna bywa fizjoterapia uroginekologiczna lub terapia mięśni dna miednicy.

Z perspektywy psychoterapeutycznej, jeśli pojawia się lęk, napięcie, blokada emocjonalna po doświadczeniach w szpitalu, warto rozważyć konsultację z psychoterapeutą lub seksuologiem. W bezpiecznej rozmowie można przepracować wstyd, stres i lęk związany z bólem czy presją.

Jeśli Pana partnerka chciałaby otrzymać wsparcie w spokojnym, empatycznym procesie pracy z emocjami i lękiem wokół bliskości – zapraszam do kontaktu. W terapii poznawczo-behawioralnej oraz seksuologicznej można skutecznie pomóc w budowaniu poczucia bezpieczeństwa i odzyskiwaniu zaufania do własnego ciała.

Z serdecznym pozdrowieniem,
Magdalena Kasprzak
psycholog | psychoterapeuta poznawczo-behawioralny (w trakcie szkolenia) | seksuolog