Witam, (poprawiona wersja na sugestię od Państwa specjalisty) Jaka wygląda "skala" cierpienia wynikł

Jak wygląda "skala" cierpienia wynikła z deprywacji i abstynencji seksualnej osób osadzonych w więzieniach?

4 odpowiedzi


To nie jest miejsce na pomoc w pisaniu dysertacji, czy odrabianiu prac domowych tylko na pomoc dla osób cierpiących na różnego rodzaju choroby.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Cierpienie wynikające z deprywacji i abstynencji seksualnej w więzieniu może być różnie odczuwane w zależności od wielu czynników, takich jak długość kary, wcześniejsze doświadczenia seksualne, poziom potrzeby bliskości, osobowość, sposób radzenia sobie z frustracją oraz dostępne strategie adaptacyjne. Nie ma jednej "skali" cierpienia, ponieważ każdy osadzony może doświadczać tego inaczej. Można jednak wyróżnić kilka poziomów wpływu tej deprywacji na funkcjonowanie psychiczne i emocjonalne: Brak istotnego wpływu – Niektórzy osadzeni mogą nie odczuwać silnego cierpienia związanego z brakiem kontaktów seksualnych. Może to wynikać z różnych czynników, takich jak niskie potrzeby seksualne, wcześniejsze przyzwyczajenie do celibatu (np. osoby duchowne), zdolność do sublimacji popędu (np. przez sport, pracę, rozwój intelektualny), czy po prostu brak dużego przywiązania do sfery seksualnej. Umiarkowana frustracja i napięcie – W tym przypadku brak aktywności seksualnej prowadzi do uczucia dyskomfortu, rozdrażnienia, a czasem napięcia emocjonalnego. Osadzeni mogą próbować sobie radzić poprzez masturbację, fantazje seksualne, większe zaangażowanie w aktywność fizyczną lub znalezienie innych sposobów regulacji napięcia. Silne napięcie psychiczne i emocjonalne – U osób, dla których seks pełnił ważną rolę w regulacji emocji i poczuciu własnej wartości, deprywacja może powodować większy stres, objawy drażliwości, trudności ze snem, a nawet agresję. Może to prowadzić do zwiększonego poziomu frustracji, konfliktów z innymi osadzonymi lub prób kompensacji przez inne zachowania (np. hazard, ćwiczenia, dominację nad innymi). Problemy z tożsamością i relacjami interpersonalnymi – W przypadku długoterminowej izolacji mogą pojawić się trudności z budowaniem bliskości, zmiany w postrzeganiu własnej seksualności oraz lęki związane z powrotem do życia poza murami więzienia. Osoby, które przez lata nie miały kontaktów seksualnych, mogą odczuwać obawy przed ponownym angażowaniem się w relacje intymne, mieć obniżone poczucie atrakcyjności lub trudności z ponownym dostosowaniem się do norm społecznych dotyczących związków. Zaburzenia psychiczne związane z deprywacją seksualną – W skrajnych przypadkach, zwłaszcza przy długotrwałym odosobnieniu, może dojść do rozwoju zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych związanych z seksualnością, natrętnych myśli, kompulsywnej masturbacji lub nawet trudności w kontrolowaniu popędu, co może prowadzić do niewłaściwych zachowań po wyjściu na wolność. Warto zauważyć, że deprywacja seksualna rzadko działa jako jedyny czynnik powodujący cierpienie. Bardziej wpływa na to ogólna sytuacja więzienna – brak bliskości, utrata autonomii, stres związany z odosobnieniem i przebywanie w środowisku pełnym napięć. Osadzeni mogą też rozwijać różne mechanizmy radzenia sobie – od akceptacji sytuacji, przez skupienie się na innych aktywnościach, po nawiązywanie relacji emocjonalnych lub seksualnych z innymi osadzonymi. W przypadku niektórych więzień istnieją regulacje dotyczące możliwości widzeń intymnych z partnerem, co może zmniejszać poziom deprywacji w dłuższych wyrokach. Podsumowując, cierpienie wynikające z abstynencji seksualnej w więzieniu nie jest jednorodne – zależy od indywidualnych predyspozycji, wcześniejszych doświadczeń i mechanizmów radzenia sobie, a także od warunków panujących w danym zakładzie karnym.


Dzień dobry. Odpowiadając rzeczowo: nie istnieje jedna „skala” cierpienia w sensie liczbowym (np. jak skala bólu fizycznego), ale istnieją dobrze opisane skutki psychiczne, emocjonalne i społeczne tej deprywacji, a także próby ich jakościowego i ilościowego opisu. „Skala cierpienia” z powodu seksualnej deprywacji w więzieniach jest: -realna i znacząca, -zróżnicowana indywidualnie, -często porównywalna z cierpieniem wynikającym z braku wolności emocjonalnej, - łagodzona przez relacje emocjonalne, terapię i intymne widzenia. Nie jest to więc tylko kwestia popędu, lecz także głębokiej potrzeby bliskości i godności cielesnej.

mgr Justyna Kuś

mgr Justyna Kuś

psychoterapeuta

Bydgoszcz

Umów wizytę

Dzień dobry, na skali cierpienia się nie znam ale znam się na 500 emocjach, które występują u każdego człowieka. Zazwyczaj znamy tylko podstawy emocji dlatego pojawiają się w Nas takowe pytania. Polecam odpowiedniego psychoterapeutę systemowego, który zna się na 500 emocjach a nie tylko na podstawach. Pozdrawiam

mgr Patryk Gonder

mgr Patryk Gonder

psychoterapeuta

Rydułtowy

Umów wizytę

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.