Witam, od pewnego czasu zmagam się z problemem "wyłączania się". Mianowicie gdy ktoś do mnie coś mów

Warto byłoby skonsultować się z psychologiem klinicznym z uwagi na niepokojące objawy, które Pani opisuje. Bez pogłębionych badań trudno wnioskować co może Pani dolegać. Pozdrawiam. Karolina Krysiewicz-Kamrowska psycholog kliniczny

Na pewno warto podejść do tematu z różnych stron. Jeśli kwestie neurologiczne zostały wykluczone, warto może zorientować się także od strony psychiatry i psychologa, bo z opisu jednoznacznie nie można orzec, co może być przyczyną. Może to być przemęczenie, zbyt duża presja, zbyt dużo spraw i myśli jednocześnie, robienie w życiu zbyt dużej ilości spraw, których nie chce się robić lub też może być wiele innych przyczyn, ale tym obszarom przyjrzałbym się w pierwszej kolejności, przynajmniej na podstawie tych informacji, jakie zostały udzielone do tej pory. Dobry specjalista (lub kilku, jeśli należałoby się udać zarówno do psychologa, jak i psychiatry) powinien udzielić właściwego wsparcia i ewentualnie pokierować do właściwego specjalisty dalej. Do tematu podszedłbym "na spokojnie", ale jednocześnie nie bagatelizując sprawy, żeby temat nie został odłożony i zostawiony samemu sobie, żeby problem się nie nasilił jeszcze bardziej.

Dzień dobry, Twoje objawy są dość złożone i mogą mieć wiele przyczyn. Skoro badania neurologiczne nie wykazały żadnych nieprawidłowości, warto rozważyć inne możliwe przyczyny, które mogą wpływać na Twoje samopoczucie i koncentrację. Oto kilka możliwych przyczyn: Stres i Przeciążenie: Jesteś w klasie maturalnej, co może być bardzo stresujące. Przeciążenie nauką, presja osiągnięć i brak odpowiedniego odpoczynku mogą prowadzić do uczucia zmęczenia, problemów z koncentracją i pamięcią. Brak Snów: Niedostateczna ilość snu lub niska jakość snu mogą powodować chroniczne zmęczenie, problemy z koncentracją i pamięcią. Upewnij się, że śpisz wystarczająco długo każdej nocy i że sen jest regenerujący. Problemy Psychiczne: Objawy, które opisujesz, mogą być związane z problemami psychicznymi takimi jak depresja, lęki, czy zaburzenia uwagi (np. ADHD). Warto porozmawiać z psychologiem lub psychiatrą, którzy mogą pomóc w diagnozie i leczeniu. Niedobory Żywieniowe: Niewłaściwa dieta, brak ważnych witamin i minerałów (np. żelazo, witaminy z grupy B) mogą prowadzić do zmęczenia i problemów z koncentracją. Zrównoważona dieta i ewentualne suplementy mogą być pomocne. Problemy Hormonalne: Zaburzenia hormonalne, takie jak problemy z tarczycą, mogą również wpływać na Twoje samopoczucie. Warto skonsultować się z endokrynologiem i wykonać odpowiednie badania krwi. Zaburzenia Neurologiczne i Psychosomatyczne: Nawet jeśli podstawowe badania neurologiczne nic nie wykazały, może być warto przeprowadzić bardziej szczegółowe testy, albo rozważyć możliwość zaburzeń psychosomatycznych, które mogą być reakcją na stres. Ważne jest, aby nie ignorować tych objawów i kontynuować poszukiwania przyczyn. Proponuję skonsultować się z lekarzem rodzinnym, który może pokierować Cię do odpowiednich specjalistów, takich jak psycholog, psychiatra, dietetyk czy endokrynolog. Dobrze jest także prowadzić dziennik, w którym zapisujesz swoje objawy, styl życia, dietę, ilość snu i sytuacje stresujące, co może pomóc w identyfikacji wzorców i możliwych przyczyn problemów.

Brzmi to jak stan dużego przeciążenia, szczególnie że jesteś w klasie maturalnej i opisujesz zmęczenie, problemy z koncentracją, pamięcią oraz takie momenty nieobecności. Skoro neurologicznie nic nie wyszło, to warto brać pod uwagę, że układ nerwowy może być po prostu przeciążony stresem, presją i długotrwałą mobilizacją. Takie wyłączanie się pojawia się czasem przy silnym napięciu, przemęczeniu, lęku albo obniżonym nastroju. Człowiek niby słucha i jest obecny, ale nagle pojawia się pustka w głowie, trudno utrzymać uwagę i potem trudno odtworzyć, co się działo chwilę wcześniej. To nie jest kwestia braku chęci czy „lenistwa”, tylko raczej sygnał, że system poznawczy jest przeciążony. Do tego dochodzi zmęczenie i poczucie ciężkiej głowy, które też często towarzyszą takiemu stanowi. Im większa presja, żeby się skupić i „działać normalnie”, tym paradoksalnie trudniej to wychodzi, bo napięcie jeszcze bardziej blokuje koncentrację. W Twojej sytuacji to wygląda bardziej na reakcję organizmu na długotrwały wysiłek i stres niż na coś neurologicznego, zwłaszcza że badania były prawidłowe. Nie oznacza to, że trzeba to ignorować, tylko raczej że warto spojrzeć na to jako na sygnał przeciążenia, który zaczyna wpływać na pamięć i uwagę.