Witam. Od jakiegoś czasu mam problem z moim prawie 3 letnim synem. Bardzo często wybucha złością o n

Witam serdecznie, Możliwych powodów tej sytuacji może być kilka, natomiast z Pani obserwacji rysuje mi się obraz trzylatka u którego wystąpiła nadwrażliwość słuchowa. Tak jak Pani napisała – gdy inne dzieci głośniej się zachowują, synek zaczyna płakać – jest to reakcja obronna w odpowiedzi na zbyt duży hałas. Jeśli nie zauważyła Pani wcześniej u synka objawów nadwrażliwości na dźwięki – to jest możliwość, że pojawiła się ona w sytuacji konkretnego zdarzenia. Wydarzenia które generuje więcej hałasu niż dotychczas np. rozpoczęcie edukacji przedszkolnej, uczestniczenie w zajęciach które naturalnie są „głośniejsze” jak np. zajęcia taneczne, bądź udział w zdarzeniu w którym wydarzyło się coś niespodziewanie hałaśliwego. Strach przed hałasem będzie prowadził do unikania przez synka sytuacji w których, może on wystąpić. Co może tłumaczyć niechęć do wychodzenia z domu, czy wyjścia na plac zabaw. W środowisku domowym – synek wie jakich dźwięków może się spodziewać i o jakim natężeniu, na placu zabaw czy w gościach gdzie liczba osób / dzieci jest liczniejsza, dla dziecka jest to wielka niewiadoma. W wieku trzech lat naturalnie występują okresy wzmożonej wrażliwości dziecka na niektóre bodźce, takie jak pobranie krwi czy upadek. W mojej ocenie sytuacja kwalifikuje się do konsultacji psychologicznej w celu zebrania niezbędnego wywiadu oraz przekazania wskazówek dla Pani, jak wspierać dziecko w tym okresie. Pozdrawiam, Małgorzata Kielan

Dzień dobry, to, co Pani opisuje, może świadczyć o tym, że synek przeżywa obecnie bardzo dużo napięcia i jest dzieckiem szczególnie wrażliwym na bodźce, emocje oraz nowe sytuacje. W wieku około 3 lat dzieci nadal uczą się regulowania emocji, radzenia sobie z frustracją i funkcjonowania wśród innych dzieci, dlatego wybuchy złości czy potrzeba „wszystko jest moje” mogą się jeszcze pojawiać. Natomiast jeśli widzi Pani, że: – synek coraz bardziej wycofuje się z kontaktów z dziećmi, – unika placu zabaw i mówi, że boi się dzieci, – bardzo silnie reaguje na hałas i emocje innych, – trudno mu odnaleźć się poza domem, – długo pamięta stresujące sytuacje i mocno je przeżywa, to warto przyjrzeć się temu szerzej i nie bagatelizować jego trudności. Niektóre dzieci mają bardzo wysoką wrażliwość emocjonalną lub sensoryczną i dużo mocniej odczuwają hałas, napięcie, zmiany czy trudne doświadczenia — nawet takie jak pobieranie krwi. Dla dorosłego może wydawać się to „drobnostką”, ale dla małego dziecka mogło być bardzo stresujące i nadal wywoływać lęk. Najważniejsze byłoby teraz: – nie zmuszać synka do kontaktów z dziećmi ani „hartowania”, – spokojnie nazywać jego emocje i lęk, – dawać mu poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności, – obserwować, w jakich sytuacjach napięcie nasila się najbardziej. Myślę też, że konsultacja psychologiczna mogłaby pomóc lepiej zrozumieć potrzeby synka i sprawdzić, czy za tym zachowaniem stoi głównie wysoka wrażliwość, lęk, przeciążenie bodźcami czy inne trudności rozwojowe. Pracuję również z małymi dziećmi i rodzinami mierzącymi się z podobnymi trudnościami i wiem, że przy odpowiednim wsparciu można stopniowo pomóc dziecku odzyskać większy spokój i poczucie bezpieczeństwa. Jeśli będzie miała Pani gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka