Witam ,Nazywam się Claudia i mam 15 lat, jestem trochę zmartwiona gdyż moi rodzice nie akceptują,czu

Dzień dobry Claudia. Okres dojrzewania to trudny czas. W młodym organizmie zachodzą bardzo duże zmiany, za którymi może być trudno nadążyć. Myślę, że mogło by być pomocne, aby rozmawiać o tym, co przeżywasz w ramach profesjonalnego wsparcia, którego mógłby udzielić Ci psycholog. Z racji Twojego wieku, trzebaby poprosić rodziców, aby umówili Cię na wizytę. Mogłabyś także spróbować porozmawiać z psychologiem w szkole. Bardzo ważne jest, abyś czuła się przyjęta
i akceptowana, a nie oceniana i żeby ktoś (np. psycholog) towarzyszył Ci w poznawaniu i odkrywaniu siebie. Pozdrawiam serdecznie.

Warto byś zastanowiła się co jest Ci bliższe z seksuologiem, psychologiem bądź psychoterapeutą. Ze względu na zmiany organizmu jak i psychiki im szybciej się zapiszesz, tym lepiej.

Dzień dobry, piszesz, że martwi Cię brak akceptacji rodziców, ale zauważ, że sama masz obawy na wizję tracenia swojej kobiecości. To, co przeżywasz musi być dla Ciebie bardzo trudne, bo dotyczy tożsamości, więc domyślam się, że możesz z tego powodu cierpieć. Dobrze byłoby dla Ciebie, gdybyś miała wokół siebie osoby, które będą Cię akceptowały bez względu na to, z jaką płcią będziesz się identyfikować. Gdyby było to możliwe, na pewno pomogłaby psychoterapia, jednak w Twoim wieku potrzebna jest na to zgoda rodziców. Zakłada się, że w tym wieku potrzebujesz jeszcze rodziców do decydowania o takich kwestiach jak podjęcie leczenia. To też wiek, w jakim doświadczanie kryzysu tożsamości jest normalne, jednak to jego nasilenie i jakość decyduje o potrzebie leczenia. Rozumiem, że Twoje dylematy mogą być dotkliwe, jednak warto poczekać do czasu zdobycia lepszego rozeznania i rozumienia siebie z wszelkimi większymi decyzjami dotyczącymi płci. Serdecznie pozdrawiam. Kamila Dziwota