Witam. Na krótko po porodzie zaobserwowałam u siebie niepokojące objawy, które utrzymują się przez d
4
odpowiedzi
Witam. Na krótko po porodzie zaobserwowałam u siebie niepokojące objawy, które utrzymują się przez dłuższy czas. Z dnia na dzień bywa często, że odczuwam zwiększoną nerwowość i irytacje w stosunku do robienia rzeczy i osób z którymi przebywam. Łatwo mnie zdenerwować. Wobec męża stałam się ,,czepialską zołzą", (jeżeli tak to można nazwać). Czuję się przytłoczona i brak mi chęci na cokolwiek, do tego sprawy nie ułatwia nadmierny lęk o dziecko i to poczucie odpowiedzialności, które nie co obciąża. Nie mam pojęcia czy to tylko przejściowy okres czy to uczucie bezradności już zawsze będzie mi towarzyszyło. Na dzień dzisiejszy mogę stwierdzić,
że nie jestem do końca szczęśliwa. Mam mnóstwo natrętnych myśli i dużo obaw związanych z rodzicielstwem. Od kiedy po raz pierwszy zostałam mamą, lęk towarzyszy mi każdego dnia.
że nie jestem do końca szczęśliwa. Mam mnóstwo natrętnych myśli i dużo obaw związanych z rodzicielstwem. Od kiedy po raz pierwszy zostałam mamą, lęk towarzyszy mi każdego dnia.
Witam Panią
Z perspektywy psychologicznej pojawienie się dziecka na świecie oznacza wejście w zupełnie nową rolę i konieczność przebudowy dotychczasowego funkcjonowania, zarówno w ujęciu indywidualnym, ale także rodzinnym czy partnerskim. Zmieniają się również priorytety. Powoli uczymy się nowej roli. W zasadzie na początku każdy dzień przynosi sytuacje, które wymagają od nas nowych umiejętności. Jest to długi proces i to jak sobie z nim poradzimy zależy od bardzo wielu czynników zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych. Poczucie obciążenia, zagubienia, lęku o dziecko, przytłoczenia odpowiedzialnością jest zupełnie normalne. Nie mniej, jeśli taki stan się przedłuża, narasta i zaburza codzienne funkcjonowanie, a przede wszystkim niepokoi Panią i przynosi cierpienie, warto skorzystać z rozmowy ze specjalistą, który mając więcej informacji wesprze Panią w procesie poszukiwania rozwiązania problemu, odzyskania spokoju wewnętrznego i poprawy Pani funkcjonowania. W razie pytań, zapraszam do kontaktu.
Pozdrawiam Panią ciepło.
Ewelina Prigan
Z perspektywy psychologicznej pojawienie się dziecka na świecie oznacza wejście w zupełnie nową rolę i konieczność przebudowy dotychczasowego funkcjonowania, zarówno w ujęciu indywidualnym, ale także rodzinnym czy partnerskim. Zmieniają się również priorytety. Powoli uczymy się nowej roli. W zasadzie na początku każdy dzień przynosi sytuacje, które wymagają od nas nowych umiejętności. Jest to długi proces i to jak sobie z nim poradzimy zależy od bardzo wielu czynników zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych. Poczucie obciążenia, zagubienia, lęku o dziecko, przytłoczenia odpowiedzialnością jest zupełnie normalne. Nie mniej, jeśli taki stan się przedłuża, narasta i zaburza codzienne funkcjonowanie, a przede wszystkim niepokoi Panią i przynosi cierpienie, warto skorzystać z rozmowy ze specjalistą, który mając więcej informacji wesprze Panią w procesie poszukiwania rozwiązania problemu, odzyskania spokoju wewnętrznego i poprawy Pani funkcjonowania. W razie pytań, zapraszam do kontaktu.
Pozdrawiam Panią ciepło.
Ewelina Prigan
Dzień dobry,
Zgadzam się z specjalistkami, które wcześniej się wypowiadały. Od siebie dodam, że warto przyjrzeć się temu holistycznie, psyche and physics. A więc warto zrobić podstawową morfologię + witaminę D, B12, kwas foliowy, potas, magnez, ferrytyna, całkowitą zdolność wiązania żelaza, kortyzol, cynk, zbadać (TSH, FT4, FT3, anty TPO, anty TG, Testosteron, FSH, LH, Estradiol, Prolaktyne). Wyniki warto omówić z endokrynologiem, który jest również ginekologiem. Równocześnie z korzyścią dla Pani byóby zaopiekowanie się również Pani psychiką, emocjami.
Życzę wszystkiego dobrego,
Mgr Angelika Żyłka
Zgadzam się z specjalistkami, które wcześniej się wypowiadały. Od siebie dodam, że warto przyjrzeć się temu holistycznie, psyche and physics. A więc warto zrobić podstawową morfologię + witaminę D, B12, kwas foliowy, potas, magnez, ferrytyna, całkowitą zdolność wiązania żelaza, kortyzol, cynk, zbadać (TSH, FT4, FT3, anty TPO, anty TG, Testosteron, FSH, LH, Estradiol, Prolaktyne). Wyniki warto omówić z endokrynologiem, który jest również ginekologiem. Równocześnie z korzyścią dla Pani byóby zaopiekowanie się również Pani psychiką, emocjami.
Życzę wszystkiego dobrego,
Mgr Angelika Żyłka
Sugeruję wizytę: Konsultacja psychologiczna/psychoterapeutyczna (kolejna wizyta) - 200 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Dzień dobry,
dziękuję, że Pani napisała – to bardzo ważne, że zatrzymuje się Pani przy tym, co się dzieje i szuka zrozumienia. To, co Pani opisuje, jest doświadczeniem wielu kobiet po porodzie, choć każda przeżywa je na swój sposób.
Okres po urodzeniu dziecka to ogromna zmiana – nie tylko w codzienności, ale też w ciele, emocjach i tożsamości. Pojawiające się napięcie, drażliwość, poczucie przytłoczenia, zmęczenie, a także nasilony lęk o dziecko i odpowiedzialność – to wszystko może być częścią tego etapu. Szczególnie gdy to pierwsze macierzyństwo, które często wiąże się z dużą presją i niepewnością.
To, że zauważa Pani u siebie irytację, trudniejsze emocje wobec bliskich czy brak radości – nie oznacza, że jest Pani „złą mamą”. Raczej pokazuje, jak dużo Pani niesie i jak bardzo jest Pani obciążona.
Jednocześnie to, co Pani opisuje – codzienny lęk, natrętne myśli, poczucie bezradności i brak poczucia szczęścia – to sygnały, których nie warto bagatelizować. Mogą one wskazywać na trudności adaptacyjne po porodzie, a czasem także na obniżony nastrój lub zaburzenia lękowe związane z okresem okołoporodowym.
Chcę Panią uspokoić w jednej ważnej kwestii:
to, że teraz tak się Pani czuje, nie oznacza, że „tak już będzie zawsze”. To jest stan, który można zrozumieć i któremu można pomóc – szczególnie kiedy nie zostaje się z nim samemu.
Macierzyństwo bardzo często jest jednocześnie piękne i trudne. Można kochać swoje dziecko i jednocześnie czuć zmęczenie, frustrację czy lęk – te uczucia mogą współistnieć.
Często pomocnym pierwszym krokiem jest sięgnięcie po bezpieczną, mniej obciążającą formę wsparcia. Może to być np. bezpłatna aplikacja ZUNO – do rozwoju wewnętrznego i wsparcia emocjonalnego.
Daje ona również możliwość skorzystania ze wsparcia psychologicznego w formie tekstowej – polegającego na regularnym, codziennym kontakcie ze specjalistą. Można pisać tyle, ile się potrzebuje, o tym co jest trudne, przytłaczające czy obciążające, a specjalista odnosi się do tych treści, wspierając i proponując dopasowane ćwiczenia, narzędzia oraz kierunki pracy dostępne w aplikacji.
Jeśli poczuje Pani gotowość, może Pani również umówić się do mnie na konsultację – w spokojnej, wspierającej atmosferze możemy przyjrzeć się temu, co Pani przeżywa i poszukać sposobów, które pomogą Pani odzyskać większy spokój i równowagę.
Pozdrawiam serdecznie
Edyta Zawodna I psycholożka I psychoterapeutka CBT I mediatorka rodzin i związków
dziękuję, że Pani napisała – to bardzo ważne, że zatrzymuje się Pani przy tym, co się dzieje i szuka zrozumienia. To, co Pani opisuje, jest doświadczeniem wielu kobiet po porodzie, choć każda przeżywa je na swój sposób.
Okres po urodzeniu dziecka to ogromna zmiana – nie tylko w codzienności, ale też w ciele, emocjach i tożsamości. Pojawiające się napięcie, drażliwość, poczucie przytłoczenia, zmęczenie, a także nasilony lęk o dziecko i odpowiedzialność – to wszystko może być częścią tego etapu. Szczególnie gdy to pierwsze macierzyństwo, które często wiąże się z dużą presją i niepewnością.
To, że zauważa Pani u siebie irytację, trudniejsze emocje wobec bliskich czy brak radości – nie oznacza, że jest Pani „złą mamą”. Raczej pokazuje, jak dużo Pani niesie i jak bardzo jest Pani obciążona.
Jednocześnie to, co Pani opisuje – codzienny lęk, natrętne myśli, poczucie bezradności i brak poczucia szczęścia – to sygnały, których nie warto bagatelizować. Mogą one wskazywać na trudności adaptacyjne po porodzie, a czasem także na obniżony nastrój lub zaburzenia lękowe związane z okresem okołoporodowym.
Chcę Panią uspokoić w jednej ważnej kwestii:
to, że teraz tak się Pani czuje, nie oznacza, że „tak już będzie zawsze”. To jest stan, który można zrozumieć i któremu można pomóc – szczególnie kiedy nie zostaje się z nim samemu.
Macierzyństwo bardzo często jest jednocześnie piękne i trudne. Można kochać swoje dziecko i jednocześnie czuć zmęczenie, frustrację czy lęk – te uczucia mogą współistnieć.
Często pomocnym pierwszym krokiem jest sięgnięcie po bezpieczną, mniej obciążającą formę wsparcia. Może to być np. bezpłatna aplikacja ZUNO – do rozwoju wewnętrznego i wsparcia emocjonalnego.
Daje ona również możliwość skorzystania ze wsparcia psychologicznego w formie tekstowej – polegającego na regularnym, codziennym kontakcie ze specjalistą. Można pisać tyle, ile się potrzebuje, o tym co jest trudne, przytłaczające czy obciążające, a specjalista odnosi się do tych treści, wspierając i proponując dopasowane ćwiczenia, narzędzia oraz kierunki pracy dostępne w aplikacji.
Jeśli poczuje Pani gotowość, może Pani również umówić się do mnie na konsultację – w spokojnej, wspierającej atmosferze możemy przyjrzeć się temu, co Pani przeżywa i poszukać sposobów, które pomogą Pani odzyskać większy spokój i równowagę.
Pozdrawiam serdecznie
Edyta Zawodna I psycholożka I psychoterapeutka CBT I mediatorka rodzin i związków
Dzień dobry,
wejście w rolę mamy to bardzo duża zmiana dla kobiety. Zmiana całego życia, odpowiedzialność i opieka nad drugim człowiekiem mogą być przytłaczające i obciążające. Doświadcza tego wiele kobiet na początku macierzyństwa. Trudne emocje są często wyładowywane na bliskich np. partnera, co burzy więź w związku. Zachęcam cię do spotkania z psychologiem. Podczas wizyty będziesz mogła opowiedzieć o swoich emocjach i doświadczeniach oraz poszukać rozwiązania.
Trzymam kciuki i życzę powodzenia.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek
wejście w rolę mamy to bardzo duża zmiana dla kobiety. Zmiana całego życia, odpowiedzialność i opieka nad drugim człowiekiem mogą być przytłaczające i obciążające. Doświadcza tego wiele kobiet na początku macierzyństwa. Trudne emocje są często wyładowywane na bliskich np. partnera, co burzy więź w związku. Zachęcam cię do spotkania z psychologiem. Podczas wizyty będziesz mogła opowiedzieć o swoich emocjach i doświadczeniach oraz poszukać rozwiązania.
Trzymam kciuki i życzę powodzenia.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.